|
Running
Fox Papers
6e Jaargang nummer
39 ~ juni 2006 ~ Lezers schrijven - heel
moedig - over hun angsten
Inhoudsopgave
van deze nieuwsbrief
Citaat voor deze nieuwsbrief:
Het duister is het zaad waaruit het licht
wordt geboren.
Yasmin Verschure
Een
Schat aan inzichten
Inhoud
Inleiding
Hans Brockhuis
In de vorige nieuwsbrief over het transformeren
van angst heb ik jou, lezer, uitgenodigd om jouw eigen angsten op schrift
te stellen en door middel van dit medium met anderen te delen.
Dat bleek een goed idee te zijn want van
deze mogelijkheid is ruim gebruik gemaakt. Jij hebt het aangedurfd om
jouw eigen angst, jouw eigen ervaring, jouw eigen verhaal op schrift
te stellen zodat het voor jou en voor anderen misschien mogelijk zal
blijken te zijn om tot een nog meer diepgaande verwerking te komen.
De binnengekomen verhalen heb ik op volgorde
van binnenkomst in deze 'Lezers schrijven' geplaatst.
Running Fox wenst jou een totale verwerking
toe.
Naar de
inhoudsopgave
Conversatie met Lubina
en Moira
Lieve lezer,
Ik wil je graag meenemen naar een ‘conversatie’
die ik enkele jaren geleden voerde met mijn geleidegidsen Lubina ‘de
bereidwillige’ en Moira, over een angstvolle periode die ik kort daarvoor
had ondervonden. Het helpt jou misschien om mogelijkheden te zoeken
om met dit soort zaken om te gaan.
Ik heb alles in steno opgeschreven en uitgewerkt,
zodat het gesprek zo helder mogelijk is weergegeven.
Liefs, Magda.
~*~*~*~
| Magda |
Hallo Lubina, daar ben
ik weer; hoe gaat het met jou? |
| Lubina |
Dag lieve Magda. Ik maak het goed en
hoe kan het anders wanneer jij er bent. |
| Magda |
Dank je voor het compliment, ik ben
er blij mee. Zoals je weet ben ik een beetje bedrukt. Ik vind het
maar |
| |
moeilijk om aan de ‘pressie’ van P.
het hoofd te moeten bieden. |
| Lubina |
Ja dat voel ik wel hoor lieve Magda,
maar je weet toch dat P. heel veel van je houdt en dat zij het ook
niet |
| |
kan helpen dat zij zo bezorgd is over
jouw wel en wee. En dat drukt zich dan uit in, zoals jij dat noemt,
|
| |
pressie en daardoor ben jij bedrukt
en verdrietig en je denkt dat je de wereld niet meer aankunt en
je |
| |
zelfvertrouwen slinkt en krijgt een
dreun en al met al heb je weer het gevoel in een diepe put te zitten. |
| Magda |
Heb jij me die gedachte gestuurd over
de spiegel dat P.’s gedrag omtrent deze zaken eigenlijk alleen maar
|
| |
een spiegel is van mijn eigen angsten? |
| Lubina |
Nee, dat was P’Taah, die via het boek
dat je leest, tot je sprak. Je weet toch dat zulke dingen op een
|
| |
bepaald niveau werken, dat het lijkt
alsof het op de ene manier is gegaan maar in werkelijkheid op een
|
| |
andere manier. Maar in feite is dat
niet zo belangrijk wie de boodschap heeft verzonden. Belangrijk
is dat |
| |
het gebeurd is en nog belangrijker
is het dat de boodschap is aangekomen. |
Lees
hier het volledige artikel
De
Nada Kronieken
Naar
de inhoudsopgave
De dans van het leven
Door Tonny de Ronde
Wie is er niet bang?.., we
zijn allemaal bang.
Bang dat we niet goed overkomen, bang dat we niet goed genoeg zijn.
We halen onszelf uit onze kracht, en doen we het niet zelf ...dan probeert/doet
een ander dat wel voor ons. Waarom is het zo moeilijk om kracht te zien...
of te hebben, waarom zijn we er zo bang voor?
Omdat kracht het licht in zich draagt, we zijn bang voor ons eigen licht,
...en de ander is bang voor jou licht.
Je bent bang dat je een ander in de schaduw zet als je je licht accepteert,
en de ander is bang dat hij verblind wordt door jou licht en zijn eigen
schaduw
op dat moment tegenkomt.
Niemand staat graag in de schaduw.
Maar als je elkaars schaduw zijden nou eens accepteert, kun je samen
groeien naar het licht, ...jij bent jij en ik ben ik.
Jij mag zijn wie je bent, maar laat mij ook vrij, ... zet elkander in
het licht/ in zijn kracht en samen word je... onoverwinnelijk.
