Magdalena over kristalenergie

Hans Brockhuis

De Nada Kronieken, deel 43

 


Laatst droomde ik dat ik weer naar school moest. Na meer dan 40 jaar is dat best wel een hele stap maar welgemoed toog ik op mijn fietsje door de polder, mijn tas met boeken op de bagagedrager, op weg naar school in de grote stad.

Daar aangekomen bleek dat ik als zestigplusser tussen de jongelieden van om en nabij de 18/20 jaar, toch wel een uitzonderlijke verschijning was. Toch was dat niet aan mijn medeleerlingen te merken. Iedereen deed alsof het de gewoonste zaak van de wereld was en toen we eindelijk, ieder in onze bank, wachtten op de dingen die komen gingen heerste er in de klas een sfeer van verwachting, en van laat maar komen.

Onze lerares stapte binnen. Zij was een vriendelijk ogende rijzige jonge vrouw van een jaar of 35 met zwart golvend haar. Ze wenste ons goedemorgen en een goed lesjaar, vertelde ons haar naam, Magda, en stapte vlot over op de orde van de dag.

Het was merkwaardig. Deze dame kwam me erg bekend voor. Het antwoord daarop lag op het puntje van mijn tong, maar ik was niet in staat om er op dat moment de vinger op te leggen. Ik nam mij voor om haar daarover na de les aan te spreken.

~*~*~*~

De les van deze dag ging over kristalenergie. Over de trilling die, na gedurende aeonen op aarde, na de inéénstorting van Atlantis, welhaast afwezig te zijn geweest, terug naar de aarde begint te komen. Deze ontwikkeling is mogelijk doordat de algemene vibratie van het mensdom als geheel langzamerhand op een niveau begint te komen dat één en ander mogelijk maakt. En dat, vertelde onze docente, is een uiterst plezierige constatering. Een kwartier voor het einde van het lesuur vroeg zij aan ons of er nog specifieke vragen waren. Ik had er een en daarom stak mijn hand op.

“Kun je mij iets vertellen, Magda, over kristalkinderen; soms kinderen van kristallen vibratie genoemd? Wat is hun rol en waarom zijn deze zielen zo massaal op aarde aan het incarneren?”

“Dat is een belangrijke vraag”, was het vriendelijke antwoord. “In de eerste plaats bestaat eigenlijk iedere ziel uit een aantal bewustzijn kwaliteiten. Eén vorm daarvan is het kristallen- of Christusbewustzijn. Het probleem is alleen dat het voor velen van ons zo moeilijk is om toegang te krijgen tot zijn of haar eigen ware ik, en dus ook tot dat kristalbewustzijn.

“Anderen ontdekken echter dat zij op een bepaald moment in hun leven tegen een heftige bewustzijns-’shift’ aan zijn gelopen, en bewust contact krijgen met dat kristalbewustzijn. Bovendien is het zo dat gedurende het laatste decennium steeds meer kinderen met een dusdanig bewustzijn geboren worden dat zij geen moeite blijken te hebben om tot hun kristallen kern te komen. Deze kinderen hebben er dan weer grote moeite mee om in een wereld te leven waarin zij niet begrepen worden, waarin zij de rol spelen van buitenbeentje. Ook in deze klas bevinden zich leerlingen die moeite hebben om de wereld en de ouderen in deze wereld te begrijpen.” Een aanzwellend geroezemoes gaf aan dat deze laatste opmerking niet aan dovemansoren was gezegd.

“Omdat het voor jullie…” Magda pauzeerde en keek alle leerlingen één voor een in hun ogen, waarna het muisstil werd in de klas. “Omdat het zo moeilijk is,” vervolgde ze, “is het belangrijk dat jullie de wereld zo goed mogelijk met een open vizier tegemoet treden. Ook voor de planeet is dat van groot belang omdat de wijze waarop jullie als kristalkinderen kunnen omgaan met de problemen van alledag, de uitkomst zal beïnvloeden. De terugkeer van de kristalenergie, mede geholpen door de manier van werken van de kristalkinderen, zal het mogelijk maken om moeder aarde mee af te stemmen op die nieuwe vibraties die zich aan het verankeren zijn. Dat zal het uiteindelijk voor het mensdom als geheel mogelijk maken om in vrede en harmonie met elkander te leven.

“Vandaag de dag is de situatie zodanig dat wij allemaal voorzichtig, op kousenvoeten als het ware, de vijfde dimensie betreden. Geleidelijk aan zullen de kinderen én de ouderen in staat zijn om een begrip te bereiken van alles wat er gaande is op een veel meer relaxte manier dan voorheen.

“Via de media hebben we allemaal de problemen meegemaakt die veel kinderen hebben in relatie tot de culturele en politieke thema’s die op aarde al zo lang opgeld doen. Het is aan jullie”, en Magda bedoelde hiermee mijn jonge medeleerlingen, “dat jullie terwijl je opgroeit, leert om te gaan met alles wat gaande is en om uiteindelijk de verantwoordelijkheden op je te nemen, zodat het op een dag mogelijk zal zijn om deze problemen de baas te worden.

“Daarom is het van het grootste belang,“ en nu keek ze mij aan, als oudere, ”om een manier te vinden om je met deze jongeren te verbinden op een niet-confronterende manier, om hen duidelijk te maken de dingen op hun eigen unieke wijze te verrichten, maar om hen tegelijkertijd te leren om deze dingen te doen op een wijze die anderen geen kwaad doet…

“Ik kan hier kortheidshalve verwijzen naar de bijzondere schoolvorm experimenten die in sommige landen, waaronder ons land, worden gehouden. In deze schoolvarianten worden op een onconventionele wijze lessen gegeven in alle zaken die voor kinderen en jonge mensen van belang zijn, om ze te leren integreren binnen in hun eigen wezen.

“En bovenal, en dat zeg ik vooral voor jou, Hans, leer van je kinderen en van je kleinkinderen wat de beste manier is om dat voor elkaar te krijgen en je aldus geleidelijk bewust te worden van het feit dat deze wereld op grote schaal aan het veranderen is, zodat het opnieuw mogelijk wordt om voor zoveel mogelijk zielen de vijfde dimensie te ondergaan. Om werkelijk de kristalenergie te ondervinden die eindelijk weer door moeder aarde vibreert.”

Natuurlijk was er nog meer dat tijdens de les en het vragenkwartiertje werd behandeld. Enkele aspecten daarvan zijn te vinden in deze nieuwsbrief die als titel ‘kristalenergie’ heeft meegekregen, zodat het voor jou als lezer mogelijk wordt om kennis te nemen van allerlei aspecten van dit boeiende onderwerp..

De vraag die me eerder op de lippen had gebrand, “wie is Magda”, behoefde niet meer te worden beantwoord. Ik was allang overtuigd… deze dame had alle kenmerken in zich van één van mijn geleidegidsen, die ik ken en herken onder de naam Magdalena.