Vertrouwen

Meditatie over Vertrouwen

Meditation about Faith

Nada Chronicles # 120


Hans Brockhuis


Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de gehele trap te zien om de eerste stap te kunnen zetten.
Martin Luther King

MEDITATIE OVER VERTROUWEN

Ga met me mee en laten we deze keer eens mediteren over het begrip ‘VERTROUWEN.’

Vertrouwen in jezelf, je partner, je kinderen.

Vertrouwen in anderen, je vrienden, vriendinnen, de mensen om je heen, je buren.

Vertrouwen over je werk, je ontspanning.

Kortom, vertrouwen in het leven dat je leidt.

Zoek daarom een rustige plek waar je niet gestoord kunt worden. Zet, als je dat wilt, op de achtergrond een vredig muziekje op.

Plaats je voeten op de grond en maak contact met de aarde. Aard jezelf. Probeer één te worden met Moeder Aarde, met het Universum, met je geestelijke begeleiding. Probeer je ontvankelijk op te stellen voor wat komen gaat.

Maar eerst adem je enkele malen diep in door je neus, en uit door je mond.

Terwijl je deze woorden leest, lijkt er aanvankelijk niets te gebeuren. Toch ben je verbonden met de universele grondtoon en stukje bij beetje kom je dichter bij datgene waarnaar je op zoek bent.

Geleidelijk begin je er vertrouwen in te krijgen dat er toch echt iets bijzonders staat te gebeuren.

Het duurt even maar na enige tijd lijkt het wel alsof er vanuit het niets iemand (een engel, je geleidgids?) met een aangename stem en op een rustige toon tot je spreekt en je laat je meevoeren op het ritme van deze gedachten…

Langzamerhand ben je in een staat gekomen die het voor jou mogelijk maakt om vertrouwen te hebben in de woorden die tot jou gesproken worden.

~*~*~*~

Je luistert naar de zachtaardige stem die tot je spreekt. Op de een of andere manier lijkt die vertrouwd. Je hebt er vertrouwen in dat de dingen die tegen je gezegd gaan worden vertrouwenwekkend zullen zijn. En dat is nu net het vertrouwen waarnaar je op zoek bent.

Je kent vast wel dat gevoel, zegt de stem; op het ene moment heb je de indruk dat je het leven aardig onder controle hebt, maar een tel later gebeurt er iets waarvan je denkt: “Wat moet ik hier nu weer mee?”
                                                                                             
Je zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis ligt in een zucht weer in duigen. Je bent er kapot van. Het lijkt alsof je helemaal opnieuw moet beginnen.

De hele constructie dient weer van voren af aan opgebouwd te worden en je vertrouwen in de wereld, in de mensheid, en vooral in jezelf heeft een behoorlijke deuk opgelopen.

Het lijkt of je van alles kwijt bent, maar het ergste is dat het lijkt of jij jezelf kwijt bent. Weg is het vertrouwen in jezelf. Weg zijn de vertrouwde regeltjes die de regelmaat in jouw leven op orde hielden.

Toch is dit een moment dat je zou kunnen koesteren. Je hebt de mogelijkheid om weer met een schone lei te beginnen en je kunt je openstellen voor grote mogelijkheden die vanaf dat moment schijnbaar voor het oprapen liggen.

Is het jou wel eens overkomen dat je computer vastliep? En hoewel je – zo nu en dan – braaf een back-up hebt gemaakt, was je ongelofelijk veel gegevens kwijt. Gegevens die je dacht nodig te hebben om je leven op de rit te houden, om het vertrouwen in je online leven te koesteren en in stand te houden.

Toch kan zoiets – net als bij een verhuizing – het moment markeren van een grote opruiming, het loslaten van alle oude dingen die je niet meer nodig blijkt te hebben, zodat er ruimte gemaakt kan worden voor nieuwe dingen. Deze maken het voor jou mogelijk om alles vanuit een ander gezichtspunt gade te slaan. Om vertrouwen in de toekomst te hebben.

~*~*~*~

Natuurlijk zijn er momenten – of perioden – niet alleen in je digitale leven, die je niet nog eens zou willen meemaken. Jouw leven lijkt een zootje; je bent hondsziek; er zijn misschien wel problemen in je relatie, of er komt zoveel shit op je af waar je niet mee om lijkt te kunnen gaan. Kortom, je vertrouwen is compleet naar de gallemiezen.