Er is genoeg voor iedereen, wees niet afgunstig.
De bron is onuitputtelijk.
In je kracht staan is een natuurlijk iets, maar om de één
of andere reden lukt het ons vaak niet.
Omdat we bang zijn, voor onszelf, of voor de ander.
We dansen om elkaar heen, we dansen om onze eigen angsten heen.
Angst is een gebrek aan liefde,.. heb jezelf en elkander lief en de
angst verdwijnt, heb elkander onvoorwaardelijk lief en angst heeft geen
wortels meer.
Liefde is ook hierbij het sleutelwoord.
Wortel je in jezelf/ in je kracht, kom op voor jezelf, geloof in jezelf,
waardeer en respecteer jezelf, laat zien wie je bent en automatisch
geef je de ander ook toestemming.
Laat je licht zien en geef een ander ook de kans, accepteer zijn/haar
schaduwzijde, en hij/zij groeit naar het licht.
Waar licht is is nu eenmaal schaduw, accepteer dat feit,… maar laat
het je niet weerhouden licht te zijn.
Dans mee met het spel van licht en schaduw, bied geen weerstand,...
laat schaduw schaduw zijn,... laat licht licht zijn, beide onderdelen
van elkaar, geen licht geen schaduw, geen schaduw geen licht.
Door schaduw, maak je kennis met licht, en door het licht maak je kennis
met schaduw.
In feite zijn ze één, net als jij, jij bent één
met alles om je heen, alles heeft zijn polariteit/tegenpool,.... in
de vorm van een partner, of kijk naar de natuur, de dag de nacht, de
maan de zon, warmte .. kou,.. liefde .... angst,...leven,..dood.
Maar alles hoort zo te zijn, zonder polariteit zou er geen leven zijn,
geen lessen, geen eenheid.
Het is de dans van het leven.
De dans tussen leven en dood, en dan beginnen we weer opnieuw, we sterven
en worden weer geboren, net als de seizoenen, komt alles weer terug,
waarom zouden we angst hebben, kijk naar de natuur, ook jij bent onderdeel
van de natuur, kijk naar de lente, zomer herfst winter,.... ook jij
bent lente,( geboorte), zomer, (leven), herfst,( loslaten), winter,(
rust.)
En alles begint weer van voren af aan.
Written
with Love
Naar de
inhoudsopgave
 Weg
van jou
Door Marjo Dohmen
Hier is een gedicht van mij
over angst. Angst voor diepte van emoties en gevoelens, angst om erin
te verdrinken.
Uiteindelijk kwam ik uit de
angst. Maar af en toe kan er plots een zweem van angst weer opduiken.
That's life. Of karma.
Met vriendelijke groet,
Marjo Dohmen
~*~*~*~
weg van jou
weg uit de nacht van vloeipapier
het zachte sepia van je huid
en stilte
achter oeverloze ogen
leer me zwemmen
vroeg ik je
je bent zo groot, zo diep
en ongekend
het water maakt me bang
maar jij zei niets
streelde mijn haren
blies een kus over mijn wang
en schreef in mij de klank
van lang vergeten zinnen
weg van jou
de schaduw van de angst voorbij
en meer
weer weg van jou
ik zal er morgen mee beginnen
Gedichten
die mij raken
Naar
de inhoudsopgave
 Tja,
ik weet eigenlijk niet...
door Fleur
Tja, ik weet eigenlijk niet
of het de bedoeling is om een mailtje als dit te zenden, maar ik ga
het toch proberen.
Angst is voor mij een tamelijk onbekend
gegeven. Het is te zeggen: ik ben eigenlijk nooit bang (toch niet voor
iets wat mezelf kan overkomen, wel voor mijn kinderen). Onlangs liet
ik een channeling doen, waaruit blijkt dat er heel veel angst in mij
verborgen zit (vooral mijn onderste chakra's). Hoewel ik er geen voeling
mee heb, wil ik best geloven dat het waar is.
Ik heb erover gemediteerd, ben al naar een
therapeut geweest om via Voice Dialogue contact te maken met die angst,
maar zonder resultaat. Volgens de channeling zou die angst er zijn van
4 levens geleden. Ik heb toen ook gevraagd of ik geen regressie zou
kunnen doen naar dit leven om dit op te lossen, maar dat werd mij ten
zeerste afgeraden omdat de angst te hevig en confronterend zou zijn.
Door die angst zijn mijn chakra's onvoldoende
in evenwicht. Samen met die angst zou daar ook heel veel boosheid aanwezig
zijn... Ook iets waar ik eigenlijk geen voeling mee heb.
Misschien zijn er lezers die mij hierbij
kunnen helpen? Ik overweeg nog steeds een regressie en ben niet bang
voor de gevolgen.
Liefs, Fleur
Naar
de inhoudsopgave
 Vlak
voor de zomervakantie
Door Elles Lut-Nonhof
Beste Hans,
Hier een antwoord op jouw vraag persoonlijke
ervaringen in te sturen over het transformeren van angst.
Vlak voor de zomervakantie van 2003 begon
ik slecht te zien met mijn linkeroog, een netvliesloslating. Ik zal
ieder het verhaal van mijn gang naar de diverse ziekenhuizen besparen,
maar het kwam er wel op neer dat er door diverse artsen fouten zijn
gemaakt.
Aanvankelijk leek alles goed te komen maar
de laatste laserbehandeling ging totaal mis, glasvochtbloeding. Hierna
volgden nog twee operaties. Na twee laserbehandelingen en drie operaties
was ik praktisch blind aan mijn linkeroog. Ik had veel pijn gehad, erge
nare ervaringen, veel bezoeken aan het ziekenhuis. Twee slechte jaren
achter de rug en het netto resultaat was slechter dan voor de operaties.
Je kunt je voorstellen dat ik me rot schrok toen ik ook aan het andere
oog klachten kreeg.
Mijn angst om blind te worden was groot,
tijdens mijn depressieve buien zag ik al voor me hoe mijn man overleed
en hoe ik blind en moederziel alleen achterbleef.
Een mens lijdt nog het meest door het lijden dat hij vreest.
Ondanks deze ervaringen sliep ik wonderwel
goed en had ik geen last van
nachtmerries. De gedachte dat ik nog veel wèl had, lieve man,
geen financiële zorgen en mijn katten (en later ook honden) om
mij heen hielden mij op de been. Ik heb geen antidepressiva hoeven te
slikken en voel me goed. Kennelijk zit er diep in mij toch een innerlijke
kracht die mij er ook weer uithelpt.
Groeten, Elles.
Written
with Love
Naar de
inhoudsopgave
 Depressie
is slechts een periode van diepe rust, waaruit jij kan opbloeien als
een van de mooiste vlinders!
door Anita Boom
www.deep-rest.net
Gedurende twintig jaar van mijn leven ben ik depressief geweest. Het
startte toen ik 13 was en het kwam tot een einde toen ik 33 was. Natuurlijk
had ik in die periode mijn ups and downs, periodes dat het beter ging,
maar ook tijden dat ik zelfmoord wilde plegen of in een psychose terecht
kwam.
Mijn depressie werd gekenmerkt door een
soort uitzichtloos gevoel en een constante beperking van mijn functioneren.
Ik was vaak moe en mijn weerstand was minimaal. Ik werd maar van weinig
dingen echt blij en achter iedere kleine blijdschap leek altijd weer
diep verdriet te zitten.
Ik had vaak paniek- en angstaanvallen, maar
wist die te verbergen voor mijn omgeving. Ik schaamde me voor mijn depressie
en de uitbarstingen die ik daarbij had. Vaak had ik een schuldgevoel
over wat ik anderen 'aandeed' en in mijn goede periodes probeerde ik
het allemaal weer 'goed' te maken.
Ik ben geboren in 1968, dus nu 38 en sinds
5 jaar van de klachten af. Op momenten dat mij door therapeuten steeds
werd verteld dat ik 'er maar mee moest leren leven' weigerde ik hen
te geloven. En dat heb ik waargemaakt.
Op dit moment maken angst noch depressie
deel uit van mijn leven. Ik ben gelukkig en trots op alles dat ik heb
bereikt in mijn leven. Ik kan functioneren zoals ik zelf wil, heb een
eigen bedrijf en een druk sociaal leven.
Ik werk als levens-leraar, facilitator en
human guide en organiseer heel regelmatig bijeenkomsten op het gebied
van bewustwording, persoonlijke ontwikkeling en spiritueel meesterschap/leraarschap.
Naar de
inhoudsopgave
 Wat
angst mij schenkt
© Nora ~ 22 Juni
2006
Angst…. Wat roept dit op bij
Mij, stel ik me de vraag.
Is Angst het gevoel dat je krijgt wanneer je leven letterlijk bedreigd
wordt, je einde zich op een moment aanbiedt waar jij niet het gevoel
hebt hiervoor gekozen te hebben?
Is het die angst genaamd Donker die mij jaren kwelde door vreemde wezens
op mijn innerlijk scherm te projecteren, me belette om te Slapen en
Rust te vinden?
Is Angst dat gevoel dat je overrompeld wanneer je namen genoemd wordt
die niet thuis horen in de wereld zoals ik hem ken?
Is Angst het gevoel dat je
zo klein maakt dat je geen woord meer durft uit te spreken wanneer je
aangesproken wordt?
