stilte/silence

'Stilte/Silence'

Stilte/Stillness

Nada Chronicles, # 59

Hans Brockhuis

English by Debby Jenner

 



Stilte

Wat is stilte en waarom zouden we die stilte willen opzoeken? Het leven zoals we dat tegenwoordig kennen is vervu(i)ld met geluid. Ik hoef daar niet over uit te weiden. Verkeer, de media, bouwactiviteiten, bronnen genoeg.

Om te proberen tot een gefundeerd antwoord te komen lijkt het mij noodzakelijk om zelf stil te worden, te proberen om die stilte op me te laten inwerken, stilte te ervaren en dan proberen gewaar te worden of die stilte aanvoelt als een handeling of als iets neutraals, iets waarbij elke actie afwezig is.

Het lukt me niet om daarop een weloverwogen antwoord te krijgen. Is stilte natuurlijk en rustgevend, of kan het ook als beklemmend of bedreigend worden ervaren? Dat hangt natuurlijk vooral van de omstandigheden af. Van jezelf, zowel als van je omgeving. Bestaat stilte niet? Is stilte een illusie? (ervaring), of is stilte iets wat je nooit hoort (handeling), want er is altijd wel ergens geluid. Al is het alleen maar je hartslag of het ruisen van je eigen bloedsomloop.

Toen ik voor het eerst in Parijs was, ruim 47 jaar geleden, kampeerde ik op de camping in het Bois de Boulogne. Liggend in mijn tent en proberend de slaap te vatten werd ik overweldigd door een constante zoemtoon die over de stad leek te heersen. Het lawaai van een wereldstad versmolten tot een constante grondtoon. Is dat fenomeen, het sublimeren van het geluidsspectrum tot die ene waarde iets dergelijks als wat er met het licht gebeurt wanneer die wordt ontleed in de kleuren van de regenboog en tenslotte in een egaal wit, een mengsel van alle kleuren uit het zichtbare gedeelte van het spectrum? Ik zou het niet weten. Het Parijse voorbeeld was voor mij een stolling van alle geluid.

Een ander voorbeeld van wat er met geluid kan gebeuren speelde zich af in de bossen van Kalmthout, bij Antwerpen. Terwijl ik daar fietste werd ik op een zeker moment op een bijzondere wijze geraakt door het wonderschone geluid van een aantal gevederde vrienden die speciaal waren gekomen om mij een groet te brengen vanuit de gebieden aan de´andere kant.´Alle andere geluiden leken te zijn verstomd. Slechts de vogels waren daar die in hun eigen taal een boodschap van Liefde vanuit de andere wereld aan mij doorgaven. Dat waren werkelijk ontroerende en diep-stille momenten. De omgevingsgeluiden waren totaal weggedreven om plaats te maken voor die wonderschone boodschap vanuit de ongeziene werelden die in deze tijd van verhoogd bewustzijn steeds dichterbij lijkt te komen.

Inderdaad, we worden overstelpt met geluid. Alsof we bang zijn voor het geleidelijk verdwijnen van de floers, omringen we ons met geluid, ipod, nintendo, wii, mobiel, radio; er is altijd wel een bron binnen handbereik die je grondig af weet te sluiten van welk diep gevoel dan ook.

Voor mij is stilte, of die nu wel of niet absoluut is, een noodzakelijk rustpunt in het steeds hectischer en luider wordende leven van alledag. Is het dan belangrijk om aan te tonen wat stilte is en wat niet? Het antwoord hierop moet ontkennend zijn, want alles wat ik wil is, om passief in de stilte van mijn hart te geraken. Om actief te proberen mijn geest passief te krijgen waardoor ik dichter kom bij datgene wat voor mij belangrijk is, om te kunnen communiceren met de andere wereld, om echt stil te worden. Ik verlang terug naar die stilheid, waarbij ik de omgeving nog steeds uitstekend kan zien, zoals in de bossen van Kalmthout, waarbij ik de vogels kon zien bewegen in de bomen en waar een vlinder kort om me heen fladderde, maar waar geen plaats meer was voor Aards geluid.

N.B. Via het internet stuit ik op de z.g. stiltesite. Allerlei wetenswaardigheden over stilte passeren hier de revue; het is werkelijk interessant wat op die site wordt geboden.

terug

Stillness

What is silence and why should we want to look for it? Life as we know it nowadays is saturised-poluted with sound. I do not have to explain. Traffic, media, building activities, sources enough.

In trying to arrive at a grounded answer it seems necessary for me to become silent within myself, to try and let that silence have its effect on me, experience silence and then trying to perceive if that silence feels like an action or as something neutral, something whereby every action is absent.

I observe to be not capable of providing a well-considered answer to that. Is silence natural and calming, or can it also be experienced as oppressing or even threatening? That, of course, depends on the circumstances. From yourself, as well as from your surroundings. Does silence not exist? Is silence an illusion (experience) or is silence something that you never hear (action), because there is always sound somewhere. Even if it is only your heartbeat or the rustle from your own blood circulation.

When I was in Paris for the first time, more than 47 years ago, I camped on the campsite down the ‘Bois de Boulogne.’ Lying in my tent and trying to catch sleep, I got overwhelmed by a constant buzzing tone that seemed to control the city. The noise of a metropolis melted into a invariable ground tone. Is that phenomenon, the sublimation from the sound spectrum till that one value, the same as what happens to light when it is analyzed into the colours of the rainbow and eventually into an flat white light, a mixture from all the colours of the visible part of the spectrum? I would not know. The example from Paris was for me a coagulation of all sound.

Another example of what can happen with sound took place in the forest of Kalmthout near Antwerp, Belgium.  At a certain moment, whilst I was cycling there, I got in an extra-ordinary way touched by the wonderful sound from a few feathered friends, that had come especially to greet me from the areas of 'the other side.' All other sounds seem to have struck dumb. Only the birds were there, who in their own language passed on a message of love from the other world to me. That really were moving and deep-silent moments. The surrounding sounds were totally drifted away to make place for that wonderful message from the unseen worlds, that in these times of raised consciousness seems to be getting closer and closer.

Indeed, we are overwhelmed with sound. As if we are afraid for the gradually disappearance of the trace,  we enclose ourselves with sound, IPod, Nintendo, Wii, cell phone, radio, there is always a source within hand reach that knows how to close you off thoroughly for whatever deep feeling that might be.

For me, stillness – deep silence - is whether it is or isn't absolute, a necessary resting point in this increasingly hectic and loud everyday life. Is it then important to point out what silence is and what not? The answer to that must be negative, because all I want is to passively get to the silence of my heart. To actively get my mind passively, through which I will be able to come closer to that what is of importance to me, to be able to communicate with the other world, to really become silent-still. I long for the still-ness in which I can still see my surroundings excellently, as in the forest of Kalmthout, in which I could see the birds move in the trees and were a butterfly shortly fluttered around me, but where no place was left for earthly sounds.

P.S. On the internet I came across the so called site of silence. All kinds of interesting pieces of information about silence pass by here; it is truly interesting what is offered there.

back