|
Running
Fox Papers
5e Jaargang nummer
34 ~ november 2005 ~ Kwetsbaarheid
Inhoudsopgave
van deze nieuwsbrief
Citaat
van de maand:
Kwetsbaarheid
Toen we kinderen waren, dachten we dat wanneer
we groot zouden zijn, we niet langer kwetsbaar waren. Maar het volwassen
worden houdt in dat je je kwetsbaarheid accepteert. Het leven houdt
in kwetsbaar te zijn.
Madeleine L'Engle
Een
Schat aan inzichten
~*~*~*~
Inhoud
 Ontvankelijk
Het is niet minder dan een klein wonder
wanneer een mens op een goed moment zijn ontvankelijkheid de vrije teugel
weet te geven, zich kwetsbaar opstelt en zijn gevoeligheden voor één
keer op een zijspoor zet, daarbij de conditioneringen van het dagelijkse
leven omzeilend.
Zulke momenten zijn goud waard. Zowel voor
het individu, als ook in uitgebreide zin voor moeder aarde en in het
universum. Dergelijke gouden momenten brengen in alle sferen steeds
weer een blij gevoel teweeg. Een gevoel dat ons eraan herinnert dat
het leven op aarde, met al zijn valkuilen en strikken, niet altijd gemakkelijk
is en als zodanig een prachtige leerschool is
Dan weet er steeds weer iemand zich te ontworstelen
aan het creatieve, sociale en mentale keurslijf, is een ogenblik helemaal
zichzelf, geeft zichzelf volledig bloot, en maakt op zo’n moment aan
zichzelf en aan alle aanwezigen, aan beide zijden van de sluiers, duidelijk
dat het nog steeds, en in steeds toenemende mate, mogelijk is om zijn
en onze kracht aanschouwelijk te maken.
Deze universele kracht helpt ons om voort
te gaan op de weg en maakt het mogelijk om het individu, de wereld en
het universum verder omhoog te tillen naar de vervulling van ons aller
streven.
Ik wens jou daarbij heel veel bijval.
Judith
Naar de
inhoudsopgave
~*~*~*~
Hans
Brockhuis
Laatst droomde ik een levendige droom over
een bijeenkomst in het Hervormde kerkje te Zwaag. Stel je voor; een
vijftigtal toehoorders in een grote kring op het koor van die kerk en
allemaal gefocust op datgene wat Ellen
Sombroek met ons deelde.
Tijdens de bijeenkomst vroeg Ellen aan schijnbaar
willekeurige toehoorders iets aan de avond bij te dragen. En zo gebeurde.
Onvermijdelijk in een droom als deze kwam ook ik aan de beurt. Ellen
hield mij een microfoon voor en verzocht me een kort verhaal te vertellen.
Mijn bijdrage zou – net als die van de anderen – deel uitmaken van een
uitzending die binnenkort door radio West-Friesland zou worden uitgestraald.
Nu beschouw ik mijzelf niet als een begaafde
spreker; laat mij maar schrijven. Dus moest ik wel even slikken toen
mij die vraag werd gesteld. ‘Kom op’, werd mij echter te verstaan gegeven.
‘stel je eens kwetsbaar op; het wordt vast een mooi verhaal’.
Ik stak van wal, hoewel dat in dit verband
niet helemaal een juiste omschrijving is, omdat het over een treinreis
gaat. Als zestigplusser, en in het bezit van een OV jaarkaart, beschik
ik over 7 vrije reisdagen per jaar. Op de dag waarover dit verhaal gaat
besloot ik op elk station waar ik aankwam, steeds in een willekeurige
trein te stappen; degene die het eerst zou vertrekken in de algemene
richting waarin ik zou reizen. In dit geval was dat zuid-oost. En zo
kwam het dat ik via Breda, Eindhoven, Sittard en Heerlen uiteindelijk
op het stationsplein te Aken terechtkwam, waar ik mij enigszins vertwijfeld
afvroeg wat ik hier deed. Tijd om deze prachtige stad uitgebreid te
bezoeken was er niet, want ik moest ook nog weer eens terug zien te
komen.
vervolg
De
Nada Kronieken
Naar
de inhoudsopgave
~*~*~*~
 Walk
Tall and slowly
Nora
Woelige
tijden zijn het, merk jij dat ook?
De Wereld rondom ons lijkt in een stroomversnelling allerlei fases te
doorstaan. Dan bedoel ik de Wereld met al wat daarbij hoort, onze Moeder
Aarde die ons duidelijk maakt dat het Nu de tijd is om anders met Haar
om te springen, zuiniger en zuiverder, maar ook met al wie en wat Zij
Voedt.
En we weten dit, de tijd van Zuiveren is Nu. Willen we op ‘de 2012 boot’
inschepen, dan zullen we in Liefde hard aan ons Zelf moeten werken.
En dat wat je weet, doe je dan ook Nu. Het “do it right, and do it right
now” principe.
Als we om ons heen kijken zien we dat er heel wat vanuit de oppervlakkigheid
naar de Opper-Vlakte tevoorschijn komt.
Nieuwe informatiebronnen bereiken de Wereld, we krijgen de kans om niet
alles te slikken wat de media ons voorgeschoteld en denken op een kritische
manier na over wat nu Onze Waarheid net is, wat ze betekent en hoe wij
van hieruit weer onze bijdrage van Binnen naar Buiten brengen.
vervolg
Written
with Love
Naar de
inhoudsopgave
~*~*~*~
 Herfst door Marjo Dohmen
Ik ben een blad, een eikenblad.
Ik ben groen en glanzend.
Ik hing in een boom, aan een tak die ik als de mijne beschouwde.
De boom was mijn houvast, de tak mijn toeverlaat.
Ik was veilig. Niets kon mij gebeuren.
Ik ben een blad, een eikenblad.
Ik ben groen en glanzend.
Ik hing in een boom, aan een tak die ik als de mijne beschouwde.
Toen kwam de wind. Raakte mij aan.
Haalde mij uit mijn evenwicht. Gooide mij ondersteboven.
En de tak die ik als de mijne beschouwde, liet me los.
De boom heeft me uit handen gegeven.
Ik ben een blad, een eikenblad.
Ik word geel en bruin.
Alles doet pijn. Alles trekt samen in mij.
Ik lig gekromd van uiteinde naar uiteinde.
Er gebeurt iets in mij waar ik geen vat op heb.
Mijn boom gaf mij uit handen.
De tak die ik als de mijne beschouwde, liet me los.
Verdriet haalt het leven uit me weg.
Ik ben een blad, een eikenblad.
Ik word dun en broos.
Ik word doorschijnend.
Licht van de hemel gaat door mij heen naar de aarde.
Regen valt op mij, door mij, doordrenkt mij.
Ik val uit elkaar. Ik word één.
Eén met het licht, één met de regen, één
met de aarde.
Ik ben niet langer iets. Niet langer niets.
Ik ben in alles en alles is in mij.
Ontreddering is redding geworden.
Ik ben een blad, een eikenblad.
En jij?
Ik noemde je boom. Ik noemde je tak.
Ik heb je als de wind ervaren.
Nu weet ik, je bent een blad, een eikenblad.
Soms worden we samen dun en broos.
Soms vallen we samen uit elkaar in de aarde.
Licht gaat door ons heen. Regen doordrenkt ons.
Wij worden één. Eén met het licht, één
met de regen.
Eén met de aarde. Eén met elkaar.
Wij zijn in alles en alles is in ons.
We zijn even eeuwigheid geworden.
Ik ben een blad, jij bent
een blad.
En weer zullen wij zomeren.
Gedichten
die mij raken
Naar de
inhoudsopgave
~*~*~*~
 De
ui, het kristal en de dolfijn
Anita Boom www.bewustwording.org
Iemand stelde me de vraag of
we nu werkelijk ‘klaar’ waren met allerlei issues. We pellen de ui laag
voor laag af om van diverse zaken die ons ogenschijnlijk tegenhouden
af te komen. Het gaat wel niet meer over ons, maar we voelen nog steeds
heel veel en hoe verhoudt zich dat nu tot het transformeren en het leren?
Hoe staat het met het idee dat we nu juist op aarde zijn om te leren
en onze levenslessen op te doen?
Dit jaar maart was ik in Spanje en channelde
Saint Germain in een groep. Hij gebruikte het voorbeeld van de ui om
de transformatiedrang aan te geven. Hierbij werd het idee geopperd dat
je laag voor laag van de ui afhaalt. Iedere laag staat garant voor iets
dat dient te worden getransformeerd. Hij vertelde dat we laag voor laag
een ui afpellen terwijl we simpelweg de mogelijkheid hebben om hem in
één keer plat te slaan.
Het is alleen niet makkelijk om weg te stappen
van het transformeren en alle drama’s in het leven nog een keer doorvoelen
om uiteindelijk tot een heerlijk gevoel van openheid en nieuwe levenskansen
te komen. Het lijkt een verslaving te worden.
vervolg
Written
with Love
Naar de
inhoudsopgave
~*~*~*~
 Advies Suzanne
G. Degnats
Blaas niet zo hoog van de
toren
dat je geen zuivere toon meer aanblaast.
Bedenk dat een collectief
bewustzijn
Je net zo kwetsbaar maakt als zij die jij veroordeelt.
Ontdek eerst de krijger in
jezelf
En maak hem je eigen idool.
En denk eraan dat de ultieme
nederlaag
Onderschatting van je vijand is.
En de ultieme overwinning
Dankbaarheid is.
En tot die tijd, blijf nederig.
Want het hart dat geaard
is en de grond raakt
Is het hart dat met de engelen vliegt.
Gedichten
die mij raken
Naar de
inhoudsopgave
~*~*~*~
 De
tuin
Door Moeder Aarde en Myriah
Krista Walker
Het was een serie
nare dromen die er toe leidde dat wij deze meditatie creëerden.
In moeilijke tijden, als kind, vroeg ik om mijn moeder. Het waren haar
armen die mij troostten, haar woorden die mijn innerlijke vrees wegnamen,
haar hartslag die mijn angsten wegwuifden.
Toen mijn moeder
overging, werden zij en ik Eén. We begonnen ons te herinneren
hoe het was om een aspect van de Moeder Aarde te zijn, want we zijn
ALLEN Eén. Ik ben altijd in gesprek geweest met de Moeder Aarde
sinds ik een kind was. Vaak verscheen ze mij in dromen en later begon
ik Haar Wijsheid door te geven. Nu is mijn eigen Moeder slechts een
andere reflectie van het geheel.
De Aanwezigheid
van de Moeder is altijd beschikbaar. We lopen en leven op een rond beeld-werk,
een spiegel van de Moeder. Onze lichamen werden gecreëerd vanuit
Moeder/Vader God/Godin en aldus is de Moeder energie verweven in de
vezels van onze we-Zens. We zijn nimmer zonder Moederliefde.
vervolg
Meditaties
en verhalen, door Myriah Krista Walker
Naar de
inhoudsopgave
~*~*~*~
‘Running Fox Papers’
is een medium dat zich ten doel stelt om werk van mijzelf en dat van
anderen dat mij raakt, beschikbaar te stellen aan allen die daarin zijn
geïnteresseerd. Wanneer je nog niet op mijn verzendlijst staat,
is het mogelijk om je gratis te abonneren op dit medium door een E-mail
te sturen aan runningfox met in de onderwerpregel: “abonneren Running Fox.” Mocht je
niet meer zijn geïnteresseerd, schrijf dan naar hetzelfde adres
en vermeld als onderwerp: “staken Running Fox”. Je wordt dan met liefde
en zonder oordeel van de lijst afgevoerd. Teksten, vertalingen en redactie:
Mirjam Coumans B.A., Idelette en Hans Brockhuis.
Naar
de inhoudsopgave |
