Onderscheidingsvermogen

Door Marjo van Weenen

m.van.weenen@home.nl

www.marjovanweenen.mysites.nl

2008, een nieuw begin, een nieuwe wereld binnen onszelf en om ons heen.
Nieuwe creaties, de laatste oude stukken loslaten en je bevrijden van opgelegde overtuigingen. Dit heeft alles te maken met opvoeding, religie, cultuur etc; allemaal projecties van oude waarheden die we hebben overgenomen in ons zijn.

Waarheid, ieder moment en iedere situatie kent meerdere waarheden en het is aan ons om te doorvoelen wat onze waarheid is en dat vraagt onderscheidingsvermogen of het projecties zijn buiten onszelf of dat het onze eigen innerlijke waarheid is.
We mogen zelf in de spiegel kijken of, in situaties die nog steeds pijnlijk zijn, het onze eigen gekwetste gevoelens zijn of dat het geprojecteerd wordt naar ons. Dat vraagt een scherp onderscheidingsvermogen. In veel situaties nemen mensen toch niet hun eigen verantwoordelijkheid en leggen hun pijn, ongenoegen, angsten en frustraties bij een ander neer om zichzelf tijdelijk te bevrijden van hun eigen te leren lessen.

Momenteel overkomt dit velen over de hele wereld, bijna dagelijks. Mensen veroordelen, wijzen vingers, roepen anderen ter verantwoording en we schieten dan toch vaak in de verdediging terwijl we niet bewust zijn waarom we zo onaardig behandeld worden want we verdienen dit vaak niet.

In een healing / channeling kwam duidelijk naar voren dat we nu mogen gaan kiezen voor onszelf en de situaties terug mogen leggen naar de persoon waar ze horen.
Het zijn niet onze angsten, frustraties doch van de ander en we hebben niemands goedkeuring nodig en mogen in liefde loslaten en vertrouwen dat de ander zijn eigen verantwoordelijkheid heeft dit gedrag aan te passen / veranderen.

In dergelijke situaties hebben we vaak elkaar getriggerd en wordt er gereageerd vanuit het gekwetste innerlijke kind. Daar hoeven we niet meer in mee te gaan, we kunnen de persoon er wel op wijzen. Beland dan niet in strijd want beiden hebben een eigen waarheid en we hebben het recht niet een ander te overtuigen van onze eigen waarheid.

We kunnen op die momenten ons eigen innerlijke kind geruststellen en troosten, want dit soort voorvallen zijn vaak heel pijnlijk en herinneren ons aan de pijn uit ons verleden.

Als we op die momenten terugvallen naar het gedrag van een gekwetst kind, geneest het innerlijke kind niet en zal het steeds terugkomen op het pad. Als je daarentegen het innerlijke kind troost en geruststelt, doorziet wat er gebeurd, zullen dit soort voorvallen uit je leven verdwijnen. Je leeft dan in vrede en liefde met jezelf, hebt compassie voor de ander door niet te veroordelen en mee te gaan in strijd, en accepteert volledig wat er nu gebeurt.

Je vertrouwt op het Al dat deze personen, hoe dan ook, ooit zullen leren te houden van zichzelf door hun innerlijke kind te genezen.

2008 begon voor velen met een flinke transformatie en we mogen allen danken die ons laten zien dat ons onderscheidingsvermogen verder mag ontwikkelen. We mogen doorzien dat het veelal projecties zijn vanuit innerlijk ongenoegen en pijn/angst.

Dit is vaak een periode van separaat voelen en zijn omdat iedereen in stilte dit mag integreren in zichzelf. We kunnen handreikingen aanbieden, maar het innerlijke kind genezen, ego, is een onderdeel wat niemand anders voor ons kan doen. Iemand liefdevol wijzen op kinderlijk gedrag is hier een geste van liefde, want vaak heeft men niet door wat met aanricht en doet in deze laagtrillende fase. Vaak is men nietsontziend, beschuldigt alles en iedereen doch durft niet naar zichzelf te kijken uit angst voor afwijzing. En daar ligt de pijn, afwijzing…we verlangen naar goedkeuring en gedragen ons vaak op tegenovergestelde wijze.

Als sociaal mens betekent dat toch dat terugtrekken het enige antwoord is want gevoelig als we zijn raakt het toch en laat het een naar gevoel achter en blijft gezocht worden naar eigen fouten. Een vicieuze cirkel van een heel oude gewoonte om de goedkeuring van een ander te willen ontvangen en dan toch veroordeeld worden. In dat geheel mogen we zeker kijken waarom we die goedkeuring nodig hebben, we doen de dingen toch grotendeels met ons hart, in liefde. De vraag is dan ook wat wijzen we in onszelf af dat we die goedkeuring nodig hebben van buitenaf terwijl we de dingen met zoveel liefde doen, met zuivere intenties.

Wat we momenteel vaak horen en zelf ervaren is dat er steeds meer afstand ontstaat tussen mensen, de veroordelingen toenemen, het vingers wijzen steeds sterker wordt en dat velen hun eigen verantwoordelijkheid ontlopen door steeds maar de ander de schuld te geven. Door oude angsten is men vaak niet in staat hier doorheen te prikken en dit te genezen en is het makkelijker om in het oude patroon te blijven hangen en tijdelijk de overwinnaar te zijn.

Doch het is maar tijdelijk want de nieuwe les is er alweer, vaak heel snel en de lessen worden steeds pijnlijker en uiteindelijk leeft men in een voortdurende situatie van strijd, strijd met zichzelf en de buitenwereld.

En dit mogen we gaan veranderen in 2008, de tegenstander uitschakelen heeft geen zin, de bedoeling is om tot inzicht te komen en de oude pijn / angst / frustratie / verslaving te genezen. Er wordt dan gekozen dat dit patroon niet meer dient en doorzien is en komt het weer op het pad, we hoeven er niks meer mee ter doen, ja liefde sturen, begrip en compassie, we hebben dit patroon zelf moeten genezen en weten wat er aan de hand is.

Een schouderklopje, of “ik begrijp je” is voldoende, en mocht je een gevoel van afwijzing ervaren, kijk even in je hart wat er in jou nog genezen mag.
Dat is compassie, dat is acceptatie, dat is GOD / LIEFDE, voor jezelf en voor de ander.

In relaties spelen deze factoren heel erg op momenteel. De verwachtingspatronen komen boven, het gevoel LIEFDE wordt onder de loep genomen en er komen hele grote cadeautjes boven.

Daar waar men dacht dat er geen verwachtingen waren, blijkt dat wel zo te zijn. Daar waar steeds over liefde en samen werd gesproken, bleek het meer om het ego te gaan en de situaties naar eigen hand zetten te zijn. Verlatingsangst is de tegenhanger van bindingsangst en zijn 2 belangrijke factoren en angsten waar we nu aan mogen werken.

Het tijdperk SEPARAAT is voorbij, het tijdperk EENHEID heeft zich aangekondigd en dus weer nieuwe waarheden, inzichten en mogelijkheden op ons pad.
Wij dragen het thema “relaties in het NU uit” en dat is de relatie met jezelf, met je omgeving en met je partner. We hebben ervaren dat er heel veel verwachtingspatronen, oude patronen, zijn en dat de nieuwe relatie een relatie van VRIJHEID is.
Zie: http://www.marjovanweenen.mysites.nl/mypages/marjovanweenen/386758.html

Respect, vertrouwen, waarheid etc. zijn benoemd en we worden hier allemaal op getest. Daar waar we dachten dat we elkaar vrij lieten, liggen verwachtingen, daar waar we dachten dat vertrouwen lag, ligt wantrouwen en angst, daar waar we dachten dat het EENHEID was, ligt separaat zijn.
Dit maken we allemaal mee, dualiteit in alle opzichten en we mogen nu kiezen voor eenheid want daar gaan we hoe dan ook allemaal naar toe.
Kiezen we voor de oude patronen, dan is en blijft er strijd die steeds ernstigere vormen aanneemt en vaak eindigt in ziekte of andere fasen van afgeslotenheid / scheiding.

Kiezen we voor het nieuwe, onbekend dus ook verbonden met angst omdat we nog steeds niet helemaal vertrouwen op het Al, geven we ons over dan zijn we bezig met het nieuwe begin, in alle opzichten.

We hebben ervaren dat liefdevolle communicatie de drempel is om oude patronen te overwinnen, en het vertrouwen te laten groeien om daadwerkelijk EENHEID te ervaren en toe te laten in ons leven.

