Oneness Consciousness

Unity Consciousness, by Janosh

 

 

 

Wakend Bewustzijn en Droombewustzijn nl

Waking Awareness and Dream Awareness uk

 

Hans Brockhuis

English by Debby Jenner

Nada Chronicles, # 75

 


 

nl Wakend Bewustzijn en Droombewustzijn

 

“Een Bijna Dood Ervaring heeft elementen van wakend bewustzijn en van droombewustzijn in zich.”

  • Kevin Nelson.
 

Onder bovenstaande citaat werd in een artikel in de Volkskrant van 19 november 2011 de Amerikaanse neuroloog Kevin Nelson geïnterviewd, die kritiek heeft op onder meer het werk van de cardioloog Pim van Lommel die bekend is geworden door zijn boek Eindeloos Bewustzijn (2007), over Bijna Doodervaringen. (BDE)

Vóór zijn onderzoek was Van Lommel, net als Kevin Nelson, en de meeste van zijn collega's, van mening dat het bewustzijn alleen door hersenactiviteit kan worden geproduceerd. Tijdens het onderzoek werd het hem echter duidelijk dat dit niet voor alle aspecten, zoals bijna-doodervaringen, kan gelden. Tijdens het onderzoek stelde hij 344 patiënten, die succesvol gereanimeerd waren, de vraag of ze zich iets van deze periode konden herinneren. Van deze groep mensen hadden 62 ervan een bijna-doodervaring.
Volgens Van Lommel kan bewustzijn ook buiten het lichaam plaatsvinden; hij stelt dat het bewustzijn eindeloos is en dat het lichaam het bewustzijn beperkt. Hij geeft hierbij aan dat onze hersenen waarschijnlijk niet de producenten zijn van het bewustzijn, maar de ontvangers van het oneindige bewustzijn. Hij vergelijkt dit met een televisie of radio, waarbij naar een zender kan worden geluisterd, maar waar de uitzending ook gewoon doorgaat als er niet wordt geluisterd. Je dient je op de betreffende uitzending af te stemmen.

In het algemeen gesteld is mijn eigen insteek dat wetenschappers, als iets hen niet aanstaat, vooral bezig zijn te willen bewijzen hoe iets niet werkt, in plaats van te kiezen energie te steken in het tegenovergestelde. Maar dat is het dilemma van veel wetenschappers; hoe maak ik me los van mijn vooroordelen?

“Ik geloof,” zo stelt Nelson in het interview,“ dat het brein allesoverheersend en instrumenteel is bij bijna-doodervaringen. Dat veel van deze ervaringen besloten liggen in ons brein. Aan de andere kant is mijn zoektocht er een naar het hoe; niet naar het waarom. Deze twee vragen houd ik zo goed mogelijk gescheiden. Er zijn grenzen aan wat de wetenschap ons kan vertellen.”

En zo is het maar net. Ik doe een poging die grenzen op te rekken.

Wanneer dr. Nelson in het artikel op de onjuistheden wijst van personen met BDE's die gebeurtenissen in de operatiekamer beschrijven, gaat hij gemakshalve voorbij aan de dingen die wèl juist worden benoemd. Want dat is natuurlijk de kern van de zaak. De waarneming die anders niet gedaan zou zijn wegens het buitenbewust zijn van de patiënt. Als hij dan zegt dat de persoon in kwestie misschien wel zijn ogen open zou kunnen hebben gehad, maar dat het chirurgisch team dat over het hoofd zou  kunnen hebben gezien omdat zij zich, terecht, met belangrijker zaken hebben beziggehouden - het redden van de patiënt; tja, zo lust ik er nog wel een paar.

Het feit dat er misschien wel onjuistheden in het verhaal van degene die de BDE ervaring heeft gehad kan overigens gemakkelijk worden verklaard door het fenomeen getuigenis. Wanneer een auto-ongeluk plaatsvindt en er worden door de politie  getuigen gehoord, hebben die standaard allemaal een afwijkend verhaal. Op die wijze is waarheidsvinding altijd weer een probleem. Maar dat wil niet zeggen dat degene die een BDE ondergaat per definitie ongelijk heeft.

Wanneer Kevin Nelson de neurologische processen beschrijft die optreden wanneer de patiënt de BDE ervaringen heeft, heeft hij - als neuroloog - natuurlijk gelijk. Maar dat is niet het hele verhaal. Nelson beschrijft - en daar is hij voor opgeleid - de meetbare dingen binnen het neurologische concept. Maar enig holisme, en dat is de makke van de hedendaagse wetenschap - kan hem niet worden aangerekend. Hij kijkt zuiver naar wat er in de hersenen gebeurt. Natuurlijk is dat een essentieel onderdeel van met name dit verhaal, maar dat wat er energetisch gebeurt, wordt in dergelijke gevallen, en ook nu, volledig over het hoofd gezien.

Stel, ik zit op een bankje in het park en er komt een prachtige dame voorbij flaneren. Reken maar dat er zich op zo'n moment van alles in mijn brein afspeelt. Dat is beslist iets wat meneer Nelson zou kunnen meten; hij kan dan precies aangeven welke hersenkwabben daardoor in werking zijn gezet. Maar wat de neurologen vervolgens over het hoofd zien zijn de psychische, fysiologische, cellulaire, cardiovasculaire, chemische, hormonale, energetische, en wie weet welke acties en reacties zich er nog meer in en om mij als waarnemer afspelen. Waar het hier om gaat is dat de mooie ogen van deze vrouw niet zijn ontstaan door mijn neuro-chemische processen, maar dat de neurologische en andere processen een gevolg zijn van de parade van deze wonderschone dame. En dat is dan congruent aan wat er zich in de hersenen afspeelt wanneer iemand een buiten-zintuiglijke waarneming beleeft. Er is eerst de waarneming; pas daarna de neurologische reactie; en niet andersom. Kortom, Nelson heeft neurologisch gezien ongetwijfeld volkomen gelijk; ik ben in ieder geval niet competent hem tegen te spreken, maar holistisch gezien is het echter maar een deel van het verhaal.

Dan de religieuze en spirituele aspecten die in het genoemde artikel worden beschreven en enigszins belachelijk worden gemaakt. En dat is jammer. Hoewel ik het in grote lijnen niet met Nelson eens ben, moet ik toegeven dat het toch een buitengewoon integer artikel is. In mijn gedachtewereld hebben dit soort aspecten ook alles met energie te maken. Bij datgene waar je je het prettigst bij thuis voelt. Waar je van jongs af aan mee bent opgegroeid, of je juist aan hebt ontworsteld. Ben je religieus als je sterft? Dan kom je ongetwijfeld op een plek terecht die als zodanig kan worden aangemerkt. Je komt zielen tegen die daarmee in verband kunnen worden gebracht. En dat hangt dan weer af van welke religie je aanhangt. Een jonge Moslim wordt misschien wel begroet door de 77 maagden waar ze het zo vaak over hebben; wie zal het zeggen. Misschien ben je wel humanist, of atheïst. Ook zij komen op een dag voor de grote overgang te staan. Zij zullen op plaatsen terechtkomen die in overeenstemming zijn met de energieën waarin zij hebben geleefd en waarin ze zullen voortleven.

Maar het is natuurlijk ook mogelijk, en dat wil ik benadrukken, dat ik er ook naast zit. Ik heb zeker niet de algehele wijsheid in pacht. Misschien is er wel helemaal niets; einde; uit met de pret; leegte; het grote niets; naught; nada; niente; rien ne va plus….

Op het moment dat ik dit schrijf komt er een E-mail binnen van één van mijn lezeressen die me zes woorden doormailt die via de Engel Gabriël aan haar zijn doorgegeven. Ze weet niet waarom, maar ze zijn voor mij bestemd, zegt ze: Vrede; Dankbaarheid; Liefde; Eenheid; Eerlijkheid en Harmonie. Het doet me beseffen dat de voorgaande alinea niet uit mijn hart komt en me terugbrengt naar mijn overtuiging van voor het lezen van Nelson’s artikel:

“Het is mijn overtuiging dat ik, als het zover is, op een prachtige glooiende helling zal worden opgewacht en begroet door de drie vrouwen die eerder zijn overgegaan en gedurende mijn leven, behalve mijn echtgenote, het meest belangrijk voor mij zijn geweest; mijn oma, mijn moeder en mijn dochter. Ik kan dat niet bewijzen, maar is dat nodig? Is het niet het belangrijkste dat ik bij deze gedachte de harmonie voel die Gabriël de boodschapper mij heeft gezonden en dat ik daarbij vooral vrede; dankbaarheid; liefde; eenheid en ook eerlijkheid voel?

terug


uk Waking Awareness and Dream Awareness

 

“A Near Death Experience has elements of waking awareness and of d ream Awareness.”

  • Kevin Nelson.
 

Under the above stated quote, in an article of the Volkskrant newspaper of 19 November 2011, the American neurologist Kevin Nelson was interviewed.  He has criticism on the work of, amongst others, the cardiologist Pim van Lommel, who has become known by his book Endless Awareness (2007), about near death experiences.

Before his research Van Lommel was just as Kevin Nelson and most of his colleagues of the opinion that waking awareness can only be produced by brain activity. During the research it became clear to him that this was not valid in all circumstances, like near death experiences. In his research he interviewed 244 patients, who were successfully reanimated, about the question if they could remember anything of this period. 62 people of this group indeed experienced a Near Death Experience.

According to Van Lommel, awareness can also take place outside the body; the author claims that consciousness is endless and that the body limits the awareness. He explains that our brain is probably not the producer of the awareness, but the receiver of the endless awareness. Van Lommel compares it with a TV or radio, were you can listen to a channel, but were the broadcast just continues when you don’t listen. You need to ‘tune in’ to the concerning broadcast.

In general terms it is my own view that scientists, when there is something they don’t like, in the first place are inclined to find proof of how something does not work, instead of choosing to put that energy into the opposite. But that is the dilemma of a lot of scientists; how do I break free from my prejudices?

“I do believe,” Nelson states in the interview, “that the brain is dominant and instrumental in the case of  Near Death Experiences. A lot of these experiences are enclosed in our brain. On the other side is my search one about the ‘how’ not about the ‘why’. I try to keep these two questions as separate as possible. There are limits to what Science can tell us.”

And that is just the way it is. But right now I’ll try to stretch those boundaries somewhat.

When Dr. Nelson indicates in the article the inaccuracies told by the people with Near Death Experiences, who describe their experiences in the Operation Room, he too easily passes the things that actually áre stated. Because that obviously is the core of the business. The observation that normally would not have been done/experienced due to the unconsciousness of the patient. When he says that the person perhaps could have had his eyes open, but that the chirurgical team could not have noticed that, because they had, and rightly so, to attend to more important issues - saving the patient - yeah sure, give me some more of that.

The fact that there might be inaccuracies in the story of the one who had the Near Death Experience can, in my view, easily be explained by the witness phenomenon. When a car accident takes places and witnesses are heard by the police, they will all have a different story. Finding the truth in this way is always a problem. But that doesn’t mean that the one who experienced near death is, by definition, wrong.

When Kevin Nelson describes neurological processes that appear when the patient has the near death experience, he – as a neurologist- is obviously right. But that is not the whole story. Nelson describes – and he is trained for that- the measurable aspects within the neurological concept. But he cannot be blamed of any holism, which is the default of todays science. He purely looks at what is happening within the brain. Of course that is an essential part of this story, but thát what happens energetically, is in those cases and also now, totally being neglected.

Just imagine the following. I’m sitting on a bench in the park and a splendid young lady passes by. Be sure that on such a moment all kinds of things happen in my brain. That would certainly be something Dr. Nelson could measure; he can exactly point out which brain lobs have been put into action. But what the neurologists will probably oversee are the psychological, physiological, cellular, cardiovascular, chemical, hormonal, energetic values and who knows what other kind of actions and reactions that are happening in and around me as an observer. What matters is that the beautiful eyes of this superb lady did not appear through neuro-chemical processes, but that the neurological and other processes are an outcome of the parade of this magnificent woman. And this is congruent with what is happening in the brain when someone experiences an outside sensory perception. First there is the perception, then the neurological reaction and not the other way around. Thus, Nelson is neurologically seen without a doubt obviously right; I am not capable of arguing against him, but holistically seen it is only just a part of the story.

However, the religious and spiritual aspects that are described in said article, are somehow a bit ridiculed. That is a pity. Although I do not agree with Nelson in the whole, I do have to admit that he otherwise created an extra-ordinary straightforward article.
In my experience, these kinds of aspects have also everything to do with energy. With what makes you feel most comfortable. Those were you have grown up with or rightly broke away from. Are you religious when you pass away? Then you will absolutely arrive at a place that can be acknowledged as such. You will meet souls who are connected with that. But that again depends on which religion you follow. A young Muslim man might be greeted by 77 virgins, were they talk about a lot, who shall tell? Maybe you are a humanist, or atheist. They also one day will meet with the great transition. They will arrive at places that are congruent with the energies in which they have lived and in which they will live on.

But it is also possible, and this I would like to emphasize, that I’m wrong altogether. I certainly do not possess the wisdom of the world. Maybe there is absolutely nothing; the end; up with the fun; emptiness; the big nothing; naught; nada; …
At the moment that I’m writing this an email from one of my readers comes in, who writes to me 6 words that have been given to her from the archangel Gabriel. She doesn’t know why, but they are meant for me, she emphasizes: Peace, Gratitude, Love, Oneness, Honesty and Harmony. It makes me realise immediately that the previous paragraph didn’t come from my heart. This brings me back to my conviction of before reading Nelson’s article.

‘It is my conviction that I, when it is time, will be awaited on a beautiful meadow and greeted by three women that have passed away earlier during my life. Except for my wife, they have been the most important to me: my grandmother, my mother and my daughter. I do not have any proof, but is that necessary? Isn’t it of most importance that I, through this thought, feel the harmony that Gabriel, the messenger has sent me and that I especially feel, peace, gratitude, love, oneness and also honesty?

back