De narigheden stapelen zich op, je vertrouwen is weg en het hele leven lijkt één grote puinhoop. Je hebt geen boodschap aan mooie praatjes zoals deze, want je hebt genoeg aan je eigen misère.

Hoe kom je ooit weer uit deze puinzooi, waarom overkomt jou dit, of jouw gezin, jouw familie? Je had op een lot uit de loterij gerekend, en die heb je gekregen, maar dat bleek dan wel het soort lot te zijn dat je bepaald niet aanspreekt.

Op zo’n moment zit je diep in de puree. Het lijkt onmogelijk om je uit de doornige struiken los te maken waarin je verzeild bent geraakt. Waar is je perspectief gebleven?

En toch…, is er een weg terug. Je hoeft alleen maar een stap opzij te zetten en je komt weer op het rechte pad uit en ineens lijkt het perspectief zich te veranderen.

Uiteindelijk zal dat er misschien wel voor zorgen dat jij weer een soort wederopstanding zult kunnen beleven.

Heel geleidelijk keert je vertrouwen terug, vertrouwen in de wereld, vertrouwen in de mensen en vooral vertrouwen in jezelf.

 

Want, ja, in werkelijkheid is het zo dat er geen falen bestaat, dat je het niet fout kunt doen en dat het leven een soort schouwtoneel is waarin iedereen – ook jij - zijn of haar rol speelt.

Net als in het geval van de gecrashte computer brengt het moment dat het lijkt alsof er geen weg terug meer is, in werkelijkheid grote mogelijkheden met zich mee met, wanneer je ervoor open staat, volledig nieuwe speelruimte om te gedijen en te groeien en het ultieme vertrouwen waar je zo naarstig naar op zoek was, opnieuw op te bouwen.

Je beseft dat en een waterig zonnetje probeert door het grauwe wolkendek te breken en je weet dat je weer op de goede weg bent; op weg bent naar nieuwe avonturen.

Je leert jezelf om het hele grote probleem als het ware in kleine partjes op te delen en één voor één ga je die te lijf.

Want, zeg je, ben ik niet verantwoordelijk voor mijn eigen zelf?

Is het niet zo dat je het alleen zelf bent die de productie en regie heeft van dit toneelstuk dat ‘ik’ heet?

Ben je niet in staat om je eigen boontjes te doppen en niet afhankelijk te zijn van anderen om die boontjes af te halen?

Geleidelijk komt je vertrouwen terug en je weet dat je weer een reuze stap hebt gezet op het pad dat leven heet.

Als je dan later terugkijkt op die moeilijk periode, dan lijken de hobbels die je hebt overwonnen ineens veel minder hoog te zijn geweest dan toen je ervoor stond.

Degene die tot je sprak neemt afscheid en wenst jou ongelofelijk veel vertrouwen – vooral in jezelf – toe!

Nadat je deze gedachten een poosje voor jezelf hebt uitgewerkt en in je systeem hebt laten indalen is het tijd om terug te komen in het hier en nu.

Je beweegt wat met je voeten, je armen.

Je haalt weer een paar keer diep adem; in door je neus, uit door je mond en het is tijd om opnieuw vertrouwenwekkende stappen te zetten in het fenomeen dat ‘Jouw Leven’ heet.

Running Fox wenst jou ongelofelijk veel vertrouwen – speciaal in jezelf!

terug



Faith is taking the first step even when you don't see the whole staircase.
Martin Luther King

MEDITATION ABOUT FAITH

 

Come with me and let's meditate this time about the concept of 'FAITH.'

Trust in yourself, your partner, your children.

Trust in others, your friends, the people around you, your neighbors.

Trust about your work, your relaxation.

In short, trust in the life you lead.

Find therefore a quiet place where you cannot be disturbed. If you want, put on some tranquil music in the background.

Place your feet on the ground and make contact with the earth. Ground yourself. Try to become one with Mother Earth, with the Universe, with your spiritual guidance. Prepare to be receptive to what is going to happen.

But first you breathe a few times deeply, in through your nose, and out through your mouth.

While you read these words, at first it seems as if nothing is going to happen. Yet you are connected with the universal key-note and bit by bit you are coming closer to that which you are looking for.

Gradually you are beginning to get faith in that something is truly going to happen.

It takes awhile but after some time it seems that from nowhere someone (an angel, your spirit guide?) speaks to you in a quiet pleasant voice and you let yourself be carried away to the rhythm of these thoughts ...

Gradually you have come to a state that makes it possible for you to have confidence and faith in the words that will be spoken to you.

~*~*~*~
You are listening to a gentle voice that speaks to you. In one way or another, that voice seems familiar. You are convinced that the things that will be said to you will inspire confidence. And that is exactly what you are looking for.

You probably know that feeling, the voice says; at one moment you have the impression that you are in good control over your  life, but a little later something happens that makes you think: "What am I supposed to do with this now?"

Within a wink your carefully built house of cards is destroyed to pieces. You are devastated. It seems as if you have to start all over again.

The whole structure has to be built up from scratch and your faith in the world, in humanity and most of all in yourself has run up some real damage.

It seems like you have lost everything, but the worst thing is that you seem to have lost yourself. Gone is the faith in yourself. Gone are the familiar rules that kept the regularity in your life in order.

Nevertheless this is a moment you could cherish. You are able to start again with a clean slate and you can open up yourself for bigger possibilities which are there from that moment on, seemingly for the taking.

Did your computer ever got stuck?  And although you – righteously and so now and then – did made a backup, you have lost quite a lot of data. Data you thought you might need to keep your life on track, to nurture and maintain faith in your online life.

Yet such a thing - just as is the case with moving house - can mark the moment of a big clean-up, letting go of all the old stuff that you no longer need, making room for new things, which make it possible for yourself to look at things from a quite different point of view. For having faith in the future.

~*~*~*~

Of course there are moments – or periods – not only within your digital life, you do not want to pass through again. Your life seems to be a mess; you’re surly ill or maybe you have relation problems. There is so much shit coming your way, you do not seem to be able to deal with. In short, faith has truly gone and life looks like one big ruin.

The woes are accumulating, your trust is gone and the whole life seems to be one big mess. You are impervious to pretty talk like this, because your own misery is far too heavy.

How do you ever get out of this mess. Why does this happen to you, your household or your family? You had hopes for a fortune in the lottery and you got it but it seems just the kind of fortune that doesn’t particularly appeal to you.

In such a moment you find yourself in a deep mess. It seems impossible to free yourself from those thorny bushes in which you got lost. What happened to your perception?

And still... there’s a way back. You only have to take one step aside and you’ll step on the right path and suddenly the perspective seems to change.

Eventually that will perhaps cause you to experience some kind of resurrection.

Gradually your faith is returning. Faith in the world, faith in people and most of all faith in yourself.

Because, yes. In truth it is so that failing does not exist. You just can’t do anything wrong and life is a kind of stage in which everyone plays his or her role.

Just as in the case of the crashed computer, the moment when it looks like you have crossed the point of no return, brings in reality great potentials which opens up completely new possibilities to thrive and grow and to rebuild the ultimate faith you were so eagerly looking for.

You recognize a watery sun trying to break through the clouds and you know you’re on the right track again; ready to meet with new adventures.

You teach yourself to slice up the big problem into small parts as it were and to deal with them one at a time.

Because, you say, am I not responsible for my own self?

Isn’t it true that you yourself are the producer, moderator and floor manager of your great play that is called ‘I’?

Aren’t you able to manage your own affairs and not be dependent on others to handle your affairs?
Gradually faith is coming back and you know you once again took a giant step on the path that’s called life.

And when you will one day be looking back on this difficult period, all the bumps you’ve won seem to be far less high then when you met them.

The one who spoke to you says goodbye and wishes you incredible faith - especially in yourself!

After you have worked out these thoughts for yourself for a while and have let them descend into your system, it is time to come back to the here and now.

You move a bit with your feet, your arms.

Again you take a few deep breathes; in through your nose, out through your mouth and it is time to once again take faith - inspiring steps - in the phenomenon that is called ‘Your Life.’

Running Fox wishes you incredibly lots of faith – especially in yourself!

back