|
|
||
“Wij zijn vergeten dat wij we zelf de Goden zijn die ons hebben geschapen.” De regisseur, de toneelknecht en de acteurs zijn echter afhankelijk van een hogere baas. Die speelt zijn rol ook goed, is behoorlijk eigenwijs en altijd hardnekkig. Maar door de wet van wetmatigheid in het kosmische geheel krijgt de hoogste baas zijn aandeel in het geheel ook plotseling heel duidelijk voorgeschoteld. En wel in de vorm van een (kosmische) crisis. Het is een familiebedrijf en gaat al eeuwenlang over van vader op zoon. Hij begrijpt niet helemaal waarom de structuren niet meer werken. Houden de mensen niet meer van toneelspel?! Iedereen op het toneel voelt de dreiging al een tijdje aankomen. Er wordt dagelijks flink gesproken; ook over de bezuinigingen die de hogere baas steeds zonder overleg doorvoert. Er wordt zelfs gespeculeerd over het uiteenvallen, het einde van het voortbestaan van het bedrijf. Sommige werkers doen navraag bij de regisseur, maar dat draait niet uit op meer duidelijkheid, de verwarring neemt juist toe. Er breekt een tijd van chaos en onzekerheid aan, ja, zelfs van wanorde; het loopt gewoon niet meer zoals voorheen. De regisseur, de knecht en de rest zijn door het onzekere gevoel wat hen boven het hoofd hangt, diep van binnen te rade gegaan. Daardoor groeien ze, ondanks alle ellende, iets dichter naar elkaar toe. Zelfs de hogere baas heeft deze keer geen antwoorden. In het archief nazoeken hoe zijn voorouders de zaken vroeger runden, heeft geen zin, want het bedrijf heeft nog nooit zoveel omgezet. Maar het is ook voor het eerst sinds het opstarten van het familiebedrijf, dat de zaken de laatste maanden zo slecht gaan, dat het op het randje van faillissement verkeert. Uiteindelijk blijft De Harde Kern over. In deze moeilijke tijd is er echter ook een lichtpuntje te bemerken. De regisseur, zijn knecht en de overblijvers, bedenken gezamenlijk een plan om de wereld, uhh, ik bedoel, het bedrijf van een wisse dood te redden. Ze worden het steeds meer eens en zijn best trots op het feit dat ze zover zijn gekomen. Ondanks de onzekerheid en ontevredenheid die nog steeds heerst besluiten zij er gezamenlijk hard voor te vechten, anders zullen ze zeker verzuipen. Ze gooien het roer helemaal om en zoeken in oude Mystieke toneelboeken naar oplossingen. Toch valt door de crisis het doek van hiërarchie voor het spel. De regisseur komt er eindelijk, tijdens het boenen van de vloer in de rol van schoonmaker, achter. De rollen zijn nu wel Echt omgekeerd! Plotseling… voelt hij een moment van Ontwaken...! Hij wordt als het ware naar het raam toegetrokken. Vol verbazing ziet hij, aan de overkant, een gebouw. Hij wrijft in zijn ogen van ongeloof?!. Met grote verlichtende letters staat er op het gebouw...: Zijn Hart wordt warm. Eindelijk begrijpt hij wat de werkers 20 jaar geleden al wisten... en toen… | ||
| Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest. Mochten
er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn
gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming
hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk
te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen
of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken. |
||