8e Jaargang nummer 58 ~ november 2008 Het avontuur van het leven |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief Een van de meest fantastische avonturen die we op deze wereld beleven kunnen is de ontmoeting met jezelf. --Wolfgang Borchert
Dit nummer staat volledig in het teken van het verschijnen van mijn eerste verhalenbundel, op 14 december a.s., bij uitgeverij Free Musketeers. Als je bent geïnteresseerd kun je deze link volgen voor uitgebreide informatie, inclusief een preview uit één van de hoofdstukken. Mijn
boek bevat vertellingen uit alle windstreken van deze wereld,
maar ook van verre planeten. Belevenissen van een priesteres,
een Ierse schone, een viking of gewoon zomaar een mens worden
beschreven. Behalve inzicht wil dit boek prettige leesstof bieden,
altijd met een blijmoedige ondertoon en een serieuze achtergrond.
Geen opgeheven vinger, maar een zachte vingerwijzing naar het
verhaal achter het verhaal.
Ruim een maand geleden was ik in Den Haag waar, in een zaal vlak bij het Vredespaleis, de uit Amerika overgekomen Jonette Crowley de entiteit White Eagle channelde. Het werd een hele bijzondere gebeurtenis die diepe indruk op de aanwezigen heeft gemaakt. En ook op mij. De avond had als thema de verhoging van de vibraties in de zaal, zoals die zich de laatste tijd in een versneld tempo in de wereld afspelen. Het was dan ook de bedoeling dat de deelnemers door middel van een diepe meditatie ‘in the mood’ kwamen om zo in staat te zijn antwoord op elkaars en op eigen vragen te kunnen geven. De vraag die mij die avond op de lippen brandde luidde als volgt: “Ongeveer tien jaar geleden verscheen tijdens een zogenaamde lucide droom een zekere White Eagle aan mij die mij o.m. verzekerde dat er een dag zou komen dat wij elkaar opnieuw zouden ontmoeten. Die dag was gekomen en mijn vraag was of hij iets kon zeggen over het boek dat een maand later zou verschijnen en in dezelfde zaal zou worden gepresenteerd."
Het was 1 januari 2000, de eerste dag van een nieuwe eeuw en een nieuw millennium. Ik besloot te gaan wandelen langs Norman’s Creek waar laaghangende bewolking King Mountain en de bergpieken van de Flat Tops Wildernis helemaal aan het zicht onttrokken. Toch was mijn eigen kleine wereld verlicht. De zon scheen door een ongewoon grote cirkelvormige opening in de wolken, met een omtrek van zo’n vijf kilometer, en ik baadde mij in een onverwachte warmte. Het was alsof de wolken gewoon uiteendreven als ik eraan kwam. Regenbogen spetterden door de lucht rondom mij alsof ik een prisma was die de ethers doorkliefde met kristallijnen energieën. Toen maakte ik iets magisch mee. De verschillende salies, jeneverbessen en grassen langs de weg glinsterden en bewogen alsof ze door een briesje werden aangeraakt. En toch was er geen wind. Gracieus bogen zij zich, en toch was er geen luchtstroom verantwoordelijk voor hun beweging.
Ik leefde een zonsondergang ~ Hans Brockhuis Ik leefde een zonsondergang
voorbij de verre heuvel. Terwijl de vrolijke zwaluwen
boven de eenzame velden speelden,
Chief Joseph zegt altijd dat als je doorgaans in blijmoedigheid verkeert, al het ‘verkeerde’ in je leven zich vanzelf ten goede zal keren. Zoals b.v. wanneer je problemen hebt met je wederhelft of je geliefde, of als je er financieel niet meer uitkomt, enzovoort. Natuurlijk zeg ik altijd
hetzelfde tegen de mensen wanneer ze naar me toe komen om advies. Maar
enkele weken geleden had ik de mogelijkheid om ook werkelijk in de praktijk
te brengen waar ik voor sta. Dus was het werkelijk een schok voor me toen kortgeleden een aanhoudende knagende pijn in mijn linker schouder en arm optrad. Ik had geen idee hoe dat kwam; dat wil zeggen, totdat ik erover na begon te denken. Dinsdag, 11