Of is Angst misschien de som van verdrietige gebeurtenissen in een moment,
die De Mens wakker schudt, de kans geeft om uit Zijn Donkere Kant te
stappen, zijn Kern van Waarde, zijn Kern van Licht te ontmoeten, weer
verder te Delen en in alle Vrijheid zijn leven te Be-Zielen?
Als kind van een moeder die zowat haar leven lang een ware Akela was
voor haar jongen en een erg Liefdevolle, maar door wortels van onmacht
autoritaire vader, had ik al snel geleerd dat ik beter “niet sprak”.
Tegenspreken deed je niet en als het echt te erg werd, dan sprak mama
Akela wel voor me. Wat er ook gebeurde, ik durfde het niet aan om voor
mezelf te spreken toen me onrecht aangedaan werd. Zelfs niet wanneer
er incest gepleegd werd door een familielid.
Ik sprak niet, maar plantte zaden der Zwijgzaamheid terwijl er zoveel
andere zaadjes in mij bewogen die niet naar buiten konden, die geen
voeding kregen.
Die zaadjes vonden wel een
uitweg hoor, ik begon te eten als ‘troost’ en kwam natuurlijk verschrikkelijk
aan waardoor ik nu niet alleen moest leren zwijgen, maar ook de pijn
van lelijke woorden hoorde leren te slikken. Dacht ik toch…
Nog kleiner werd ik toen. Al wat ik wou horen was “ik zie je graag”.
Al wat ik wou voelen was Begrepen worden, goed genoeg Zijn.
Lees
hier het volledige artikel
Written
with Love
Naar
de inhoudsopgave
 Angst
door Gertrud Althausen
www.rodehemelwandelaar.nl
Angst
Gertrud Althausen
www.rodehemelwandelaar.nl
Beste Hans,
Ik wil wel even reageren op je artikel over angst.
De afgelopen 15 jaar heb ik de reis in mezelf gemaakt en alle negatieve
delen opgeruimd.
De dag dat ik mijn angst voor het eerst
op de achtergrond heb geschoven was in maart 1992 toen ik eindelijk
had besloten in therapie te gaan.
Angst kent vele lagen en gezichten en deze passen bij emotionele misstanden,
oude kindspijnen. Ik heb ze stuk voor stuk moeten opdiepen uit het onderbewuste.
Pas in de laatste drie jaar kon ik bij de diepste pijnen en meest negatieve
stukken van de ziel komen. Dat waren de weigering om te leven en mijn
taak te vervullen, de angst voor liefde en het onvermogen om hulp te
vragen, want ik moest toch leren alles zelf te kunnen.
Er is meer voor nodig dan een paar affirmaties
of boeken van welke new age goeroe dan ook. Het is echt werk – werken
aan jezelf. Wat mij werkelijk diep heeft geholpen is juist mijn denkvermogen,
mijn logica, want daardoor kon ik mezelf vinden, alles onderzoeken en
uitstippelen om daarna de emotionele reis te gaan maken en het allemaal
te voelen en te ontdoen van de oude meegebrachte patronen, de kindspijnen.
De liefdesrelatie die ik de afgelopen 3 jaar heb gehad bracht het onderste
uit de kan naar boven aan het licht van inzicht – liefde gaf me de moed
om te gaan duiken – dat is wat echte liefde doet. Wij zijn inmiddels
ieder onze eigen weg gegaan; de taak was volbracht.
Nu is het klaar en ben ik opgestaan, mijn
transformatieproces is afgerond. Ik wens eenieder de moed om ook diep
te gaan duiken.
Familieopstellingen waren een van de instrumenten
om mijn ziel te bevrijden. Stichting Liemo, iemand andersen via shamanistische
healings kon dat wat gevonden en verwerkt was uit mijn emotielichaam
voorgoed verwijderd worden.
Alles, en daar ben ik het met je eens, heeft
een zin gehad: me sterk maken.
Door de narigheid in mijn leven werd ik sterk.
Licht en liefde voor jou en allen die het misschien lezen
Gertrud
Naar
de inhoudsopgave
Colofon.
‘Running Fox Papers’
is een medium dat zich ten doel stelt om werk van mijzelf en dat van
anderen dat mij raakt, beschikbaar te stellen aan allen die daarin zijn
geïnteresseerd. Wanneer je nog niet op mijn verzendlijst staat,
is het mogelijk om je gratis te abonneren op dit medium door een E-mail
te sturen aan runningfox
met in de onderwerpregel: “abonneren Running Fox.” Mocht je
niet meer zijn geïnteresseerd, schrijf dan naar hetzelfde adres
en vermeld als onderwerp: “staken Running Fox”. Je wordt dan met liefde
en zonder oordeel van de lijst afgevoerd. Teksten, vertalingen en redactie:
Mirjam Coumans B.A., Idelette en Hans Brockhuis.
Naar
de inhoudsopgave
|
