'Reveries'

Mijmeringen over stilte

Yvette Leidelmeijer

Mijn ontwikkelpad (steeds vaker voel ik het meer als een inwijdingsweg) bestaat een groot deel van de tijd uit heerlijk hoge duik- en glijvluchten. Soms krijg ik daarbij door: "je gaat te snel, sta stil bij wat je ziet en hoort, anders mis je de essentie". Ik weet/voel dat dat klopt. Bewust gecreëerde momenten van stilte, van stilstaan bij, geven in mij ruimte aan vrije mijmeringen, spontane meditaties en visualisaties. Soms zakken eerder opgedane inzichten naar hun innerlijke plaats van bestemming van waaruit nieuwe kunnen ontkiemen. Soms ook kunnen ingevingen binnen komen, niet gehinderd door de ruis van mijn gedachten. Hoe vaker ik dit vrije spel ervaar, des te meer iets in mij ernaar verlangt.

Stilte is voor mij essentieel om me in die ruimte alleen te weten. Terwijl ik dit typ bedenk ik me dat daar dan ook soms een gevoel van al-één ontstaat.

Ik las eens ergens: ‘de stilte komt het dichtst bij het verwoorden van het onuitsprekelijke’. Mooi vind ik dat en moet nu denken aan de eerste keer dat ik een bijzondere ontmoeting had met een onbekende. Hoe veel kan er spreken uit het in stilte ontmoeten van elkaars ogen.

Als het gaat om stilte moet ik ook denken aan een Boeddhistische uitspraak: ‘wees stil en alert; alleen in de ruimte van neutraal gewaar zijn ontstaat het uit zichzelf opkomend bewustzijn’. Ik ervaar dat bijna als een fysieke beweging in mijzelf. Ik luister met een schuin innerlijk oor of iets gezegd wil worden, of juist niet. En dan blijkt dat stilte vaak genoeg is. Niet dat het me al zo vaak lukt, maar vanuit verlangen ontstaat de wens tot oefening, dus wie weet…

De stilte van de stilte-wandeling die ik in oktober van dit jaar meemaakte, zorgde ervoor dat iets in mij zich verder kon ontspannen. Ik hoefde van mezelf even niet sociaal gericht te zijn op anderen. Er kwam ruimte voor een innerlijke ontmoeting met de natuur en haar wezens. Het was zo kostbaar, telkens weer, om dan te ervaren dat het contact met mijn innerlijk Weten/Zijn als vanzelf ruimte krijgt.

Ik verwonder me nog over de levensdraad-, advies- en geschenkwoorden die tijdens de wandeling via de druïde-staven konden worden gehoord. Dat kon ook alleen maar in díe stilte, bedenk ik nu. Misschien dat het sommigen van ons, of wij allemaal ooit eens, lukt om die stilte te integreren in onszelf. Dat het dan STILTE wordt, waar je waar dan ook / wanneer dan ook, in kan gaan om in een micro-moment jeZelf waarlijk te horen.

Laat dat een Belofte zijn...

.

Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest.

Mochten er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken.