In den Beginne…

In den Beginne, was de wereld vervuld van water. Niets bewoog zich temidden van die donkere en troosteloze uitgestrektheid. Toen geschiedde er een wonder. Een lotusbloesem rees op als een gouden vogel. Zij opende haar bloemblaadjes en baarde de Zon. Als een gouden vogel verrezen vanuit de bloesem, onderwierp de Zon het water en schiep leven uit het verrezen land. Steeds opnieuw, wanneer de Nijl zich terugtrekt en het groeiseizoen aanbreekt, danken de mensen de Zonnegod Re en zijn aardse pendant, de Farao, die hemelse krachten voor zich opeist en het land vruchtbaar maakt.

Hymne aan de Aten

Schitterend rijst gij op in het hemelse licht land, O levende Aten, schepper van het leven! Als gij de dageraad schept in het oostelijke licht land, vervult gij ieder land met Uw pracht. Gij zijt schoonheid, groots, stralend, hoog boven iedere landstreek: Uw stralen omhelzen de landerijen tot de grenzen van alles dat gij maakte… Aller ogen zijn op uw schoonheid gericht totdat gij ondergaat. Alle arbeid staakt wanneer gij rust in het westen. Wanneer gij oprijst, wordt iedereen wakker voor de Koning. Ieder been is in beweging omdat gij de aarde oprichtte. Gij wekt ze op voor Uw zoon die uit uw lichaam ontsproot. De Koning die bij Maat leeft, de Heer van de twee Landen.

Ik wens dat ik jouw spiegel was

Ik wens dat ik jouw spiegel was, zodat jij altijd naar me keek. Ik wens dat ik je kleed was, zodat jij me altijd zou dragen. Ik wens dat ik het water was waarmee jij je lichaam wast. Ik wens dat ik jouw balsem was, O vrouw, zodat ik jou kon zalven. En de band rondom jouw borsten, en de kralen om jouw hals. I wens dat ik jouw sandalen was die jouw voet omhelzen en dat jij mij immer betrad!

Schenk water op uzelf

Schenk water op uzelf: zo zult gij een Fontein voor het Universum zijn. Zoek u zelve in iedere Ster. Zo bereikt gij ieder perspectief.

Ken de Wereld in jezelf

Ken de wereld in jezelf. Zoek nooit naar jezelf in de Wereld, want dit zou betekenen dat je jouw illusie projecteert.

In the Beginning…

In the Beginning, floodwaters engulfed the world. Nothing stirred amid that dark and dismal expanse. Then, miraculously, a lotus blossom surfaced and opened its petals to give birth to the Sun. Rising from the blossom like a golden bird, the Sun subdued the waters and coaxed life from the emerging land. Ever after, when the Nile receded and the growing season began, its people gave thanks to the Sun god Re and to his Earthly counterpart, the Pharaoh, who claimed divine powers and kept the country fruitful.

Hymn To The Aten

Splendid you rise in heaven's light land, O living Aten, creator of life! When you have dawned in eastern light land, you fill every land with your beauty. You are beauteous, great, radiant, high over every land: Your rays embrace the lands To the limits of all that you made... All eyes are on your beauty until you set. All labour ceases when you rest in the west: When you rise you stir everyone for the King, Every leg is on the move since you founded the earth. You rouse them for your son who came from your body, The King who lives by Maat, the Lord of the Two Lands.

I wish I were your mirror

I wish I were your mirror, so that you always looked at me. I wish I were your garment so that you would always wear me. I wish I were the water that washes your body. I wish I were the unguent, O woman, that I could anoint you. And the band around your breasts, and the beads around your neck. I wish I were your sandal that embraces your foot and that you would step on me!

Pour water on thyself

Pour water on thyself: thus shalt thou be a Fountain to the Universe. Find thou thyself in every Star. Achieve thou every possibility."

Know the World on yourself

"Know the World in yourself. Never look for yourself in the World, for this would be to project your illusion"