‘oliebollen bakken’.

Dit wonder speelde zich zo'n 35 jaar geleden af. Ik moet een jaar of tien zijn geweest. Het was de dag voor oudjaar en die avond zouden mijn moeder, broers en ik oliebollen bakken in de werkplaats van mijn vader. Mijn vader had in die tijd een elektrotechnisch bedrijf. Overdag stond hij in de winkel en 's avonds was hij vaak op pad voor diverse reparaties.

Zo ook die avond. Hij was weggeroepen voor een storing aan een gashaard en het kon nog wel eens heel laat worden. Verbaasd waren wij dan ook toen pa nog geen uur later, tijdens ons oliebollen bakfestijn, ineens in de werkplaatsdeuropening stond.

'Wat ben jij vroeg', vroeg mijn moeder, 'is de klus al klaar?'

'Nee, maar ik móest naar huis van een ongeduldig roepend stemmetje in mijn hoofd. Ik weet niet waarom, maar het was zo dringend dat ik maar gegaan ben', zei mijn vader onrustig.

Hij had al zijn spullen in de haast bij de klant laten staan en was naar huis geracet. We moesten er om lachen, malle papa.

Nog geen minuut later verloor mijn broertje van zes zijn evenwicht en viel tegen de pan kokend oliebollenvet aan. Onfortuinlijk genoeg kreeg de kleine man het hete vet over zich heen. Mijn moeder, oudste broer en ik waren te geschrokken om iets te kunnen doen. Op dat moment kwam mijn vader in actie. Resoluut greep hij mijn broertje tussen het hete vet vandaan en rende met hem naar de dichtstbijzijnde kraan. Het spoelen leek in mijn ogen uren te duren.

Met derdegraads brandwonden is mijn arme broertje, per ambulance, naar het ziekenhuis vervoerd. Daar kregen mijn ouders te horen dat ze goed en kordaat gehandeld hadden. Een minuut later en mijn broertje zou uiteindelijk aan zijn verwondingen zijn overleden.

Mijn vader is een tovenaar, zongen mijn broers en ik maanden lang na het ongeval. Toen pas begrepen we hoe wonderlijk die ene avond in december verlopen was. We waren en zijn nog steeds trots op pa!

Afgezien van de littekens op zijn lichaam is het met mijn broertje gelukkig weer helemaal goed gekomen. Dankzij het stemmetje in mijn vaders hoofd en het vertrouwen in de boodschap.

Toen ik mijn pa een tijd geleden vroeg hoe dat nou precies werkte met dat stemmetje, zei hij dat het een duidelijke vrouwenstem was. Voor hem, als gelovig katholiek, was het de stem van Maria. Voor mij was het een wonder. Ik vraag mij nog wel eens af wat er met mijn broertje gebeurd zou zijn, als mijn vader dat stemmetje niet had gehoord, of er niet naar had geluisterd.

Instinct? Of een boodschap achter de sluier vandaan?

.

Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest.

Mochten er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken.