Written with Love Myriah's Grasses Roots

Foto: John D. Anram

Tranen van Taling

aangeboden door Myriah

 


Je staat in een oceaan.

Rondom je zijn de rimpelingen van de golven die van Jouw voeten afzeilen. Jij bent de Golvenmaker. Jij bent de Veroorzaker, terwijl je zeilt op deze Oceaan, onder het Gouden maanlicht.

Je gaat tussen het Links en het Rechts, alsof je over het aard-Oppervlak glijdt. Je staat daar ge-Woon tussen Aarde en Lucht. Als een ijle luchtbel tussen twee deeltjes IS-heid, zoef je op jouw sneeuwmobiel over de volkomenheid van de Al-tijd.

De koepel van een berg verschijnt in de verte. Je Zielen-Hart flitst met zijn blauwe spiegel tegen de hoogvlakte. De berg twinkelt ten antwoord en om je heen ploppen de lichten aan van Anderen die Jouw Gedachten binnentreden. En dat terwijl degene die de sneeuwmobiel bestuurt, absoluut geen begrip heeft van hetgeen Jij nu ziet. De ironie daarvan maakt je alleen maar vrolijker en de bestuurder zet er behoorlijk de sokken in.

Het is op dit moment, dat Jij je realiseert dat Jij je voorbij de Sluier van Bewuste Gedachten bevindt. Visualiseer een Spiegel van Zelf die deze sneeuwmobiel bestuurt, terwijl je over de Hoogvlakte van het ‘Tussenin’ scheurt. Je rijdt als in tandem met Alles wat Je Bent en met Alles waarvan Je Bang bent dat je het Bent.

Het landschap wordt helderder, de sneeuw knispert en knaspert en geeft een surrealistische kwaliteit aan de hele ervaring. Rondom je hoor je de geluiden van een Lachende Moeder Aarde. Terwijl je voorbij raast, stuiter je over berg en dal, door de bosjes, door een bocht en daar ga je, op weg naar Grootmoeders huis. Tenminste, dat is wat het sprookje zegt, dus waarom ook niet?

Grootmoeders huis tekent zich flauw af aan de horizon. Van verre kun je het licht al zien. Golven van rimpelende magie lonken naar je terwijl Jouw voertuig vleugels krijgt en opstijgt boven de pastelkleurige bergen. Adem Licht in Jouw Hart, terwijl Je steeds maar hoger stijgt.

Je bent Eén met de Geliefde, vliegend door de Nachtelijke Hemel. Tranen van Taling stromen vanuit je Hart, daarbij de rivieren ònder je vullend. Je herinnert je dat er eens iemand iets zong over een Beminde in de Sterren en je Glimlach laat zien dat Jij Eén Bent met die Beminde in de Sterren. Jij Bent het waarover Eens de legenden zullen gaan en Jij zult worden bezongen. Verweg doemt Grootmoeders huis op aan de horizon en wenkt. Om Je heen bevinden zich de vormen en de kleuren van verlokkende klanken. Jouw Vleugeltip strijkt langs de Hemel en stof welt op uit Aarde’s adem. Je bevindt je in het Land van Tussen-In. Laat de golven van Liefde en Vreugde zich maar vormen, naar voren, een weg banend, een pad, een Licht.

Je stopt en rust uit op de top van een berg. Voor je plooit zich de uitgestrektheid van Jouw Koninkrijk. Alles Creëer je vanuit het verlangen van Jouw Zielen-Hart. Wat zie je in jouw vergezichten? Wat WIL JE vanuit Jouw perspectief waarachtig zien? Jij bent de Verf èn de Schilder.

Je staat daar en kijkt uit naar het Noorden en brengt een offer. Je Hart klopt en stort vragen van Liefde en Vreugden voor Je uit. Of was dat kalverliefde? Soms voel Jij je een dwaas en soms ook niet. Terwijl je met Jouw armen uitgestrekt, aangeeft wat je maar wilt, vraag je hoe het is om op deze plek te ontvangen en te geven. Talm hier zo lang als je je omgeving wilt kneden

Doordraaiend naar het Oosten breng je opnieuw een offer. Het Licht vanuit Jouw Hart pulseert voorwaarts en straalt op iemand Anders die je goed kunt aanvoelen. Glimlachend, met je armen open, vraag Je wat er hier kan worden gedeeld. Draal hier zolang als Je wenst.

Verlicht, draai Je Je naar het Zuiden en staart verwonderd in de verte. Stilte is Goud en Zilver is het geluid van Lachende Kinderen. Staand als gelijke met Jouw armen open, vraag je aan de gaven die hier te vergaren zijn: ‘wat zul je leren; wat zal je leren?’

Verder naar het Westen en met volle moed, open Jij Jouw Ziele-Hart naar het bed van de Zon. Je plaatst Jouw handen op de grond als een kind die op het punt staat om haasje-over te gaan spelen. Op de derde tel, spring Je op het onbekende pad van de zonsondergang.

Een vleugje wind vangt je en houdt je vast, zachtjes draaiend en kerend naar je doel alsof je zo licht als een veertje bent, springend op een onzichtbare matras. Beneden wordt langzaam maar zeker een Tempel zichtbaar. Een Oude Vrouw staat op je te wachten. Zij heeft een sleutel in haar hand.

Achter haar op de tempelvloer verschijn je, afdalend naar het Water, dat zich eronder bevindt. Jij Bent de Gever en de Gave. Waad dan de Vijver der Eén-heid in en treuzel ook hier zolang je maar wilt.

Tranen van Taling vloeien voor en achter je. Verweg hoor je de kreet van een Arend. Een kat brengt zijn prooi thuis en over-Al om je heen hoor je de geluiden van Lachende Kinderen.

Welkom Thuis en bedankt voor het meedoen