8e Jaargang nummer 52 ~ maart 2008 Kind en spiritualiteit; een nieuwsbrief voor en door kinderen van alle leeftijden |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief Als ik een kind tegenkom, zal hij
mij op twee manieren inspireren; Louis Pasteur
Wanneer je een nieuwsbrief over kinderen en spiritualiteit voorbereidt kom je onvermijdelijk met kinderen in aanraking. En wat meer is, met uitspraken van kinderen over ouderen. Dat geeft dan weer een verfrissende kijk op het leven, wat je opnieuw doet beseffen dat kinderen geen wezens zijn die zich uitsluitend in een playmobiele wereld thuis voelen maar die wel degelijk een kijk op het leven hebben die soms verrassend en confronterend is, maar vaak ook verhelderend. Het doet je beseffen dat de vastgeroeste patronen waar je in de loop der jaren in verzeild bent geraakt, dringend ontroesting nodig hebben. Ik geef hier een bloemlezing van uitspraken van kinderen die er werkelijk toe doen: Mark en Marieke schrijven o.m.: Thea, Carlijn en Siobhàn vragen steun voor ‘War Child’ tijdens een speciale week. “Maandag kregen wij voorlichting over War Child en daarna gingen we in groepjes aan de gang om activiteiten voor de fancy fair te bedenken, uit te voeren en sponsoren te zoeken.” Stefanie gooit het over een heel andere
boeg en drukt ons met de neus op de feiten: Elise daarentegen denkt vooral aan anderen: Kortom, de jeugd heeft én de toekomst,
én wat te zeggen, wat ook blijkt uit alle bijdragen van kinderen
van alle leeftijden die in deze nieuwsbrief aan bod komen.
Op 14 februari 2001 was er een meisje dat woonde op een vuilnisbelt midden in Afrika. Ze was 11 jaar en noemde Lottà. Ze leefde in armoede en had dus heel weinig geld om eten en benodigdheden te kopen. Ze kon dus ook niet naar school toe gaan. Ze snuffelde zoals elke dag samen met andere kinderen tussen het vuil om misschien eten of iets bruikbaars te vinden. Het was al laat en ze was heel moe. Ineens zag Lottà iets schitterends onder het vuil. Al snel duwde ze al het vuil opzij en dook naar het schitterend spektakel. Ze kon haar ogen niet geloven het was….EEN DIAMANT! Ze had tranen van geluk van te denken dat ze nu niet meer arm zou zijn.
Hoi, ik ben Gemma en ik wil je iets vertellen over hoe het met mij gaat. Dat is helemaal niet zo vanzelfsprekend want het had maar een haar gescheeld of ik was hier niet geweest. Althans niet als aards wezen op Aarde. Ik wil hier iets neerzetten
over de voorbereiding op deze incarnatie, mijn geboorte en over mijn
eerste jaren als mensenkind die bepaald niet zijn verlopen zoals ik
samen met mijn begeleiders ooit voor mogelijk had gehouden. En tenslotte
wil ik iets kwijt over dat wat ik kristalheldere communicatie noem.
Doortje was 4 jaar oud. Ze stond voor het raam en staarde naar buiten. De zon scheen want het was een mooie dag. Ze keek naar de stralen van de zon die door het raam naar binnen schenen en daar allerlei fantastische kleuren schiepen. Ze was zo gefascineerd door dit schouwspel dat haar gedachten afdwaalden. Ze fantaseerde hoe het zou zijn om op zo’n zonnestraal te zitten en meegevoerd te worden naar de zon. Maar ze wist dat dit niet kon, want de zon is zo verschrikkelijk heet dat er niemand bij in de buurt kan komen. De kleuren bleven veranderen en opeens leek het wel of er temidden van dat kleurenspel het gezicht van een heel lief meisje te zien was. Het meisje was ongeveer van haar leeftijd en had vleugeltjes. Doortje staarde ademloos naar het wezen dat zoveel liefde uitstraalde dat ze ervan moest huilen.
In één van mijn vorige levens leefde ik op Atlantis. Eén van de meest spirituele plekken uit de oudheid. Ik heb in mijn reis naar mijn vorige leven gezien hoe Atlantis ten onder is gegaan. Wil je dit horen? Ja/Nee (als je nee kiest, moet je het stukje hierna overslaan!) Atlantis was een eiland gebouwd op één grote pilaar, die aan de zeebodem vastzat. Als je die pilaar zou vernietigen, dan zou heel Atlantis de zee in vallen. Er waren dus mensen die probeerden die pilaar te vernietigen (ik weet niet waarom) en de gevangenissen zaten in die pilaar uitgehakt, dus zij zouden in de gevangenis moeten komen mochten ze de pilaar willen vernietigen.
Op 26 maart en 21 mei 2008 organiseert Eline Cointepas in Wassenaar een kleuren-workshop voor kinderen in de leeftijd van 7 t/m 12 jaar. Eline maakt gebruik van het Aura-Soma Color Care System. Aura-Soma werkt met de aantrekkingskracht die kleur heeft op de mens en vooral op kinderen. We gebruiken allemaal kleur, we dragen gekleurde kleding en als je goed rondkijkt zie je dat alles eigenlijk een kleur heeft. Allemaal weten we dat kleur een uitwerking heeft op hoe we ons voelen. Bij Aura-Soma ga je jezelf afvragen wat voor jou belangrijk is. Ieder van ons is uniek en kijkt anders naar het leven. Elk kind heeft een eigen mening over de wereld en de gebeurtenissen om hem of haar heen. In de kleuren¬-workshop gaan we op zoek naar wat voor jou belangrijk is. Zo kun je zien wat je bijzonder maakt, en kan jij je zelfvertrouwen vergroten. Alles op een manier die jij leuk vindt. De workshop is van 14.00 uur tot 16.00 uur in het van Heeckerenhuis in Wassenaar. In die twee uur gaan we kijken naar jouw eigen keuze in kleur en werken we op speelse wijze met deze kleuren, om te voelen wat het met jou doet. Er kunnen maximaal 8 kinderen meedoen. De kosten van de workshop zijn 20.00 euro.
Om in te schrijven of voor meer informatie bel je met Eline Cointepas
op 06-22.974.968 of mail naar info@praktijksirius.nl.
Hallo Kinderen Ik ben een dolfijn en ik leef in de wateren rondom een prachtig eiland genaamd Billini in de Bahamas. Ik heb een paar goeie tips voor je die je misschien de moed geven om te gaan leven zoals je zou willen als je dat durfde. Luister, ik weet dat het moeilijk is om kind te zijn. Ik ben zelf nog maar vier maanden oud. Een vier maanden oude dolfijn is zoiets als een menselijk kind van een jaar of zes. Ik ben behoorlijk slim en bovendien nogal eigenwijs. Ik moet altijd maar vlak naast mijn moeder zwemmen en soms maakt dat voorschrift me behoorlijk kwaad. Ik heb een tweelingzuster. Ze heet Fiona. Zij is erg braaf. Ze doet alles wat mijn moeder zegt en ze klaagt nooit. Ze klaagt er zelfs niet over om altijd maar vlak naast moeder te moeten zwemmen! Ik ben nogal kort aangebonden. Hoewel ik maar vier maanden oud ben denk ik dat ik het allemaal wel weet. Soms lijkt het hier wel een gevangenis. Ik moet alle regels opvolgen die mijn moeder uitvaardigt en ik moet dichtbij de kudde blijven. Een kudde is, tussen twee haakjes, een gemeenschap waarin dolfijnen leven.
Zwaantje, je moet naar school, roept mama. Hup naar de auto anders kom je nog te laat op school. Nee mamma niet met de auto dat is slecht voor het milieu! De directeur van school heeft gezegd dat we meer met de fiets moesten komen! En dit is een gewone dag om met de fiets naar school te gaan. Oke Zwaantje jouw zin. Ga dan nu maar gauw naar de schuur en pak de fietsen. Maar dan moeten we wel doorfietsen anders zijn we te laat op school. Onderweg naar school zegt Zwaantje: mama ik zou wel eens willen weten hoe onze toekomst er uit zag met het milieu. Ja Zwaantje iedereen zou dat wel willen weten zelfs ik. Ze waren aangekomen op school. Zwaantje zette haar fiets op slot en ging toen naar binnen. Binnen ging ze meteen naar de juf om te vertellen dat ze niet met de auto naar school wou maar met de fiets. Toen ze dat allemaal had verteld had zei de juf:heel goed van jou Zwaantje! En ik vind het ook heel goed van je dat je tegen je moeder hebt gezegd dat met de auto gaan slecht voor het milieu zegt de juf. Als de school nou eenmaal begonnen is mag Zwaantje vertellen dat ze niet met de auto naar school wou maar met de fiets. En zo ging de dag voorbij en de bel ging.
Zwaantje ging naar haar moeder op het schoolplein en vertelde alles.
Toen Zwaantje eenmaal uit was gepraat zei haar moeder:nu je fiets halen
en naar huis. Toen ze thuis waren zei Zwaantje, ik ben blij dat we op
de fiets zijn gegaan mama.
Ik ben 9999 jaar oud, maar eigenlijk ben ik niet zo lang geleden pas 2 jaar geworden, maar dat is een heel ander verhaal. Vandaag wil ik jullie over mijn vrienden vertellen, namelijk de draken en de elfen uit ons grote toverwoud. Ieder jaar, op 24 december, wanneer jullie mensenkinderen rondom de kerstboom zitten en de cadeautjes uitpakken, komt ook de grote drakenfamilie uit ons geheimzinnige toverwoud tezamen om feest te vieren. Allemaal vertellen we dan over wat zich allemaal voor spannends heeft afgespeeld in onze wereld. En we lachen en we springen en verheugen ons omdat het allemaal zo grappig is om spannende avonturen van ons soort mensen af te luisteren.
Hallo kinderen! Wij willen jullie laten kennismaken met onze tent in het bos van de Lage Vuursche. Het is een TenT van 16 bij 6 met een werkplaats erin en een altaartje en allerlei door jongeren gesmede voorwerpen en van hout gemaakte spullen. Deze TenT wordt TonstenT genoemd en het projekt KUMARARIGPA (Tibetaans voor jong bewust.) Wij, Carrie en Ton, hebben een plek gecreëerd waar jullie mogen ZIJN en waar je ambachtelijk bezig kunt zijn als je dat wilt. Het is een grote TenT op een prachtige plek midden in het bos. Aan alle kanten is een zee van ruimte. Het is de bedoeling dat jullie uiteindelijk zelf verantwoordelijkheid nemen voor deze plek en het dus wordt zoals jullie dat zelf willen invullen. Wij zijn daar 2 maal per maand als vrijwilligers en draaien ook weekend kampen en in de zomer een week kamp. In de TenT is een sfeer waar iedereen zich direct thuis lijkt te voelen ondanks dat er bijna niets is wat aan onze huizen herinnert. Want er zijn geen lichtknopjes, geen kraan met stromend water, geen comfortabele stoelen, of grote ramen waar je door naar buiten kan kijken, geen knopje voor de verwarming om aan te draaien wanneer het koud is. Blijkbaar is dit allemaal niet nodig om van alles over ons zelf te ervaren! Voor meer informatie klik www.kumararigpa.nl Vriendelijke groet van Carry Schomper en
Ton Akkermans.
Andere interessante hoofdstukken op de Running Fox website:
‘Running Fox Papers’ is een medium dat zich ten doel stelt om werk van mijzelf en dat van anderen dat mij raakt, beschikbaar te stellen aan allen die daarin zijn geïnteresseerd. Wanneer je nog niet op mijn verzendlijst staat, is het mogelijk om je gratis te abonneren op dit medium door een E-mail te sturen aan runningfox met in de onderwerpregel: “abonneren Running Fox.” Mocht je niet meer zijn geïnteresseerd, schrijf dan naar hetzelfde adres en vermeld als onderwerp: “staken Running Fox”. Je wordt dan met liefde en zonder oordeel van de lijst afgevoerd. Teksten, vertalingen en redactie: Helen Maijenburg, Myriah Krista Walker, Gertrud Althusen en Hans Brockhuis.Naar de inhoudsopgave |
