Running Fox
Papers
Maart 2003 ~ Vogels'
verhalen
CITAAT
VAN DE MAAND
HET PAD DER LIEFDE
Je vroeg me waar je het Pad der Liefde kunt vinden.
Het antwoord daarop kenmerkt zich door eenvoud en is niet voor tweeërlei
uitleg vatbaar.
Richt je blijvend op het lichtgevend doel achter je horizon, door je
op morgen te verheugen in plaats van de nacht te vrezen.
Zorg dat je je schaduw achter je laat.
Zoek het pad uit dat niet versleten is en voldoende afwisseling biedt.
Wees meegaand met hen die in dezelfde richting lopen, wijs tegenliggers
de weg, ondersteun ze als ze haast niet verder kunnen en weet dat je
het Pad nooit alleen gaat, ook al zie je de ander niet.
Ga stap voor stap zonder haast en doelbewust.
Heb vertrouwen in jezelf en geef licht in de duisternis.
Hoe meer Licht je geeft, hoe groter Haar kracht wordt
Rust uit als het nodig is en stel je elke volgende stap als doel.
Als je helemaal rond bent gegaan zul je jezelf weer tegen komen.
Als je dan jezelf lief hebt zoals je onderweg de ander hebt lief gehad
ken je het pad der Liefde.
Ik wens jou en alle mede-delers een goede reis!
Ben Heeringa
~*~*~*~
Inhoud
DE
TAAL VAN DE LIEFDE
Hans Brockhuis
Enige tijd geleden, terwijl
ik door de bossen van Kalmthout in België fietste, niet ver van
de Nederlandse grens, onderging ik een buitengewone ervaring. Het was
lekker fris en ik genoot van de omgeving, van de prachtige bomen, de
heide, de vogels. Plotseling werd hieraan een extra dimensie toegevoegd
en ik hoorde de uitmuntende liederen van de vogels nu met een totaal
verschillende betekenis en het voelde alsof deze bewoners van de atmosfeer
me iets wilden vertellen, hetgeen op dat moment niet volledig was te
bevatten.
Terug in huis wilde ik meer weten over dit fenomeen en ik vroeg daarom
aan mijn geliefde geleidegids Magda wat dit allemaal te betekenen had
gehad. Hier volgt datgene wat zij “vanuit de andere wereld” aan mij
te vertellen had.
“Liefde voor elkaar is een manier van leven die je doet denken aan het
vrolijke gefluit van de vele vogels die je vanmorgen in het bos hebt
kunnen horen. Jij werd op een bepaald moment geraakt door het wonderschone
geluid van deze gevederde vrienden, die speciaal waren gekomen om jou
een groet te brengen vanuit de gebieden aan deze zijde van de sluier,
naar jou die zich op dit moment in het aardse bevindt. Het was een prachtig
moment, waarop jij en wij elkaar in dat zo vluchtige moment troffen
en in staat waren om elkaars taal te verstaan. De Taal van de Liefde!”
“Momenten als dit zijn van een vreugdevolle schoonheid en zij versterken
jou en ons in de liefde die wij allemaal voor elkander koesteren en
die het mogelijk maakt om de aarde draaiende te houden. Weet dan dat
wij hier allemaal zeer verheugd zijn dat dit gouden ogenblik heeft mogen
plaatsvinden. Het was een voor jou onverwacht moment, maar Jij her-kende
het en Jij her-innerde je de klanken van het hiernamaals, waar Jij ook
hebt vertoefd en waar Jij eens weer zult vertoeven. Dank je wel voor
dit prachtige moment en zoals de zon zich nu door de luxaflex heen op
Jouw netvlies probeert te toveren, zo zullen wij steeds weer trachten
om Jou te bereiken. We weten dat Jij er voor open staat en daarvoor
zijn we Jou zielsdankbaar.”
Met genoegen moest ik aan deze liefdevolle episode terugdenken, terwijl
ik bezig was deze nieuwsbrief te prepareren over het verhaal dat de
vogels ons kunnen vertellen.
Op een ander niveau ligt de wijze waarop ik in contact ben gekomen met
Mirjam Coumans, die tot mijn grote vreugde bereid is al het werk – van
mijzelf en anderen - dat naar mijn mening waard is om met jullie te
delen, te redigeren en te vertalen. Slechts een enkele vraag via de
‘vogelvlucht’ van het Internet was daarvoor nodig. Dank je wel Mirjam,
dat je dit allemaal voor mij, en vanuit een ander perspectief, voor
de kosmos wilt doen.
Hans Brockhuis
~*~*~*~
Arendsvlucht
door ”Grey Eagle”
Vlieg Arend, vlieg.
Hoog boven en in het eeuwige uitzicht
zie je wat beneden ligt, en erbinnen,
dat wat snel vliegt samen met jouw
adembenemend uitgespreide vleugels.
Vlieg Arend, vlieg.
En leg de schoonheid van Gods creatie vast
En bevrucht jouw gave van het vliegen
op een niet aflatende eeuwige
afwezigheid van vrijheid.
Vlieg Arend, vlieg.
Betover hen die door je klaarblijkelijke schoonheid
geboeid zijn en zij die je willen vergezellen
op je pelgrimstocht over de bergen,
de vlakten, de zeeën en door de luchten.
Vlieg
Arend, vlieg.
Weet dat je reis nooit ten einde komt.
Je zwerftochten gaan altijd door, als je
de magische wereld van het ongeziene omhelst
en dat van de immer aanwezige essentie van
het Goddelijke dat zich binnenin elk aards wezen bevindt.
Vlieg Arend, vlieg.
Met je majesteitelijke gratie, schoonheid en
Innerlijke vrede die bereikbaar is voor allen.
Je bent vrij op deze Arendsvlucht
Vlieg Arend, vlieg.
~*~*~*~
TRANEN VAN TALING
Aangeboden door Myriah
Je staat in een oceaan.
Rondom je zijn de rimpelingen van de golven die van Jouw voeten afzeilen.
Jij bent de Golven Maker. Jij bent de Veroorzaker, terwijl je zeilt
op deze Oceaan, onder het Gouden maanlicht.
Je gaat tussen het Links en het Rechts, alsof je over het aard-Op-pervlak
glijdt. Je staat daar ge-Woon tussen Aarde en Lucht. Als een ijle luchtbel
tussen twee deeltjes IS-heid, zoef je op jouw sneeuwmobiel over de volkomenheid
van de Al-tijd.
De koepel van een berg verschijnt in de verte. Je Zielen-Hart flitst
met zijn blauwe spiegel tegen de hoogvlakte. De berg twinkelt ten antwoord
en om je heen ploppen de lichten aan van Anderen die Jouw Gedachten
binnentreden. En dat terwijl degene die de sneeuwmobiel bestuurt, absoluut
geen begrip heeft van hetgeen Jij nu ziet. De ironie daarvan maakt je
alleen maar vrolijker en de bestuurder zet er behoorlijk de sokken in.
Het is op dit moment,
dat Jij je realiseert dat Jij je voorbij de Sluier van Bewuste Gedachten
bevindt. Visualiseer een Spiegel van Zelf die deze sneeuwmobiel bestuurt,
terwijl je over de Hoogvlakte van het ‘Tussenin’ scheurt. Je rijdt als
in tandem met Alles wat Je Bent en met Alles waarvan Je Bang bent dat
je het Bent.
Het landschap wordt
helderder, de sneeuw knispert en knaspert en geeft een surrealistische
kwaliteit aan de hele ervaring. Rondom je hoor je de geluiden van een
Lachende Moeder Aarde. Terwijl je voorbij raast, stuiter je over berg
en dal, door de bosjes, door een bocht en daar ga je, op weg naar Grootmoeders
huis. Tenminste, dat is wat het sprookje zegt, dus waarom ook niet?
Grootmoeders huis
tekent zich flauw af aan de horizon. Van verre kun je het licht al zien.
Golven van rimpelende magie lonken naar je terwijl Jouw voertuig vleugels
krijgt en opstijgt boven de pastelkleurige bergen. Adem Licht in Jouw
Hart, terwijl Je steeds maar hoger stijgt.
Je bent Eén met de Geliefde, vliegend door de Nachtelijke Hemel.
Tranen van Taling [1] stromen vanuit je Hart, daarbij de rivieren ònder
je vullend. Je herinnert je dat er eens iemand iets zong over een Beminden
in de Sterren en je Glimlach laat zien dat Jij Eén Bent met die
Beminde in de Sterren. Jij Bent het waarover Eens de legenden zullen
gaan en Jij zult worden bezongen. Ver weg doemt Grootmoeders huis op
aan de horizon en wenkt. Om Je heen bevinden zich de vormen en de kleuren
van verlokkende klanken. Jouw Vleugeltip strijkt langs de Hemel en stof
welt op uit Aarde’s adem. Je bevindt je in het Land van Tussen-In. Laat
de golven van Liefde en Vreugde zich maar vormen, naar voren, een weg
banend, een pad, een Licht.
Je stopt en rust uit op de top van een berg. Voor je plooit zich de
uitgestrektheid van Jouw Koninkrijk. Alles Creëer je vanuit het
verlangen van Jouw Zielen-Hart. Wat zie je in jouw vergezichten? Wat
WIL JE vanuit Jouw perspectief waarachtig zien? Jij bent de Verf èn
de Schilder.
Je staat daar en kijkt uit naar het Noorden en brengt een offer. Je
Hart klopt en stort vragen van Liefden en Vreugden voor Je uit. Of was
dat kalverliefde? Nou ja. Soms voel Jij je een dwaas en soms ook niet.
Terwijl je met Jouw armen uitgestrekt, aangeeft wat je maar wilt, vraag
je hoe het is om op deze plek te ontvangen en te geven. Talm hier zo
lang als je je omgeving wilt kneden
Doordraaiend naar het Oosten breng je opnieuw een offer. Het Licht vanuit
Jouw Hart pulseert voorwaarts en straalt op iemand Anders die je goed
kunt aanvoelen. Glimlachend, met je armen open, vraag Je wat er hier
kan worden gedeeld. Draal hier zolang als Je wenst.
Verlicht, draai Je Je naar het Zuiden en staart verwonderd in de verte.
Stilte is Goud en Zilver is het geluid van Lachende Kinderen. Staand
als gelijke met Jouw armen open, vraag je aan de gaven die hier te vergaren
zijn: ‘wat zul je leren; wat zal je leren?’
Verder naar het
Westen en met volle moed, open Jij Jouw Zielen-Hart naar het bed van
de Zon. Je plaatst Jouw handen op de grond als een kind die op het punt
staat om haasje-over te gaan spelen. Op de derde tel, spring Je in het
onbekende pad van de zonsondergang.
Een vleugje wind
vangt je en houdt je vast, zachtjes draaiend en kerend naar je doel
alsof je zo licht als een veertje bent, springend op een onzichtbare
matras. Beneden wordt langzaam maar zeker een Tempel zichtbaar. Een
Oude Vrouw staat op je te wachten. Zij heeft een sleutel in haar hand.
Achter haar op de tempelvloer verschijn je, afdalend naar het Water,
dat zich eronder bevindt. Jij Bent de Gever en de Gave. Waad dan de
Vijver der Eén-heid in en treuzel ook hier zolang je maar wilt.
Tranen van Taling vloeien voor en achter je. Ver weg hoor je de kreet
van een Arend. Een kat brengt zijn prooi thuis en over-Al om je heen
hoor je de geluiden van Lachende Kinderen.
Welkom Thuis en
bedankt voor het meedoen.
~*~*~*~
IK
KEEK NAAR DE ZONSONDERGANG
Hans Brockhuis
Ik keek naar de
zonsondergang voorbij de verre heuvel
De rood verbrande kleuren betoverden
stilaan de verdwijnende wolken.
Terwijl de vrolijke
zwaluwen boven de eenzame velden speelden,
voelde Ik dat Ik niet alleen was en Ik vulde Mij in saamhorigheid
met de sluiers der natuur. |
