zeearend

  Bald Eagle  

 

 

 

 

De vlucht van de zeearend nl

The flight of the eagle uk

Hans Brockhuis

 

Moeder Aarde nipt van deze regen op en voedt het water met een nieuw Licht. Door onderaardse gangen wordt het weer naar de dertien bronnen geleid en dan is de cirkel rond en zijn deze Wateren der Vrede klaar om opnieuw het mensdom aan te raken om het voor deze schepselen van God/in mogelijk te maken om te groeien naar een nieuw en glorieus bewustzijn.

The Mother sips of this rain en nurses it with fresh Light. By means of subterranean passageways this is subsequently directed towards the thirteen sources and at that moment the circle is complete at last and these Waters of Peace are ready to again touch the human Beings and to make it available for these creatures of the Creator, in order to reach a brand new and magnificent consciousness.


De vlucht van de zeearend; een meditatie

Stel jezelf voor dat je voor even een roofvogel was; een zeearend. Met je scherpe ogen zie je alles wat zich beneden op de aarde afspeelt.

Alles wat daarvoor nodig is, is een stoel om op te zitten en een rustig gevoel van binnen, zodat je in staat bent je alles in te beelden wat je hier wordt aangereikt.

Haal een paar keer diep adem en stel je voor dat je die prachtige vogel bent.

Zeilend op de milde oostenwind wind zweef je door het zwoele zwerk en trots en kalm kijk je omlaag naar het groene dal waar je de akkers en weiden en hogerop de bossen, rotsen, kliffen en de talloze bergbeken kunt onderscheiden die zich klaterend een weg zoeken naar de brede ontvangende zee.

Maar bovenal bespeur je de dertien machtige bergpieken die als een omarmend schild in hun volle majesteitelijke pracht met hun besneeuwde flanken omhoogrijzen naar hun verblijfplaats, hoog in de strakblauwe lucht, hun wortels diep in Moeder Aarde verankerd en aldus een verbinding vormend tussen het aardse en het hemelse.

Tijdens deze tocht zal jouw naam Nada zijn en je bent vor even wat mensen een Zeearend noemen. Hoog vanuit de wolken ben je in staat om met jouw scherpe blik te observeren wat zich beneden, op de grond, afspeelt.

Op die manier kan je vanuit grote hoogten jouw prooi ontmoeten. Je moet toch ook leven, nietwaar? Vanaf dit hoge gezichtspunt ben je in staat om andere leden van het dierenrijk, waaronder de mensen, te observeren.

Met de spiegels die jouw machtige vleugels vormen kaats je hun werken, hun streven en hun woorden terug.

Zo kom je te weten wie jij, in je normale gedaante als mens, werkelijk bent en op welke wijze je in staat bent om je gedrag en de relatie tot je medemens en tot de andere schepsels van de Bron naar een hogere dimensie te brengen.

Zo zal het voor anderen mogelijk worden om zich weer aan jou te spiegelen, zodat ook die mens en allen met wie hij of zij in aanraking komt, kan worden aangeraakt.  
Wanneer dat een feit zal zijn is het voor jou niet meer nodig om die spiegel te zijn. Dan ben je je eigen spiegel en zul je in staat zijn om rechtstreeks met de hemelse verten te communiceren.  

Op dat krachtige moment zal het mogelijk zijn om je nu nog groene dal groen te houden en om samen met de andere dieren het paradijs te scheppen waarnaar je zegt op weg te zijn.

Terug naar het hier en nu. Als de arend die je bent slaak je een machtige kreet. Die wordt dertienvoudig teruggekaatst vanaf evenzoveel machtige bergpieken die het dal omarmen, een echo van klanken over het gehele dal vormend.

Die tonen verhalen over Licht, Vertrouwen en van Vrede. Maar vooral van Liefde. Want het is Liefde waar het allemaal om draait.

Liefde is goedertieren. Liefde is zo Eén-voudig. Liefde is Licht en Vertrouwen en Schoonheid en Geven en Liefde is Ontvangen. Kortom Liefde IS.

Dan kijk je weer naar de hoge berghellingen en je ziet op elke berghelling een bron omhoog borrelen. Vanuit elk daarvan klatert een stroompje water langzaam maar onverstoorbaar naar beneden.

Je kunt zien dat het water, dat zo gestaag de wetten van de zwaartekracht volgt, geen gewoon water is. Het is ook Licht en het is ook Liefde en het is ook Vrede.

Alle dertien stroompjes worden beekjes; ze zoeken zich een weg omlaag over de rotsen, langs stroomversnellingen en één voor één komen ze lager op de helling bij elkaar en vormen een steeds breder wordende stroom en tenslotte een machtige rivier.

Deze Lichtrivier baant zich vliedend een weg over rotsen en watervallen, komt uiteindelijk in rustiger vaarwater terecht en wordt breder, daar waar het dal zich ook uitbreidt.

Tenslotte stroomt het bedachtzaam tussen de akkers en weiden door en langs de dorpen waar de mensen wonen. De boeren pompen dat deel van het water uit de rivier dat ze nodig hebben om hun akkers te bevloeien en de dorpelingen gebruiken hun portie om te drinken.

Het leven van deze mensen is vreedzaam en de grote rivier stroomt sereen door het dal, zodat het oppervlakkig beschouwd lijkt of het aardse Paradijs nu al bestaat.

Dan zie je een paar bootjes op de stroom die zich naar de grote zee begeven. De vissers gaan vissen, want de dorpelingen eten behalve wat hun vrienden de boeren verbouwen, ook de vis die in hun rijke zee leeft.

In het grote dierenbos zie je een aantal mannen in groene pakken die samen met hun trouwe honden proberen om een rijke buit aan wild te verschalken. Verderop zie je een groep houthakkers.

De bomen die zij van hun statige leven gaan beroven hebben zij hard nodig, verzekeren zij elkaar, want er moeten huizen worden gebouwd en een grote brug over de rivier.

Je ziet een groot gat in één van de berghellingen waar weer anderen erts uit de Moeder tevoorschijn halen, want dat is allemaal noodzakelijk om hun gemeenschap in stand te houden. Dat vertellen ze allemaal aan elkaar, merk je op.

Boven dit alles schijnt een uitbundige goudgele zon. Het is aangenaam warm en de mensen koesteren zich in deze hemelse zonneschijn. Een aantal van hen zwemmen in de machtige zee en voelen hoe heerlijk het water is dat hen omspoelt en hun lijven aanraakt met het Licht dat vanuit de dertien bronnen hoog in de bergen wordt aangevoerd.

Doordat het water zo warm wordt, verdampt een deel ervan en stijgt op en in deze heerlijke thermiek wentel en koester je, Nada, jezelf en zweef je omhoog naar waar je jezelf kan verwennen in de warmte en de Liefde van de Hemelse rijken.

Je zie dat de opstijgende lucht wolken vormt die door de lieflijke oostenwind in de richting van de dertien bergpieken worden geblazen, waar ze tegen de zich daar bevindende luchtstromen opbotsen en in een malse regenbui leeg regenen tegen de hellingen van onze trotse bergketen.

Gulzig slorpt Moeder Aarde deze regen op en voedt het water met een nieuw Licht. Door onderaardse gangen wordt het weer naar de dertien bronnen geleid en dan is de cirkel rond en zijn deze Wateren der Vrede klaar om opnieuw het mensdom aan te raken om het voor deze schepselen van God/in mogelijk te maken om te groeien naar een nieuw en glorieus bewustzijn.

Je zet jezelf neer op een grote tak in de hoogste boom die in het bos te vinden is en je weet dat het goed is.

Geleidelijk kom je tot jezelf en merkt dat je weer terug bent op de plaats waar je deze vlucht begonnen bent. Je haalt dertien keer diep adem en je dankt Nada dat je van haar tijdelijk vleugels had gekregen om dit allemaal te aanschouwen.

Espavo!
(Uit Lemurië; betekenis: Dank je dat je in je eigen kracht wilt staan.)

terug


The flight of the eagle; a Meditation

Imagine yourself you were a bird of prey; a bald eagle. With your sharp eyes, you can see everything that happens on the earth below.

All that is required is a chair to sit on and a peaceful feeling inside, so that you are able to imagine all that is being given here.

Take a few deep breaths and just imagine that you are that beautiful bird.

Sailing among the humid eastern winds you are soaring through the skies, looking proudly and calmly down upon the green valley where you are able to recognize the fields and the pastures.

Higher up are the woods, the rocks, the cliffs and the many mountain streams who seek their way down towards a broad and calm receiving sea. Above all you are aware of the embracing shield of thirteen mighty snow-capped mountaintops.