Open, eerlijke communicatie ontziet niets, het zijn 2 waarheden die vaak recht tegenover elkaar staan. Vaak ontstaat er toch een bepaald soort ego-strijd en als dat doorzien wordt is er liefde, compassie, eenheid want we weten dat de ander ook op weg is naar eenheid, met zijn eigen waarheid, op zijn eigen wijze maar vooral de intentie heeft lief te hebben en een te zijn.

We gaan ons weer herverbinden en bovengenoemde sleutelwoorden zijn heel belangrijk op dit prille, broze hartgevoel van iedereen.
We mogen weer leren vertrouwen, liefhebben en houden van elkaar, wetend dat we allemaal een uniek pad hebben met het zelfde doel, naar EENHEID toe.

Laat de ander bloeien op eigen wijze, al is het niet waar jezelf voor kiest, veroordeel niet dat het ene beter zou zijn dan het ander. Ieder mens heeft eigen voorkeuren / wensen en is uniek.

(Vandaag stond een interessant artikel in de krant, uit onderzoek blijkt dat in 70% van relaties / gezinnen men ruziet over de televisie. Dat is veelzeggend en toont toch aan wat er aan de hand is binnen heel veel relaties / gezinnen. In vele gevallen is communicatie naar de achtergrond verdrongen en voert men strijd rond het fenomeen televisie).

De een luistert liever muziek, terwijl de ander juist liever tv kijkt. Beiden zijn uitingen van ontspanning en het doel is dat te doen waarbij men zich goed voelt, het maakt niet uit op welke wijze, soms samen en soms alleen; Die keuze is altijd vrij en dit mogen we accepteren om zo in vrede te zijn met onszelf en de ander.zodat er balans ontstaat en de liefde kan stromen.

Sta toe dat de ander zich uit op zijn eigen wijze, vind de balans en geniet van elkaars tegenstellingen. 2 gelijke persoonlijkheden leren immers niet van elkaar en zullen elkaar niet aantrekken, een magneet trekt altijd een tegenpool aan.
Luister naar elkaar en geniet…….expandeer op eigen wijze omdat ieder mens uniek is. Dat is compassie hebben voor elkaar en ook jezelf.

Een mooi krachtsymbool is het universele bewustzijnssymbool. We hebben hier uitgebreid mee gewerkt, en het symbool werkt zeer krachtig op de balans tussen het innerlijke mannelijke en vrouwelijke (innerlijke tweeling), de verbinding met moeder aarde en het universum en “zo buiten, zo binnen”.

Men brengt als het ware alles in balans wat momenteel door velen ervaren wordt als een transformatieproces zoals boven beschreven. Het is niet alleen het innerlijk wat in balans komt, dit is natuurlijk in eerste instantie het allerbelangrijkste. Het laat ook doorzien wat er buiten ons gebeurd, wat de omgeving doet en maakt bewust of het hier om projecties gaat of eigen “stukken” en scherpt het onderscheidingsvermogen aan. Met andere woorden, verkeert men in innerlijke disbalans dan is het onderscheidingsvermogen vertroebeld en blijft men in een cirkeltjes draaien met heel veel emoties zoals boven beschreven.

Ontstaat er echter balans, dan is de cirkel doorbroken en heeft men zich bevrijdt van heel oude patronen die losgelaten / getransformeerd dienen te worden .
Voor meer info van het universele bewustzijnssymbool:
http://www.twinflames-twinsouls.net/ocs.htm

Dit stuk is geschreven in een transformatieproces een paar uurtjes nadat het symbool gedragen werd. Opeens was er balans, werden de sluiers opgetild en doorzien zodat we slaagden met een 10. We werken trouwens met alle krachtsymbolen doch dit symbool sluit zeer sterk aan bij de ervaringen zoals boven beschreven.

Dit allemaal zijn de 1e stappen naar innerlijke vrijheid, je eigen uniciteit te laten stralen en als we allemaal onze eigen uniciteit laten stralen in liefde zal er heel snel vrede en vrijheid zijn, want het begint allemaal in onszelf en zal zich ook buiten onszelf manifesteren.

Ik wens jullie liefde en licht toe.

Eenheid

Een weg naar de hemel op aarde
Ieder mens, een deel van jou,
Van onschatbare waarde.
Nooit meer alleen,
Samen onderweg,
Hetzelfde doel voor ogen.

Marjo

.

Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest.

Mochten er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken.