|
|
|||||||||||||||||||||||||
|
Running Fox Papers 5e Jaargang nummer 31 ~ juni 2005 ~ Creatie van innerlijke Vrede Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief De Hopi Blauwe Ster of Blauwe Kachina Voorspelling. Een klassieke Hopi voorspelling zegt: ‘Wanneer de Blauwe Ster Kachina zich aan het firmament vertoont, zal de Vijfde wereld te voorschijn komen.’ Dat zal de Dag der Loutering zijn. De Hopi naam van de ster Sirius
is ‘Blauwe Ster Kachina.’ Het zal komen wanneer de Saquasohuh (Blauwe
Ster) op het dorpsplein danst en zijn masker afdoet. Een Kachina is
de geest (de representant) van de onzichtbare krachten in het leven. ~*~*~*~
Voor contact met de auteur of een gratis abonnement op 'Running Fox', klik hier ~*~*~*~ Tijdens één van de vluchten die wij vorige maand in het kader van ons verblijf in Amerika maakten, op 12.000 voet voel je je dichtbij ‘boven’ [grapje], en maakte ik contact met onze dochter Judith. (zie: Judith leeft!) Zij beloofde voortaan iedere maand een kort stukje door te geven over het betreffende onderwerp. Hier is het eerste. Creatie van innerlijke Vrede. Bij het nadenken over het creëren van innerlijke Vrede stuit ik op aspecten die daar op het eerste gezicht niets van doen mee lijken te hebben. Kijk maar eens een ogenblik met mij mee en luister intens naar die merel die daar op een tak zit en die probeert een collega- merel de loef af te steken met zijn fuga die aan de geest van Bach lijkt te zijn ontsproten. Natuurlijk bakenen deze beide schepsels door hun gezang hun territorium af, waardoor het bij het zoeken naar voedsel duidelijk is wie waar speurt. Terwijl ze dat doen creëren ze innerlijke Vrede; immers het is voor beiden niet meer nodig om voor dat doel op de vleugel te gaan. Wanneer je deze gedachte doortrekt naar het mensdom is het duidelijk dat er hier voor jou, voor mij en voor ons allemaal iets te leren valt. Ik nodig je dan ook uit om na te denken of te mediteren over aspecten die het bereiken van de weg naar innerlijke vrede voor jezelf, en daardoor voor ons allemaal, comfortabel maakt. Ik wens je daarbij heel veel goeds, ~*~*~*~ Hans Brockhuis Tijdens onze recente reis naar de Verenigde Staten, waar we in Utah onder meer Bryce Canyon en Escalante Petrified Forest hebben bezocht, rijden we door de besneeuwde Boulder Mountains. De natuur hier is overweldigend. Steeds worden we als het ware uitgenodigd om langs de weg te stoppen om het prachtige landschap goed in ons op te nemen. Onderweg komen we tot het besef dat het tijd wordt om de belofte die we voor ons vertrek aan een vriendin hebben gedaan om in dit land, samen met haar en haar vorig jaar overleden echtgenoot, een zonsondergang te beleven, na te komen. Dit met de intentie om stil te staan bij het gegeven dat Hij zich thans in een voor ons onzichtbaar universum bevindt. Het is echter zwaarbewolkt, met van tijd tot tijd lichte regen en zelfs een beetje sneeuw, en naar het zich laat aanzien zal er deze avond van een spectaculaire zonsondergang geen sprake kunnen zijn. Desondanks visualiseer ik een onderkomen voor de nacht, gelegen op een heuvel, met een prachtig uitzicht op het landschap, inclusief een fantastische zonsondergang. Twee tellen later krijgen we een eerste bevestiging; 4.44 staat er op de klok van de auto, even later gevolgd door 3x een 1 op een mijlpaal (what’s in a name) langs de weg. ~*~*~*~ Marjo Dohmen Ergens, aan de rand van een bos, gemaakt van eikenbomen en van eeuwigheid, stond een grote grijze steen. Roerloos in alle seizoenen, onaangedaan door alles wat er om hem heen gebeurde. Niemand wist hoe hij daar gekomen was of wanneer; hoe lang geleden. Ook de steen was het vergeten. Het was alsof hij er altijd was geweest. Vogels rustten op zijn stille schouders, vlinders dartelden om zijn stenen hoofd en aan zijn voeten bewoog de aarde, als vlugge salamanders een plekje zochten in de zon. En in de verte glansden zwaar de velden, zwanger van graan en van vruchtbaarheid. Soms, heel soms kwam er een mens voorbij, en vertelde zijn verhalen aan de steen. Over alle dingen die gebeurden, over liefde en verdriet, over leven en dood. Of de mens vertelde van zijn dromen en hoe graag hij ze waar wilde maken, en hij vroeg aan de steen hoe hij dat moest doen. De steen luisterde, verroerde zich niet en luisterde. En ook al werd de mens heel stil, even roerloos als de steen, even onaangedaan, hij kreeg geen antwoord van de steen. Want de steen zei niets, bleef roerloos en zwijgzaam, omdat hij het antwoord niet wist. Hij had geen recht van spreken. ~*~*~*~
WhiteBearSpirit/Idelette Herinneringen aan dagen Keer op keer Een eenheid van Wezen Samenhang van woorden Je Wezen van Zijn ~*~*~*~
Andere interessante creaties: Meditaties en verhalen, door Myriah Krista Walker
Binnenkort wordt een speciaal hoofdstuk gewijd aan de Natives, de oorspronkelijke bewoners van Amerika. Ik hou je op de hoogte! ~*~*~*~ ‘Running Fox Papers’ is een medium dat zich ten doel stelt om werk van mijzelf en dat van anderen dat mij raakt, beschikbaar te stellen aan allen die daarin zijn geïnteresseerd. Wanneer je nog niet op mijn verzendlijst staat, is het mogelijk om je gratis te abonneren op dit medium door een E-mail te sturen aan runningfox met in de onderwerpregel: “abonneren Running Fox.” Mocht je niet meer zijn geïnteresseerd, schrijf dan naar hetzelfde adres en vermeld als onderwerp: “staken Running Fox”. Je wordt dan met liefde en zonder oordeel van de lijst afgevoerd. Teksten, vertalingen en redactie: Mirjam Coumans B.A., Idelette en Hans Brockhuis. |
