Vloedlijngedachten

  Reveries  

Wees stil en oplettend; mijmeringen over stilte nl

Keep quiet and alert; reveries about silence uk

Yvette Krooijmans

Anam Cara - als het om bezieling gaat
persoonlijke coaching en groepsbegeleiding
www.bezieldleven.nl  www.facebook.com/bezieldleven


Wees stil en oplettend; mijmeringen over stilte

Soms lijk het wel of jouw ontwikkelpad voor een groot deel bestaat uit heerlijk hoge duik- en glijvluchten.

Van tijd tot tijd krijg je daarbij het gevoel dat je te snel gaat en aan de ontwikkelingen voorbijschiet. Dat je beter stil moet staan bij wat je ziet en hoort, anders mis je de essentie.

Als dat gebeurt, weet en voel je dat het klopt. Er zouden meer bewust gecreëerde momenten van stilte moeten zijn. Als je dat weet te bereiken ontstaat er in jou ruimte voor vrije mijmeringen, spontane meditaties en visualisaties.

Soms zakken eerder opgedane inzichten naar hun innerlijke plaats van bestemming van waaruit nieuwe kunnen ontkiemen. Soms ook kunnen ingevingen binnenkomen, niet gehinderd door de ruis van jouw gedachten. Hoe vaker jij dit vrije spel ervaart, des te meer iets in jou ernaar gaat verlangen.

Je merkt op dat stilte voor jou essentieel is om je in die ruimte alleen te weten. Je bedenkt je dat daar dan ook soms een gevoel van Al-één zijn ontstaat.

Ergens staat geschreven: ‘De stilte komt het dichtst bij het verwoorden van het onuitsprekelijke’. Je vindt dat een mooie gedachte en moet nu denken aan de eerste keer dat je een bijzondere ontmoeting had met een onbekende. Hoeveel kan er spreken uit het liefdevol en in stilte ontmoeten van elkaars ogen.

Als het gaat om stilte word je op dit moment herinnerd aan een Boeddhistische uitspraak: ‘wees stil en alert; alleen in de ruimte van neutraal gewaar zijn ontstaat het uit zichzelf opkomend bewustzijn’.

Je ervaart dat bijna als een fysieke beweging in jezelf. Je luistert met een schuin innerlijk oor of er iets gezegd wil worden, of juist niet. Dan blijkt dat stilte vaak genoeg is. Niet dat het je al zo vaak lukt, maar vanuit verlangen ontstaat de wens tot oefening, dus wie weet….

Misschien heb je wel eens een stiltewandeling meegemaakt. Misschien ook niet. Toch kun jij je mogelijk wel voorstellen dat tijdens zo’n evenement iets in jou zich verder zal kunnen ontspannen en ontwikkelen.
                   
Je hoeft dan even niet sociaal op anderen gericht te zijn. Er komt ruimte voor een innerlijke ontmoeting met jezelf, met de natuur en met haar wezens.

Het is zo kostbaar, telkens weer, om te ervaren dat het contact met jouw innerlijk Weten/Zijn als vanzelf ruimte krijgt.

Het is niet noodzakelijk, maar misschien worden jouw gedachten tijdens een dergelijke wandeling wel vervuld van allerlei levensdraad, advies- en geschenkwoorden. Naar ‘van stiltewoorden die je richting wijzen of juist dieper laten wegzakken in de stilte van wie jij werkelijk bent.’

Misschien dat het jou, of wij allemaal ooit eens, lukt om die stilte te integreren in onszelf. Dat het dan STILTE wordt, waar je waar dan ook / wanneer dan ook, in kan gaan om in een micromoment jeZelf waarlijk te horen.

Laat dat een belofte zijn….

 

terug


Keep quiet and alert; reveries about silence

More than ever, you sense your path of growth as a road to initiation, consisting of a variety of delicious high diving and gliding flights.

Sometimes you get the feeling of going too fast. You need to slow down and stop to see and listen. If not you’ll miss the essence. You know and feel this is true. Consciously created moments of silence give you the space for open reveries, spontaneous meditations and visualizations.

During silence, sometimes previous awareness dissolves, and new insights germinate. Sometimes a new inspiration flashes forth, unhindered by the humming of your thoughts. The more you experience this direct game, the more something within you will yearn for it.

You understand that silence is essential for you to know yourself alone in this space. You consider to believe that sometimes a feeling of All-One comes into being.

Somewhere is written: ‘Silence comes closest to expressing the unspeakable.’ You like that. It reminds you of the first time you had a special get-together with someone you had never met before. How much can be spoken silently from the meeting of each other’s eyes.

Silence also reminds me of a Buddhist saying: ‘Be silent and watchful; only in the liberty of neutral awareness, out of itself, consciousness appears.’ You almost experience that as a physical movement within yourself.

You listen with a slanting inner ear if something just wants to be said, or not. Yet more often than ever silence is enough. Not that it always happens, but out of your desire the wish to practice is created, so who knows?

Maybe you have ever experienced a Walk of Silence. Or perhaps not. Nevertheless, you can possibly imagine that during such an event something in you is able to relax and unwind even further.

In that case you do not need to be socially focused on others. Your breathing creates the space for an innermost gathering with yourself, with nature and its creatures.

It is so precious, time and again, to experience the contact with your inner Knowing/Being, creating freedom of its own accord.

It is not essential, but maybe during such a walk your thoughts will be filled with all sorts of life-, advice- and gift words. To ‘words of silence showing the way or just going deeper into the silence of who you really are.’

Naar ‘van stiltewoorden die je richting wijzen of juist dieper laten wegzakken in de stilte van wie jij bent.’
To "silence of words that indicate your direction or just let deeper into the silence of who you are."

Maybe you, or all of us one day, will be able to continue to integrate that silence within ourselves. That will be a moment of true SILENCE, where you and I can hear your Self for a truly during micro-moment.

Let that be a Promise.

back