Korte verhalen door Hans Brockhuis


Kristalheldere bomen

Carl's droom
september 2010
Kristalboom

Niet lang geleden sprak ik één van mijn vrienden, laten we hem voor dit verhaal Carl noemen. Hij gaf aan mij een droom door die hij enkele jaren geleden had gedroomd, maar die hem nog buitengewoon helder voor de geest staat. Hij had blijkbaar het idee dat ik hem daar meer over zou kunnen vertellen.
 
Hier volgt de droom.

“Ik liep met een groep mensen op een open vlakte die omzoomd werd door kristalheldere bomen.
De vlakte waar we opliepen was ook glashelder; de lucht was helder en blauw.
Wij waren druk bezig elkaar te overtuigen van de mooie omgeving waar we in liepen, toen van achter ons, hoog in de lucht, een in vakken gekleurde roodgele zeppelin naderde.
Van de andere kant, voor ons, naderde een inktzwarte wolk.
Boven onze hoofden gingen deze twee in elkaar op. Het gevolg was dat we ons moesten bukken voor de rondvliegende brokstukken van de Zeppelin.
Hierna was de lucht weer even helder als voorheen, maar in de lucht hingen aan parachutes felgekleurde figuren die, zodra ze de vlakte raakten, op ski’s aan ons, van rechts naar links, voorbij gleden. In korte tijd waren ze verdwenen.”

Carl’s gedachten hierover waren dat het allemaal te maken zou hebben gehad met zijn loopbaan die enkele jaren eerder abrupt was gestopt, maar iets zei hem dat dit niet het hele verhaal zou zijn geweest. Hij vroeg me om er eens naar te kijken. Inderdaad, zo kwam het mij voor, zitten er een aantal lagen in dit verhaal. Carl wilde graag dat we dat samen zouden kunnen ontrafelen.

Al pratende kwamen we uit op de periode die hij als jongetje had meegemaakt in een van de interneringskampen in het voormalige Nederlands Indië. Hier in Nederland kennen we zo’n beetje de verhalen van de afschuwelijke ervaringen die de mensen daar indertijd hebben meegemaakt. In werkelijkheid was het veel erger. De jonge Carl was daarop geen uitzondering en had het allemaal aan den lijve ondervonden. De inktzwarte wolk uit zijn droom, maakte deel uit van de herinneringen uit zijn jeugd zoals hij die daar heeft meegemaakt. De botsing tussen de Zeppelin – een product van de Nazi’s, toen de bondgenoten van de Japanners en de inktzwarte wolk leverde in zijn droom de brokstukken op waarvoor hij en degenen met wie hij was, zich moesten verschuilen. De verbeeldde ellende, ontberingen en straffen in het Jappenkamp. Tenslotte kwamen de parachutisten, de bevrijders, en werd de wereld van de jonge Carl weer zo gewoon als maar enigszins mogelijk was in het land van zijn voorvaderen, waar hij eerder nog nooit was geweest.

De droom begint  glashelder en kleurig, wordt vervolgens inktzwart en verwordt tenslotte weer tot een staat van zijn waarin alles weer rustig is. Analoog kun je zeggen dat wanneer je een steen in een vijver gooit, er golven en beroering zullen ontstaan. Toch zullen ook die na verloop van tijd verdwijnen. Dat is ook in de droom gebeurd. Na een tijdje was alles weer rustig en bedaard. Zo gaat het ook in het leven van alledag.

En dan kom je uit op een derde aspect uit die droom; namelijk in het algemeen die van de huidige tijd. Soms lijkt alles pais en vree, maar aan de andere kant zijn er genoeg inktzwarte wolken te betreuren; clashes tussen militaire, sociale en politieke systemen. Mensen die zichzelf boven anderen stellen. Hebzucht en egotripperij. Wij moeten meer dan eens bukken voor rondvliegende brokstukken; zowel fysiek als geestelijk. Maar toch zullen ook die soms buitengewoon akelige omstandigheden zich langzamerhand oplossen in de ‘voids of time.’

De lucht – het geestelijke en de bomen – het wereldse - zullen weer even glashelder als voorheen zijn; vanuit het zwerk zullen felgekleurde figuren aan hun parachute omlaag zweven. In werkelijkheid zal dat eenvoudigweg kunnen worden aangemerkt als de nieuwe tijd die zich aan het aandienen is, wat zich laat vertalen in een  gemeenschap waarin de mensheid als geheel zal leren op een voor ieder meer aangename manier met elkaar om te gaan. Kortom, een nieuwe tijd dient zich aan, maar voor die tijd zullen we de aardbevingen, de tsunamis en de stormen dienen te trotseren. Maar zoals de Afrikaan zo treffend zegt: “Alles sal reg kom!”

Dank je wel voor deze prachtige droom, Carl.

Korte verhalen index