|
|
De Hereniging De verwachte reïncarnatie Maja Kluvers augustus 2009
|
||||
Lieve lezers Na het overgaan van mijn lieve moeder en later van mijn poes Deshney, volgde er een periode waarin ik met veel vragen bleef zitten over hoe het verder zou gaan. Ik wist immers al dat Deshney weer bij me terug zou komen. Maar hoe gaat zoiets in zijn werk? ”Deze poes krijg je van MIJ...!?” Maar van wie komt dat antwoord? Ofschoon ik weet dat, als er iets echt voor jou bestemd is, het vanzelf op je pad zal komen, ga ik toch alle advertenties van kittens na om te kijken of ‘mijn poes’ erbij staat. Ik zoek wel vaak naar een bruine tint omdat ik weet dat, als de ziel die tot voor kort het lichaam van Deshney bewoonde , terug zal keren in deze realiteit, de vacht een bruinachtige tint zal hebben. Weken en maanden gaan voorbij. We hebben vakantie. Er staan een paar grote klussen op ons programma. Daarom verwacht ik nu het allerminst dat ik er aan toe zal komen om weer op ‘zoek’ te gaan. Het tegendeel is echter waar! In het midden staat echter ook een aandoenlijke foto van een poesje in meerdere grijstinten. De voeten van haar voorpootjes hebben een verschillende kleur, n.l. licht- en donker grijs! Ze zit zo uitnodigend te kijken, dat mijn hart er bijna van smelt. Wat is er met mij aan de hand? Ik kan niet meer wachten om er heen te gaan. Na overleg met Wouter ruimen we de klusmaterialen op en besluiten nog diezelfde dag een kijkje te gaan nemen. Vrij snel zijn we onderweg en na ongeveer anderhalf uur rijden komen we op de plaats van bestemming aan. In een klein knoedeltje op de bank liggen vier jonge poesjes heerlijk te slapen. Een ervan trekt meteen mijn aandacht. Het is het poesje met de voorpootjes in verschillende kleuren. Ze heeft een prachtige grote zwarte snor (iets wat niet zoveel voor schijnt te komen) en de langste staart van allemaal. Maar het goudbruine katertje dan? Welke me zo aan Deshney doet denken? En dan sta ik voor een dilemma. Heb ik me toch vergist in het gegeven dat het een bruinachtige poes zal zijn? De gedachten spoken maar door mijn hoofd. Ik besluit naar huis te gaan en alles even rustig te laten bezinken. We krijgen nog een kop thee aangeboden en dan, terwijl ik mijn thee probeer op te drinken ‘krijg’ ik van ‘boven’ het advies om me even af te zonderen en ik ga naar het toilet. Dan lijkt alles ineens iets helderder te worden en spreekt er diep van binnen een stem die zegt: "Luister naar de stem van het Hart". Ik voel dat ik mijn keuze met een gerust hart kan maken. Als ik weer in de kamer terugkom til ik het kleine grijze wezentje met de verschillend getinte voorpootjes, die al vanaf het begin zo mijn aandacht trok, op en ik vraag haar of ze mijn poes wil zijn! Ze kijkt me zo aandoenlijk miauwend aan! Het kan niet missen; deze poes hoort bij mij! Een kwartier later zijn we op de terugweg en ik kan mijn ogen niet van het poesje afhouden. Nu nog een mooie naam voor haar bedenken. Maar tegelijkertijd komt er al een antwoord: “Wat vind je van JETTEKE?" De woorden klinken als muziek in mijn oren. Jetteke is namelijk het verkleinwoord van JET, de roepnaam van mijn overleden moeder! Is zij degene van wie ik deze poes krijg? En hoe werkt dat dan? Met betrekking tot deze prangende vraag krijg ik een heel bijzondere uitleg. Het poesje is de Echo van een Engel. Een gedachte, een deelfacet van mijn moeder, welke het voor haar mogelijk maakt om op deze manier in de Aardse realiteit dichtbij me te zijn om me zo extra Aardse liefde en genegenheid te kunnen geven. En naar ik nu weet ook met veel HUMOR! Jetteke heeft al gauw het hele huis in bezit genomen en is een zeer energiek poesje. Haar vier voetjes hebben allemaal een andere kleur en het doet me een beetje denken aan de vier elementen. Dit onderwerp komt ook veelvuldig terug in mijn schilderijen. Ondanks het feit dat we ontzettend blij met ons Jetteke zijn, blijf ik het gevoel houden dat deze poes niet de incarnatie van Deshney is. Deze poes is zo anders! Zo zelfverzekerd; ze heeft zo'n sterk overheersend karakter! Als ze wat groter is geworden worden al mijn twijfels weggenomen! Op haar onderlip ontstaat een klein vertikaal wit streepje, net of ze een tand buiten haar mondje heeft staan. Dit is voor mij het TEKEN!. Mijn overleden poes Suusje had op dezelfde plek een tand over haar lip zitten waar nu bij Jetteke dus een wit streepje zit. Dit is toch wel een heel bijzondere hereniging. Een aantal jaren geleden had ik ineens een spontane ingeving om een grijs poezenmandje te kopen omdat ik toen al het gevoel had dat Suusje bij me terug zou keren. En tijdens het afrekenen komen nog eens de woorden: "De kleur is goed...!” Het blijkt dus dat ik het in de tijd vooruit heb gevoeld dat Suusje weer bij me terug zou keren. Maar ik was nu zo bezig met de terugkeer van Deshney, dat ik eigenlijk aan de mogelijkheid dat Suusje eerder dan Deshney terug zou keren, totaal niet meer heb gedacht. Dit is gevoelsmatig zo'n bijzondere ervaring. Ook al omdat ik nu weet dat ze dus allebei weer bij me terug zullen komen! We waren toch ook zo’n hecht TEAM. Jetteke is inmiddels al flink gegroeid. En..? Hoe het verder gaat met de reïncarnatie van Deshney? We wachten het af, maar het lijkt erop dat het nog even op zich laat wachten. Een Harte-groet voor jullie allemaal ook van "JET"teke!
|
|||||
| . Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest. Mochten
er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn
gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming
hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk
te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen
of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken. |
|||||