'De andere wereld' M.C. Escher

Een blik in de andere wereld

Eigen ervaringen onderwijst mensen

Door Lars A. Fischinger

Waarschijnlijk zal ieder mens zich minstens éénmaal in zijn leven de vraag hebben gesteld over een leven na de dood. Bijna iedereen heeft er wel eens over nagedacht wat er zich na dit aardse leven zal afspelen. En wanneer dat niet zo is, dan is zeker voor ieder mens ooit de tijd gekomen om er wel over na te denken. Want om de dood kun je niet heen, het hoort bij het leven.

Maar velen piekeren er helemaal niet over of er na het aardse leven een soort van leven in het hiernamaals, of zelfs een wedergeboorte bestaat. Toch zijn zij er uit eigen ervaring zeker van: Ja, het hiernamaals bestaat. Ja, er bestaat na de dood een voortleven in een ‘andere wereld’. We spreken hier over mensen met een zogenaamde BDE (Bijna Dood Ervaring). Dit is een zeer omvangrijk thema die talrijke zeldzame fenomenen omvat en al eeuwenlang wordt onderzocht. Maar gedurende de laatste tientallen jaren, waarin de geneeskunde en in het bijzonder de eerste hulp diensten zich razendsnel ontwikkeld hebben, waardoor velen aan de dood zijn ontrukt, hebben de BDE’s de belangstelling van de onderzoekers en medici gewekt.

Deze BDE’s worden tegenwoordig vaak tot de parawetenschappen gerekend en als zodanig regelmatig met de nek aangekeken. Maar er bestaat ook serieus onderzoek! De ‘standaard’ ervaring bestaat absoluut niet. Toch beschrijft het BDE onderzoek een dergelijke ervaring op de drempel tussen leven en dood graag als volgt. Bij een zogenaamde ‘stervenservaring’ ervaart de betrokkene plotseling het gevoel dat zijn innerlijk, zijn Ik of eenvoudig zijn ziel (men spreekt hier ook over astraallichaam), zich afscheidt van zijn fysieke lichaam en boven het schouwtoneel begint te zweven. Daarbij ziet diegene zijn lichaam quasi ‘van bovenaf’, bijvoorbeeld op het ziekbed liggen en dat de artsen en het verplegend personeel om zijn leven strijden. Slechts enkele ogenblikken later schijnt zich een soort tunnel te openen. De betrokkene wordt vervolgens deze lange tunnel ‘ingezogen’ en zweeft naar een helder maar niet verblindend licht aan het eind van de tunnel.

Dit subfenomeen bij BDE is met zekerheid het meest bekend bij het grote publiek. Ook wordt in de nabijheid van deze tunnel naar het gindse regelmatig een zogenaamde levensfilm genoemd. Dat wil zeggen dat de betrokkene belangrijke scènes uit zijn hele leven voor zijn geestesoog voorbij ziet trekken. Soms als afbeeldingen, maar vaak ook als een film, waarbij hij slechts passief toeschouwer is en zichzelf daarbij kan waarnemen.

Wanneer de betrokkene uiteindelijk het licht aan het einde van de lange tunnel betreedt, blijkt hij zich in een raadselachtige omgeving te bevinden. Vaak wordt dit ‚hiernamaals’ met een tuin of een groene weide vergeleken. Wonderschone bloemen en een bijna hemelse schoonheid maken deel uit van dit schouwspel. Bijna zonder uitzondering berichten betrokkenen dat zij op deze plaats der gelukzaligheid een onbeschrijfelijk gevoel van liefde, rust en geborgenheid bemerken, die met niets vergelijkbaar zou zijn, wat ze ooit eerder hadden beleefd.

In dit landschap van onvoorwaardelijke bescherming en vrede komt het dan vaak tot een meer dan bijzondere ontmoeting met een ‚lichtwezen’, een heilige of een eerder overgegane dierbare. Interessant daarbij is dat aanhangers van de verschillende wereldreligies bij BDE hun individuele religieuze personen kunnen ontmoeten. Zoals Christenen Jezus ontmoeten, zullen Moslims dan Mohammed aantreffen.

Wanneer de betrokkene op dit punt van zijn BDE is aanbeland, wordt de bladzijde plots omgeslagen! Het ‘lichtwezen’ of wie of wat men ook aantreft, verklaart dat betrokkene’s tijd nog niet is gekomen en dat hij weer terug naar zijn eigen wereld dient te gaan. Slechts enkele ogenblikken later bemerken de betrokkenen dan een onbeschrijfelijke kracht die ze weer terug in hun eigen lichaam voert.

Wat gebeurt hier? Niet alle BDE’s lopen af zoals in het voorbeeld, maar kunnen andere kenmerken hebben. Bovendien beschrijven niet alle betrokkenen dezelfde hierboven beschreven details. Maar het kan ook zijn dat een slachtoffer van b.v. een auto-ongeluk het gevoel beleeft dat hij zijn lichaam verlaten heeft en ‘er ergens boven zweeft’. De auteur heeft bijvoorbeeld na een ongeval, voordat hij in coma raakte, de beroemde levensfilm aan zich voorbij zien trekken.

Praktisch alle religies ter wereld lokken hun aanhangers met de toezegging aan een beloftevol leven na dit leven. Het kan een opname in het paradijs zijn of een wedergeboorte op aarde. In het Christendom, net zoals bij oeroude religies in vele delen van de wereld, bestaat er na de dood een selectie der zielen. Sommigen komen in de ‚hemel’ en worden met het eeuwige leven beloond. Anderen - zij die de Christelijke leer niet eerbiedigden - worden met de ‘hel’ bestraft. Het is hier interessant om op te merken, dat het BDE onderzoek gevallen van doodservaringen kent, waarbij de betrokkenen een soort hel beleefden. Deze berichten komen evenwel beduidend minder vaak voor dan diegenen zoals hierboven beschreven.

Dr. Raymond Moody, die wellicht de leidende rol vertolkt binnen het BDE onderzoek, vermoedt in dit verband echter, dat de door hel-visioenen bezochte betrokkenen uit schaamte over het beleefde zwijgen. Ook is het, zoals enkele onderzoekers berichten, zeldzaam dat Christenen met een dergelijke ervaring níet een dergelijk ‘Godsgericht’, zoals de bijbel aankondigt, beschrijven. Overigens zijn zulke tribunalen, waarin de daden der mensen op aarde worden gewogen, in talrijke oeroude culturen, zoals die der oude Egyptenaren, terug te vinden.

Voortbordurend op de vraag, of deze opmerkelijke belevenissen van stervenden daadwerkelijk bewijs voor een leven na de dood zijn, of dat ze wellicht slechts beschermingsfuncties van het lichaam zijn, voortgebracht door gelukshormonen, geldt bij vele auteurs ook de vraag naar geesten. Geesten, demonen, zogenaamde communicatie met het hiernamaals, berichten over reïncarnatie, visioenen van de toekomst, spontane doorgevingen van ‘gene zijde’, enzovoort, behoren ontegenzeggelijk bij de vraag naar een leven na de dood.

Zoals bijvoorbeeld de vraag: kan er überhaupt een leven in het hiernamaals of paradijs bestaan, terwijl de mens naar verluidt op de aarde wordt wedergeboren? Of waarom bestaan er zoveel berichten over geestverschijningen, die dienovereenkomstig een paradijselijk voorbestaan in het hiernamaals lijken tegen te spreken?

De vraag naar een leven na de dood is nog lang niet volledig opgelost – totdat we zelf sterven.

.

Wij willen op geen enkele manier het copyright claimen van de diverse kunstwerken/- illustraties die wij gebruiken om afbeeldingen voor onze pagina's te maken. Deze afbeeldingen zijn dan wel door ons gemaakt, maar het copyright van de originele kunstwerken/illustraties blijft expliciet eigendom van de individuele artiest.

Mochten er op deze pagina's, ondanks onze zorgvuldigheid, onderdelen zijn gebruikt waarop een copyright rust en/of waarvoor wij geen toestemming hebben verkregen, dan verzoeken wij je om ons dit zo snel mogelijk te laten weten. Wij zullen dan direct het betreffende item verwijderen of de gewenste stappen ondernemen om het materiaal wel te mogen gebruiken.