november 2008 Ik heb deze brief al duizend keer in mijn hart geschreven en heb nu besloten om het op te schrijven als een verklaring van mijn toegewijde liefde voor u. Omdat ik geen E-mail adres heb, kan het zijn dat deze brief nooit aankomt, maar toch ben ik er zeker van dat deze woorden u hoe dan ook zullen bereiken. Hoe kan ik ook maar beginnen te vertellen over de liefde die ik voor u koester. Want de laatste jaren van mijn leven hebben vele tranen gekend, zowel van vreugde als van verdriet. Ik heb vele bergen beklommen die onbedwingbaar schenen, trok door valleien die niet passeerbaar leken, reisde naar onbekende en enigszins angstaanjagende gebieden, en altijd… was u daar. Met een troostend woord, met een uitgestoken begrijpende hand, met een lichtje van liefdevolle vriendelijkheid, discreet… uiterst discreet, de weg wijzend. Wanneer ik mijn zwakheid toonde, gaf u mij kracht. Wanneer ik verdrietig was, hebt u uw vreugde met mij gedeeld. Wanneer het angstzweet me uitbrak, voegde u mij moed toe. Wanneer ik eigenwijs was, verzachtte u mijn hart. Wanneer ik uitgleed of in de fout ging, bood u mij vergeving. En wanneer me het lood in de schoenen was gezonken, gaf u mij hoop. Waar moet ik beginnen om de liefde en de blijheid die u over mij uitstortte, terug te betalen? Hoe kan ik ooit de dankbaarheid die door mijn hart en ziel stroomt aan u tonen terwijl ik weet dat u mijn vader bent en ik uw kind. Ja, ik kwam als een zuigeling bij u. Een nieuwgeborene die liefde en lering behoefde. Vanwege uw onzelfzuchtige, oneindige en allesziende liefde, werd ik uw kind. Ik was gezegend want ik behoorde u toe. Door u heb ik de betekenis van het leven geleerd. Ik leerde de waarde kennen van proeven & beproevingen en ja, zelfs van verleidingen. Ik leerde het belang kennen van hen die hebben aangeboden om u te helpen om mij op te heffen naar iemand die volwassen en verantwoordelijk is. Ik streef er gewillig naar hun raad op te volgen, want ik weet dat zij hier zijn om te helpen; dat zij net zo veel van u houden als ik. Ik hoop en bid dat er spoedig
een goede dag zal komen dat ik naar uw huis kan terugkeren, samen met
al mijn broeders en zuster. We hebben gehoord hoe mooi uw huis is en
hoe vredig het daar is. We weten dat we alleen maar bepaalde eigendommen
kunnen meenemen, en dus streven we er krachtig naar om onszelf te ontdoen
van alles wat niet strikt noodzakelijk is. Wandelend
in het park; Enkele jaren geleden, na een moeilijke periode in mijn leven, reisde ik in mijn eentje af naar de wintersport in Oostenrijk. Ik had een kamer gehuurd in het Familienhotel zur alten Mühle in Reichenfels, een klein plaatsje, diep in Karinthië. Maar van wintersport is het toen niet gekomen. Ik zal je vertellen waarom. Het is een eind rijden naar Karinthië, zo’n 1100 kilometer, maar welgemoed toog ik via de Duitse Autobahnen, op weg naar nieuwe avonturen. En ik kan je verzekeren dat het avontuur dat ik beleefde meer dan waard is om verteld te worden. Op een gegeven moment had ik het helemaal gehad en stopte, in de buurt van Salzburg, op een pleisterplaats langs de Tauernautobahn, om mijn benen te strekken. Er liep een smal pad de bergen in en ik besloot het te volgen om zo mijn verkrampte lichaam een mogelijkheid te geven zich te herstellen. Even later was ik uit het gezicht van de voortsnellende auto’s en bevond me aan de oever van een smal riviertje, temidden van de naaldbomen.
Yoga-doeboek voor kinderen van 4-12 jaar, geschreven door Suzanne Raaijmakers en geïllustreerd door Esther van Gijn. • - voor thuis,
op school, buitenschoolse opvang, jeugdzorg, wachtkamers, yogacentra
etc.
Wat is het leven anders dan een avontuur. Een reis langs allerlei plaatsen, gebeurtenissen en ontmoetingen. Wat komen we tegen, met wie gaan we om en bovenal wat doen we er mee. Leven we het leven uitsluitend als een reeks gebeurtenissen die aan ons voorbijtrekken of proberen we elk voorval te duiden, doen we er iets mee en gaan we dan voort met het gevoel iets geleerd te hebben? In de praktijk zal het erop neerkomen dat ieder zijn eigen wijze interpretatie geeft aan alles wat aan hem voorbijtrekt. Andere interessante hoofdstukken op de Running Fox website:
‘Running Fox Papers’ is een medium dat zich ten doel stelt om werk van mijzelf en dat van anderen dat mij raakt, beschikbaar te stellen aan allen die daarin zijn geïnteresseerd. Wanneer je nog niet op mijn verzendlijst staat, is het mogelijk om je gratis te abonneren op dit medium door een E-mail te sturen aan runningfox met in de onderwerpregel: “abonneren Running Fox.” Mocht je niet meer zijn geïnteresseerd, schrijf dan naar hetzelfde adres en vermeld als onderwerp: “staken Running Fox”. Je wordt dan met liefde en zonder oordeel van de lijst afgevoerd. Teksten, vertalingen en redactie: Helen Maijenburg, Myriah Krista Walker, Gertrud Althusen en Hans Brockhuis. |