In their full majestic splendor, with their snowy flanks, they are rising up, high into the clear blue skies, their roots anchored deep within Mother Earth. In that way forming a connection between Heaven and Earth.

During this trek your name will be Nada, and you are temporarily, what people would call a Bald Eagle.
From high above the clouds you are, with your sharp eyes, capable to observe all that happens on the surface. Hence you can find your prey from high above (yes, as an eagle you need to eat as well).

But it is also possible for you to monitor other members of the animal kingdom, among which humans. With the mirrors formed by your mighty wings, you know how to reflect their aspirations and objectives and in what way they will be able to convey their behavior and conduct towards higher dimensions. Thus, it will be possible for others as well to do the same.

When that will be accomplished, and you understand it will take awhile, it won't be necessary for you anymore to be that mirror. Then all will be their own mirror and at that moment all will be competent to communicate directly with heaven and then it will be possible to keep the tranquil green and create, together with other animals, paradise on earth.

Back to the here and now. As the eagle you are, you utter a powerful cry, which is bounced back thirteen times from the mighty peaks embracing the valley. It generates an echo of sounds from all directions.

Those feeling tones tell you about Light, Faith and Peace and above all of Love. Because you realize that Love is where everything revolves about. Because Love is Good-hearted, Love is Simple, Love is Light, Love is Trust, Love is Beauty, Love is to Give and Love is to Receive. In short, Love IS.

You look again at the high slopes and on every incline you distinguish a spring. From each spring a little stream of water originates, slowly but surely streaming through the green mountain pastures, always downwards.

You can see that the water, which follows the laws of gravitation faithfully, is no ordinary water. It also is Light, and Love and Peace. All thirteen little brooks become creeks and one by one, lower down the slopes, they come together, forming an always broader stream and at last a grand river.

This River of Light goes its own way across rocks and cascades and slows down at last and becomes wider still. Where the valley broadens it finally flows deliberately in between the fields, the pastures and the villages of the places where the people live.

The farmers pump that part of the water they need to irrigate their fields and the villagers use their share to drink and the life of these humans is peaceful and the grand river serenely flows through the vale, so that to all appearances, it already seems that Paradise on Earth is here for the taking.

You can see a few boats on the river, sailing towards the large sea. The fishermen are out fishing, because the villagers eat, in addition to the food their friends the farmers grow, also the fish living in the abundant sea.

And in the great woods, where the animals roam, you can make out a few men, whom in their green outfits, together with their faithful dogs, try to capture a profuse catch of game, because also the humans need to eat as well, is it not so?

Further on you perceive a group of lumberjacks. They are, they assure each other, very much in need of the trees they are going to deprive of their stately lives. Houses have to be built and above all a large bridge, crossing the river.

Further on you can see an enormous gap in one of the mountain slopes, where others are busy digging ore out of the Mother, because all this is essential to keep their community alive. At least this is what they tell to each other.

And above all this, an exuberant Golden Yellow Sun is shining. It is nicely warm and the people bask themselves in this heavenly sunshine and a number of them swim in the powerful sea and feel the rich waters surrounding them, touching their bodies with the Light from the thirteen sources, supplied from high above in the mountains.

Because of the warmth of the waters, part of it evaporates and raises to high altitudes and in these delightful up-currents you, Nada, are revolving and cherishing yourself and again you soar to where you can bathe yourself in the warmth and the Love of the Heavenly Realms.

You observe the up-currents, becoming clouds, which are blown by the lovely eastern winds towards the thirteen mountaintops, where they collide with the local drifts and then rain themselves out in a tender shower against the slopes of the proud range.

With certain greed, the Mother sips of this rain en nurses it with fresh Light. By means of subterranean passageways this is subsequently directed towards the thirteen sources and at that moment the circle is complete at last and these Waters of Peace are ready to again touch the human Beings and to make it available for these creatures of the Creator, in order to reach a brand new and magnificent consciousness.

You settle down on a large branch in the highest tree which can be found in the forest and you know that all is well.

Gradually you come together and find yourself back at the place where you began this flight. You breathe deeply thirteen times and thank Nada that you have had the opportunity to have got temporary wings to observe all this beauty.

Espavo!
(From Lemuria; meaning: Thank you to stand in your own power.)

back