10e Jaargang nummer 68 ~ januari 2010 De stilte in jezelf zoeken |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inhoudsopgave van deze nieuwsbrief Hoe stiller je bent, -- Chineees gezegde
Wat is stilte en waarom zouden we die stilte willen opzoeken? Het leven zoals we dat tegenwoordig kennen is vervu(i)ld met geluid. Ik hoef daar niet over uit te weiden. Verkeer, de media, bouwactiviteiten, bronnen genoeg. Om te proberen tot een gefundeerd antwoord te komen lijkt het mij noodzakelijk om zelf stil te worden, te proberen om die stilte op me te laten inwerken, stilte te ervaren en dan proberen gewaar te worden of die stilte aanvoelt als een handeling of als iets neutraals, iets waarbij elke actie afwezig is. Het lukt me niet om daarop een weloverwogen antwoord te krijgen. Is stilte natuurlijk en rustgevend, of kan het ook als beklemmend of bedreigend worden ervaren? Dat hangt natuurlijk vooral van de omstandigheden af. Van jezelf, zowel als van je omgeving. Bestaat stilte niet? Is stilte een illusie? (ervaring), of is stilte iets wat je nooit hoort (handeling), want er is altijd wel ergens geluid. Al is het alleen maar je hartslag of het ruisen van je eigen bloedsomloop. Hans Brockhuis
Het is niet altijd gemakkelijk om echte stilte te ervaren. Door middel van deze meditatieve reis, wil ik een poging wagen om samen met mij waarachtige stilte te ervaren en te onderzoeken wat er zoal op je pad kan komen als het gebeurt. Luister naar je innerlijke stem, die jou vertelt dat het goed is. Deze stem die jou zegt dat het veilig is op de plek waar jij je bevindt. Op deze manier kan je geloven – weten - dat de buitenwereld zoals die zich achter de ramen bevindt, er niet meer toe doet. Op dit krachtige moment ben jij de enige die telt, ben jij de enige die er toe doet. Jij bent het centrum van jouw universum, van jouw Zelf, jouw Zijn, jouw existentie. Op hetzelfde moment dat je dat denkt, weet je zeker dat alle anderen die op deze planeet leven zich ook in het centrum van hun eigen universum bevinden. Maar zij zijn ook Jouw zelf, jouw zìjn, jouw existentie. Bedenk lieve vriend(in), we zijn allen één, hoe we er ook uitzien.
In de weidse oceaan der
stilte Zij
weet wat zij is geweest in de wateren van het leven
Gefrustreerd zit ik op een bankje voor de herberg in Burgos, een stad in het Noordwesten van Spanje. Ik heb namelijk drie grote, rode, ontstoken blaren op mijn voet waardoor ik mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostella even niet voort kan zetten. De dokter heeft gezegd dat ik pas weer mag gaan lopen als ze volledig genezen zijn. Geen leuk bericht. Ik wil helemaal niet op een bankje zitten. Ik wil verder, op weg naar mijn doel. De man die de herberg runt spreekt geen Engels en mijn Spaans komt ook niet veel verder dan Buen Camino, goede reis, maar via het woordenboek en gebarentaal ontvang ik van hem een prachtige boodschap. “Simone, tranquila aqui,” hij wijst naar mijn hoofd, “ampollas mas mejor. No tranquilla aqui, ampollas no major.” Rust in je hoofd en je blaren zullen genezen, begrijp ik. Geen rust in je hoofd en je blaren worden niet beter. “Je bent misschien niet meer aan het lopen maar je bent nog wel op reis,” zegt hij wijs. Natuurlijk heeft hij gelijk maar helemaal overgeven aan dit lot lukt mij op dit moment nog niet. Ik voel onrust, ik wil verder. Ik kan zelfs geen klein blokje om dus het bankje wordt de komende dagen mijn wereld. Verdrietig kijk ik naar alle mensen die, kriskras door elkaar, voorbij lopen. Ik zie grote, kleine, dikke, slanke, jonge en oude mensen. De één loopt snel, de ander langzaam. Sommigen lopen doelbewust, anderen kijken om zich heen. Terwijl ik deze mensen observeer en er meteen een label aan vastplak, die is blond, die draagt een bril etc., realiseer ik mij dat deze wandelende mensen veel overeenkomsten vertonen met mijn gedachten. Die zijn ook allemaal verschillend en gaan ook kriskras door elkaar. Als ik, net als bij deze mensen ook meteen een label op mijn gedachten plak en er daardoor aandacht aan besteed, is het nogal logisch dat ik zo weinig rust, zo weinig stilte in mijn hoofd ervaar.
Jouw boek/passie/praktijk op Running Fox? Vertaling of redactie nodig? ~ Klik hier voor het RUNNING FOX BOEKENREK
In het woordenboek, tussen “medisch” en “Medusa”, staat ‘mediteren’. Een juiste plaats, want Tederheid verblijft tussen de rots en de harde grond.(Zoek een kiezel of een kleine steen en leg die in je hand tijdens deze meditatie.) Elk van Onze werelden is uniek in verscheidenheid. Gevuld met activiteiten, zaken en stimulatie van buitenaf. Toch is er Stilheid in het middelpunt van iedere handeling. Die Stilheid heet ademhaling. Stil en Vol. Meditatie is alleen maar de bezigheid om je bewust te worden van het voortdurende ritme van de innerlijke Stilheid. Handeling kan niet zonder Stilheid bestaan. De één is een katalysator voor de ander. Is er actie of Stilheid in het centrum van het medicijnwiel van Jouw we-Zen? Het Steenvolk is STILHEID IN ACTIE. Houd je steen in je rechterhand. Adem ermee. Terwijl Jij met de steen ademt, denk dan aan het begrip dat er Stilheid en actie overal in de wereld is. Het fladderende insect komt tot stilstand in het web van de spin, wat de spin weer in actie doet komen. De appels in de boomgaard worden vol, rijp, stil en wachten op een actieve hand om te delen in hun volheid, om zo op-nieuw tot innerlijke Stilheid te worden getransformeerd.
Nu ik eindelijk bij stilte ben aangekomen, kan ik pas zien dat het datgene is geweest waar ik altijd naar op zoek geweest ben. Maar ook hetgeen waar mijn doodsangst gedurende zestig jaar voorhanden was.
Affirmatie van de maand januari Ik neem de tijd die ik nodig heb. Extra affirmatie, in combinatie met bovenstaande: Ik neem de ruimte die ik nodig heb. Ik sta mezelf toe de tijd en ruimte te nemen die ik nodig heb. Korte uitleg van deze affirmaties: Gebeurt het jou ook dat je vaak bezwijkt onder de druk van anderen - of misschien alleen maar onder de vermeende druk van anderen - om dingen sneller, eerder of vluchtiger te doen dan je in je hart zou willen? Of heb jij ook dat je jezelf die druk oplegt, bijvoorbeeld omdat je denkt dat je anders niet genoeg geld verdient, of iets misloopt, of dat er anders iets vreselijks gebeurt? Ik heb last van beide! Voor mij staat 2010 dan ook in het teken van "bij mezelf blijven" en dan bedoel ik vooral: handelen vanuit mijn eigen ingevingen, vanuit vertrouwen. En januari 2010 staat in het teken van rust, opladen, en mezelf weer laten inspireren. Voor alles is een perfecte tijd, en als je die tijd onder druk naar voren haalt eindig je met een imperfect resultaat, een resultaat waar je in je hart eigenlijk niet tevreden over bent. Misschien dat je anderen op korte termijn teleurstelt, of ze zenuwachtig maakt. Maar op de lange termijn is het nemen van de tijd die je nodig hebt voor iedereen het beste, niet alleen voor jou. Sta jezelf toe de rust, de tijd en de ruimte te nemen die je nodig hebt. Zodat je in plaats van er doorheen te jakkeren, daadwerkelijk kunt genieten van dit leven. Edith Hagenaars
In de stilte van God In de stilte van God In de stilte van God een verlangen naar stilte In de stilte van God
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
