Foto: K.N.M.I.

Na de ietwat bedrukte nieuwsbrief van vorige maand onder de titel, weerstand, gaat het deze maand over een heel ander aspect van het leven. Vorige maand hebben we gezien hoe het mogelijk is om vanuit een hoger standpunt, vanuit een ander perspectief, allerlei obstakels die je in je leven tegenkomt, tegemoet te treden en op die manier te leren om anders tegen die weerstanden aan te kijken. Niet om ze te negeren, maar veel meer om de lessen die in die belemmeringen besloten liggen, te ondergaan, te (h)erkennen en ermee aan de slag te gaan.

De titel van deze nieuwsbrief luidt: ‘Onvoorwaardelijke overgave’. Op het eerste gezicht lijkt dat niet zo’n best uitgangspunt. Je gewonnen geven, capituleren, je overleveren aan? Onvoorwaardelijk nog wel! Moet je zomaar alles toelaten wat er met je gebeurt? Is het de bedoeling om je eigen waarden los te laten en je aan anderen of de omstandigheden over te geven, zodat je geen eigen inbreng meer zou hebben, je losgekoppeld zou zijn van je eigen gevoel en je alles maar over je heen moet laten komen.

Natuurlijk niet!

Ik vraag je om nog eens goed naar deze twee woorden te kijken – onvoorwaardelijk en overgave – en dan werkelijk te beleven wat dat met je doet. Want in die overgave liggen ook de volgende gedachten verborgen: overdragen, overhandigen, overleveren, toesteken, formeren en zelfs aanreiken en aangeven.

Geloof me,  wanneer je die gedachten uitwerkt vormt zich een glorievolle levenshouding. Ontstaat er iets binnen in jezelf dat je zou kunnen omschrijven als: ‘Ongeacht wat er in mijn leven gebeurt weet ik dat op waarde te schatten, ben ik in staat om het onderricht, de lering die in die gebeurtenis vervat ligt, op waarde te schatten. Mij er onvoorwaardelijk aan over te geven, het volledig te leven en te beleven. 

Ik zal wat concreter worden.

Gisteravond laat zit ik op het balkon te genieten van de avondluchten die deze keer wel heel ongewoon zijn. Fantastische lichtgevende wolken zijn in de verte zichtbaar. De kranten spreken over een zeer bijzonder natuurverschijnsel. ‘Minuscule ijsdeeltjes in de lucht op grote hoogte zorgen ervoor dat 's avonds en 's nachts de wolken een zilverachtige kleur vertonen.’

Het is genieten want de temperatuur is aangenaam en de harde wind van eerder die dag is goeddeels gaan liggen. Mijn rode kater, Jippie, is op mijn schoot gesprongen en nestelt zich – vol overgave – tegen mij aan. Met zijn kop onder mijn kin en luid spinnend geeft hij aan hoeveel hij van mij houdt. Want ben ik niet degene die zijn dagelijkse voedsel levert?
Behalve dat zijn er nog veel meer manieren om je over te geven. Vele jaren geleden, als fan van Elvis Presley, placht ik mij over te geven aan zijn manier om expressie te geven aan zijn levensstijl. In het nummer ‘Surrender’ vraagt Elvis aan zijn geliefde om zich volledig aan hem over te geven met al haar warme en tedere liefde. En dat, terwijl zij worden beschenen door de maan die helder aan de hemel staat te schijnen.

Deze romantische overgave is dan weer van een geheel andere orde dan die in het verhaal van Nadine. Zij en de ik-figuur geven zich over aan de omstandigheden zoals die zich voordoen en weten op die manier een eenheid met de natuur, met zichzelf en met elkaar tot stand te brengen.

Overgave is ook het er vanuit een doorleefd hart zìjn voor de ander. Als je dat kunt bewerkstelligen, creëer je een opening om een echte dialoog aan te gaan. Dan kun je de ander geven wat noodzakelijk is: moed, troost of erkenning en is er ruimte om beiden te groeien. Wil je hier meer over weten, lees dan Sarah’s bijdrage aan deze nieuwsbrief.

Wie zich ook volledig heeft kunnen overgeven is Liane. Bijna dertig jaar geleden balanceerde zij op het randje van de dood. Tijdens een bijna-dood-ervaring is zij in de gelegenheid gesteld om zich over te geven, om er waarachtig voor te kiezen om in het ‘hier en nu’ te blijven, in plaats van de ‘gemakkelijke’ weg te kiezen, terug te keren naar de bron. Want als dat zou zijn gebeurd, zou haar verhaal nooit verteld zijn. Wat zij in die kritieke momenten heeft meegemaakt, draagt ze voor altijd mee in haar hart. Een onvergetelijke ervaring waardoor ze op een heel andere manier in het leven is komen te staan en die ze met liefde wil delen met allen die er voor openstaan, die zich eraan over wensen te geven.

In deze nieuwsbrief komen mijn vrienden de dolfijnen ook weer eens om de hoek kijken. Kathryn, uit Hawaii, schreef een bijzonder verhaal waarin de dolfijnen een rol spelen bij de verstrooiing van de as van Mike’s huisdier Chaco. Want, terwijl de dolfijnen ons helpen ons over te geven, onze harten te openen, kunnen we ons herinneren dat we hier zijn om liefde te geven en te ontvangen zodat we die compassie kunnen worden die we zo bijzonder graag onze wereld willen laten beleven.
Kortom, geef je over aan het leven en je zult verbaasd zijn wat het leven te bieden heeft;  jou zal aanreiken.

.

Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest.

Mochten er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken.