9e Jaargang nummer 63 ~ juni 2009 Onvoorwaardelijke overgave |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief Bewustwording is de volledige en onvoorwaardelijke overgave aan wat is, zonder rationalisatie, zonder scheiding van de waarnemer en het waargenomene. -- Jiddu Krishnamurti –Vrijheid en het ware geluk
Na de ietwat bedrukte nieuwsbrief van vorige maand onder de titel, weerstand, gaat het deze maand over een heel ander aspect van het leven. Vorige maand hebben we gezien hoe het mogelijk is om vanuit een hoger standpunt, vanuit een ander perspectief, allerlei obstakels die je in je leven tegenkomt, tegemoet te treden en op die manier te leren om anders tegen die weerstanden aan te kijken. Niet om ze te negeren, maar veel meer om de lessen die in die belemmeringen besloten liggen, te ondergaan, te (h)erkennen en ermee aan de slag te gaan. De titel van deze nieuwsbrief luidt: ‘Onvoorwaardelijke overgave’. Op het eerste gezicht lijkt dat niet zo’n best uitgangspunt. Je gewonnen geven, capituleren, je overleveren aan? Onvoorwaardelijk nog wel! Moet je zomaar alles toelaten wat er met je gebeurt? Is het de bedoeling om je eigen waarden los te laten en je aan anderen of de omstandigheden over te geven, zodat je geen eigen inbreng meer zou hebben, je losgekoppeld zou zijn van je eigen gevoel en je alles maar over je heen moet laten komen.
In het compartiment in de trein schuin tegenover me bevindt zich een jongedame waarvan ik zeker weet dat ik haar nooit eerder heb gezien. Ze fascineert me want hoe langer ik hierover nadenk komt het mij voor dat ik haar toch eerder gezien moet hebben, beleefd, gesproken. Op de een of andere manier ‘voelt’ zij bekend, er heerst een soort éénheid, een doordrongen-heid. Toch kan ik hierop geen vat krijgen. Deze bekendheid is, zo lijkt het, van een andere orde. Dan geeft haar mobiele telefoon een riedel. Ze neemt op en zegt opgewekt: “Met Nadine”. Ze voert een kort gesprek met degene aan de andere kant van de verbinding. Ik sluit mijn ogen en heb het gevoel dat ik het ben die dit gesprek voert. Terwijl het fysieke gesprek over heel andere dingen gaat, gaat het ‘binnendoor’ over verwachting, over hoop, over wat eens was en ooit weer zal zijn.
Overgave, loslaten en het volgen van je impuls ~ Sarah den Hollander In een scène van de ontroerende en geëngageerde film ‘the Visitor’ kruipt een Syrische vrouw bij een Amerikaanse professor in bed. Ze is verdrietig en voelt zich schuldig omdat haar illegaal in de VS verblijvende zoon het land is uitgezet. Zij denkt dat zij er de oorzaak van is. Ze vertelt haar verhaal aan de man en hij luistert alleen maar. Hij houdt haar troostend vast. Niets méér en vooral ook niets minder. Warmte, intimiteit, er voor de ander zijn. Het Mens zijn en het Leven delen. Daar was moed van beiden voor nodig. Zij om voor haar behoefte uit te komen en haar eenzaamheid te delen, hij om haar toe te laten en er voor haar te zijn. Hoe vaak volgen wij de impuls van ons hart? Om al doende grenzen te verleggen en Vrijheid en Leven toe te laten? Hoe vaak komt ons denken ertussen? Onze persoonlijkheid die tegelijkertijd bezwaren oproept, grenzen stelt, blokkades opwerpt, waardoor wij de stroom van het leven belemmeren? Als we tegelijkertijd in onze eerste impuls verlangen voelen èn de angst ervoor ervaren, is er een keuze mogelijk. De keuze om in de overgave te staan en de weerstand te laten vallen.
Bijna dertig jaar geleden balanceerde Liane op het randje van de dood. Ze heeft het gered, maar wat ze in die kritieke momenten heeft meegemaakt, draagt ze voor altijd mee in haar hart. Een onvergetelijke ervaring waardoor ze op een heel andere manier in het leven kwam te staan. Het is 1980. Liane is eenentwintig jaar en pas getrouwd als ze ziek wordt. Wat zich aanvankelijk laat aanzien als een eenvoudige buikgriep, blijkt uiteindelijk ernstiger te zijn. ”Ik moest vaak overgeven en blééf maar last van diarree De uitslag van het bloedonderzoek is dan zo verontrustend dat Liane met spoed wordt opgenomen in het ziekenhuis. Het kaliumgehalte in haar bloed is veel te laag, waardoor het risico bestaat op een hartstilstand. ”Eenmaal op bed leek het net alsof die hele ziekenhuiswereld om me heen vervaagde. Het lijkt wel of ik doodga, dacht ik. Ik voelde hoe ik als een spiraal uit mijn lichaam draaide. Ik keek naar beneden en zag mijn lichaam op het bed liggen, terwijl mijn bewustzijn ergens anders naartoe ging. Ik werd een tunnel ingezogen. Het ging razendsnel en ik kwam aan het eind van die tunnel in het licht terecht. Mijn bewustzijn werd erin opgenomen. Het was als thuiskomen. Ik had geen pijn meer en voelde geen uitputting.
Chaco de kat hield van het leven. Het was de missie van dit imposante huisdier om zijn vriend Mike te overtuigen van het belang om hem alles te geven waarom hij vroeg… affectie, goed voedsel en een warme plek op Mike’s bed. Chaco werd diep bemind. Maar helaas werd Chaco erg ziek en Mike besloot dat het van grote compassie ten opzichte van zijn lieve vriend zou getuigen om hem naar de dierenarts te brengen om hem te laten inslapen. Mike kwam bij ons langs om het trieste nieuws te vertellen. Alle aanwezigen zeiden gezamenlijk een gebed. Maar vandaag voltrok zich een wonder. Tenslotte besloot Mike om Chaco’s as naar zijn favoriete strand te brengen dat bekend staat onder de naam: Hookena. Hij bewaarde de stoffelijke resten in een goed dichtgeknoopte plastic zak. De warmte van de zon was weldadig en het kristalheldere zeeblauwe water was kalm, terwijl een kudde slaperige dolfijnen langzaam voorbij gleed in het kalme water van de baai.
Astrid, Margaret, Viviane, Jill, Liane en 'G.' Naar aanleiding van mijn oproep daartoe hebben verschillende lezers en lezeressen gereageerd door hun eigen verhalen omtrent hun Bijna Dood Ervaringen in te sturen. Bovenstaande personen hebben aangegeven dit met anderen te willen delen. Het is voor mij dan ook een eer om ze hierbij aan jou - lezer - aan te bieden. Mocht je hierin aanleiding zien om ook jòuw ervaringen met anderen te delen, stuur dan een E-mail naar runningfox@runningfox.nl zodat het mogelijk wordt om ook jouw ondervindingen op de grens van leven en dood te verbreiden.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
