Magdalena

 

Stilheidmeditatie nl

Stillness-meditation uk

 

Hans Brockhuis; Nada Chronicles # 117


Stilheidmeditatie

Lao-Tse: ‘De grootste openbaring is de stilte.’

Wat is stilte en waarom zouden we, in navolging van Lao-Tse die stilte willen opzoeken? Het leven zoals we dat tegenwoordig kennen is vervu(i)ld met geluid. Ik hoef daar niet over uit te weiden. Verkeer, de media, bouwactiviteiten, bronnen genoeg.

Als je, samen met mij, wilt proberen om tot een gefundeerd antwoord op die vraag te komen, nodig ik je uit om helemaal stil te worden, om te proberen die stilte op je in te laten werken, die stilte te ervaren en dan proberen gewaar te worden of die stilte aanvoelt als een handeling of als iets neutraals, iets waarbij elke actie afwezig is.

Omdat je zover bent gekomen ga ik er vanuit dat je die uitdaging wel wilt aangaan en je die stilte wilt ervaren, maar je weet nog niet precies hoe dat gaat werken.

Daarom nodig ik je uit om op een rustige plaats te gaan zitten. Misschien heb je deze tekst wel uitgeprint en zit je ergens in de natuur te genieten van al het groen en de rust om je heen. Mogelijk zit je ergens op een stil strand en kijk je uit over de golven die zich in een eindeloze rij in het zand verliezen. Maar het kan natuurlijk ook dat je in je eigen huis zit, op de bank of in een lekkere stoel, in heerlijke vrijetijdskleding. Alles is goed en je hebt je ervan verzekerd dat je niet gestoord kan worden. De telefoon staat uit, want je wilt nu eindelijk wel eens echte stilte ervaren.

Je vraagt je af of stilte natuurlijk en rustgevend is, of dat het ook als beklemmend of bedreigend kan worden ervaren? Dat hangt natuurlijk vooral van de omstandigheden af. Van jezelf, zowel als van je omgeving. Bestaat stilte niet? Is stilte een illusie? (ervaring), of is stilte iets wat je nooit hoort (handeling), want er is altijd wel ergens geluid. Al is het alleen maar je hartslag of het ruisen van je eigen bloedsomloop.

In gedachten neem ik je mee naar Parijs. Ik was daar zo’n 50 jaar geleden voor het eerst. Samen met mijn reisgenoot kampeerde ik op de camping in het Bois de Boulogne. Liggend in mijn tent en proberend de slaap te vatten werd ik overweldigd door een constante zoemtoon die over de stad leek te heersen. Het lawaai van een wereldstad, versmolten tot een constante grondtoon….

Samen met mij vraag je je af of dat fenomeen, het sublimeren van het geluidsspectrum tot die ene waarde, iets dergelijks is als wat er met het licht gebeurt wanneer die wordt ontleed in de kleuren van de regenboog en ten slotte in een egaal wit, een mengsel van alle kleuren uit het zichtbare gedeelte van het spectrum? Geen idee, maar het Parijse voorbeeld lijkt op een stolling van alle geluid.

Na Parijs neem ik je mee op een tijdreis. We gaan terug in de tijd, laten we zeggen zo’n 400 jaar geleden. 1600, slag bij Nieuwpoort. De ouderen onder ons hebben dat op school moeten leren. Nou is een dergelijke veldslag niet bepaald een plaats waar het stil aan toegaat en daarom trekken we ons terug in de bossen van het Zwarte Woud in wat tegenwoordig Duitsland is. Samen staan we op de top van het hoogste punt in die omgeving, de Feldberg, 1493 meter boven de zeespiegel. Tegenwoordig is er een weerstation gevestigd en maakt het deel uit van een omvangrijk skigebied.

In het jaar 1600 is het uitzicht adembenemend. Er is geen sprake van toeristen en de stilheid, ver van welk woongebied dan ook, is overweldigend. We knikken naar elkaar. De stilte die jij en ik hier ervaren is indrukwekkend. Het is prachtig wolkeloos weer en samen wachten we tot het donker wordt. De zon verdwijnt in het westen en tovert de meest prachtige kleuren. Geleidelijk worden de sterren zichtbaar. Je ziet de grote Beer die de weg naar het noorden wijst, de Poolster, de Plejaden, Orion. Je raakt bevangen als je bedenkt dat het licht van al deze sterren er lichtjaren over heeft gedaan om hier te komen en zich aan jou en mij te vertonen. Dat is weer een ander soort stilte. Een stilte die met al zijn energie overdonderend is. Het besef van de majesteitelijkheid van het universum.

We gaan weer verder en opnieuw neem ik je mee op reis. Ik wil je een ander voorbeeld tonen van wat er met geluid kan gebeuren. Het speelt zich af in de bossen van Kalmthout, bij Antwerpen. Verbeeld je dat jij en ik daar samen door de bossen fietsen. Op een zeker moment worden we op een bijzondere wijze geraakt door het wonderschone geluid van een aantal gevederde vrienden die speciaal zijn gekomen om ons een groet te brengen vanuit de gebieden aan de ‘andere kant.’
Alle andere geluiden lijken te zijn verstomd. Slechts de vogels zijn daar die in hun eigen taal een boodschap van Liefde vanuit die andere wereld aan jou en mij doorgeven. Dat zijn werkelijk ontroerende en diep-stille momenten. De omgevingsgeluiden zijn totaal weggedreven om plaats te maken voor die wonderschone boodschap vanuit de ongeziene werelden die in deze tijd van verhoogd bewustzijn steeds dichterbij lijken te komen.

Je bent diep onder de indruk omdat je hebt ervaren dat dit soort van geluid, afkomstig uit een andere dimensie, ook totale stilte kan betekenen. Inderdaad een contradictio in terminis. Geluid = stilte? Niet te geloven maar je moet erkennen dat het wel degelijk waar is!

Terug naar de realiteit van alledag. Het is waar, jij en ik, we worden overstelpt door geluid. Alsof we bang zijn voor het geleidelijk verdwijnen van het floers, omringen we ons met geluid, iPod, Nintendo, Wii, tablet, mobiel, radio, TV; er is altijd wel een bron binnen handbereik die je grondig weet af te sluiten van welk diep gevoel dan ook.
Je bent het met me eens dat stilte, of die nu wel of niet absoluut is, een noodzakelijk rustpunt is in het steeds hectischer en luider wordende leven van alledag. Is het dan belangrijk om aan te tonen wat stilte is en wat niet? Het antwoord hierop moet ontkennend zijn, want alles wat ik wil is, om samen met jou, passief in de stilte van ons hart te geraken.

Om actief te proberen onze geest passief te krijgen waardoor jij en ik dichter komt bij datgene wat voor jou en mij belangrijk is; om te kunnen communiceren met de andere wereld; om echt stil te worden. Samen met jou verlang ik terug naar die stilheid, waarbij wij de omgeving nog steeds uitstekend kunnen zien, zoals in het Bois de Boulogne, waar de gestolde niet-stilte hoorbaar was. Vervolgens naar de top van de Feldberg, waar de sterren ons de weg wezen naar de kracht van het universum en tenslotte naar de bossen van Kalmthout, waarbij we de vogels konden zien bewegen in de bomen en waar een vlinder kort om ons heen fladderde, maar waar geen plaats meer was voor Aards geluid.

Rustig keer je terug naar de ‘vol- geluid –heid’ van het dagelijks leven. Gaandeweg word jij je weer gewaar van alles wat is en je begrijpt dat je een waardevolle reis hebt gemaakt in het rijk van ‘zonder - geluid –heid’. Het is een hele ervaring geweest en je bent blij dat je deel hebt genomen. We schudden elkaar de hand en gaan allebei ons eigen pad en weg….

Espavo!
(Uit Lemurië; betekenis: Dank je dat je in je eigen kracht wilt staan.)

terug


Stillness-meditation

Lao Tse: ‘The main revelation is silence.’

What is silence and why would we, in compliance with Lao-Tse, want to look for it? Life as we know it nowadays is saturised-poluted with sound. I do not have to explain. Traffic, media, building activities, sources enough.

If you want to join me, trying to reach a well-founded answer to that question, I invite you to become completely silent, to try to act upon this silence, to experience it and then try to perceive if that silence feels like an action or as something neutral, something whereby every action is absent.
Because you're still with me I assume that you want to enter into that challenge and you do want to experience that silence. However, you do not exactly know yet how it will work.

Therefore, I invite you to sit down in a quiet place. You may have printed out this text and somewhere in nature you're enjoying the greenery and the gentle peace around you. Possibly you find yourself somewhere on a quiet beach and look out at the waves getting lost on the rocks or in a seemingly endless line of sand. But of course, it may also be that you're in your own home, on the couch or in a cozy chair in fine casual wear. Everything is right and you have assured yourself that you cannot be disturbed. The phone is out, because finally you want to experience true silence.

You ask yourself if silence is natural and calming, or if it also can be experienced as oppressing or even threatening? That, of course, depends on the circumstances. From yourself, as well as from your environment. Doesn’t silence exist? Is silence an illusion (experience), or is silence something that you’ll never hear (action), because there is always sound somewhere. Even if it is only your heartbeat or the rustle of your own blood circulation.

Virtually I’ll take you with me to Paris. I was there for the first time just about 50 years ago. Together with my fellow traveler, I camped on the campsite down the ‘Bois de Boulogne.’ Lying in my tent and trying to catch sleep, I got overwhelmed by a constant buzzing tone that seemed to control the city. The noise of a metropolis melted into an invariable basic tone….

Together with me you wonder if that phenomenon, the sublimation of the sound spectrum till that one value, would be the same as what happens to light when it is dissected into the colors of the rainbow and eventually into a flat white light, a mixture of all the colors of the visible part of the spectrum? You and I wouldn’t know, but the example from Paris seems to be a coagulation of all sound.

After Paris I'll take you on a time travel. We go back in time, say 400 years ago. 1600 Battle of Newport. The older ones among us may have been taught about it in school. Well, such a battle is not exactly a place where silence rules and that’s why we retreat into the woods of the Black Forest in what is today southern Germany. Together we stand on top of the highest point in the area, the Feldberg, 1493 meters or 4900 feet above sea level. Nowadays a weather station is located there and it is part of an extensive ski area.

Back in the year 1600, the view is breathtaking. There are no tourists and therefore the stillness, far from any residential area, is overwhelming. We nod to each other. The silence you and I experience is impressive. It is beautiful weather without any clouds and the two of us wait till it gets dark. The sun sets in the west, conjuring the most beautiful colors and gradually the stars become visible. You see Ursa Major, the great bear showing the way to the north, the North Star, the Pleiades, Orion. You become captivated when you think of the fact that the light of all these stars needed so many light-years to get here and to show themselves to you and me. This is again another kind of silence. A silence that is overpowering with all its energy. The awareness of the majesty of the universe.

On we go and again I take you with me on a journey. I would like to show you another example of what it is that can happen with sound. It takes place in the forest of Kalmthout near Antwerp, Belgium. Imagine that you and I are riding our bikes through the woods. At a certain moment and in an extra-ordinary way, we get touched by the wonderful sounds from a few feathered friends, who especially had come to greet us from the areas on 'the other side.'

All other sounds seem to have become silenced. Only the birds are there whom in their own language send us a message of Love from these other worlds. These are really moving and deeply silent moments. The ambient sounds are totally drifted away to make place for that wonderful message from the unseen worlds who in these times of raised consciousness seem to be getting ever so close.

You are deeply impressed because you have experienced that this kind of sound, coming your way from another dimension, also can mean total silence. Indeed a contradiction in terms. Sound = silence? Seemingly unbelievable, but you just have to admit that it is truly a reality!
Back to the reality of today. Indeed, it is true, we are overwhelmed with sound. As if we are afraid for the gradually disappearance of the trace, we enclose ourselves with sound, IPod, Nintendo, Wii, cell phone, radio; there is always a source within hand reach that knows how to close you off thoroughly for whatever deep feelings that might be.

You agree with me that silence is, whether it is absolute or not, a necessary pause in the increasingly hectic and strain of everyday life. The question is if it is important to show what silence is and what is not? The answer to this must be no, because all I want is to get, together with you, to stand passively within the silence of our hearts.

To actively try to get our minds passively, through which you and I will be able to come closer to that what is of importance to both you and me; to be able to communicate with the other world; to really become silent-still.

Together with you I long for the still-ness in which we can still see the surroundings excellently, like in the het Bois de Boulogne, where the curdled not-silence was audible. Further on to the summit of the Feldberg, where the stars showed us the way to the power of the universe and finally to the forests of Kalmthout, where we were able to see the birds move in the trees and were a butterfly shortly fluttered around us, but where no place was left for earthly sound.

Peacefully you return to the ‘sound-full-ness’ of everyday life. Gradually you become aware of all that is and you understand that you have made a worthwhile journey into the realms of sound-less-ness. It has been quite an experience and you are glad you participated. We shake hands and we both go our own path and way…


Espavo!
(From Lemuria; meaning: Thank you to stand in your own power.)

back