Running Fox

nl       uk

Running Fox; een geleide meditatie

Running Fox; a guided meditation

Nada Chronicles # 96

Hans Brockhuis

Running Fox; een geleide meditatie

Deze keer wil ik, samen met jou, lezer, graag een geleide meditatie doen. Behalve de prachtige meditaties van Myriah Walker, is dat op Running Fox nog niet al te vaak voorgekomen.

~*~*~*~

Als je met mij op deze manier in zee wilt gaan, zoek dan een vertrouwd plekje, sluit als je wilt je ogen en ga gemakkelijk zitten. Adem in door je neus, en uit door je mond. Sluit de omgevingsgeluiden uit en ga met me mee terug naar een moment dat zich een aantal eeuwen geleden afspeelde in wat nu de Verenigde Staten zijn.

De blanken zijn er nog niet en de verschillende stammen van wat tegenwoordig Native Americans heten, leven dicht bij de natuur en vormen een spirituele gemeenschap. Soms in vrede met elkaar, soms ook niet, maar zo gaan die dingen nu eenmaal.

Visualiseer jezelf. Je bent een jonge man die tot één van de stammen, de Lakota Sioux, behoort, die de uitgestrekte prairies bevolken van het zogenaamde ‘wilde westen’. Het maakt niet uit of je in dit leven man of vrouw bent. Op dit moment, terug in de tijd, ‘ben’ je als het ware die jonge man en je voelt je erg eenzaam.
Je zit, koud, hongerig en verlaten onder een afdakje in de stromende regen. Een regen die maar niet wil ophouden en ondanks de zomer, niet aflatend naar beneden drenst, de aarde doordrenkend met een vochtigheid die zijn weerga niet kent. Dit jaar zal beslist de geschiedenis ingaan als: ‘Het Jaar van de Doorweekte Zomer’.  
Je bent erop uit gestuurd om, aan de vooravond van je initiatie als krijger, op zoek te gaan naar je volwassen naam. Voordat het zover is, ben je blootgesteld aan de gebruikelijke beproevingen die moeten uitwijzen of jij je wel in bedwang kunt houden en niet als angsthaas de hoon van je stamleden over je uitgestort zal krijgen.

Maar je hebt alle ontberingen doorstaan en je bent, hongerig van twee dagen vasten en slechts gekleed in een lendendoek, de prairie opgestuurd om tijdens je vision quest te gaan zoeken naar de bevestiging van je man-zijn.  

Met de weinige bessen die niet zijn verrot, heb je nog iets kunnen eten, maar omdat de regen maar aanhoudt en de grote vlakte in een omfloerste afwachtende atmosfeer heeft gehuld, is er van je opdracht nog niets terechtgekomen. Het is hondenweer, en zelfs de coyotes hebben het voor gezien gehouden.

Slechts zelden is er een muis of een eekhoorn tevoorschijn gekomen, maar het is je niet gelukt er een te verschalken. Je zou die toch rauw hebben moeten eten, want je mag geen vuur maken, zo is je te verstaan gegeven. Als er al vuur aan deze tocht te pas komt, zal het jou vinden en niet andersom, is de redenering van de stamoudsten.

Het is middag, wat te zien is aan de plaats aan de hemel waar het iets helderder is en je besluit, om niet van kou om te komen, in de richting van het licht te rennen en te zien wat er gaat gebeuren.

Urenlang houd je dat vol, steeds de zon volgend, zodat je bij het vallen van de avond, met een grote bocht naar het westen bent afgebogen. Geen levend wezen heeft zich laten zien.

Zelfs de vogels lijken verdwenen. Alleen jij bevindt je daar, slechts getooid met je jongensnaam Pride, op deze koude, natte en kale prairie. Toch ben je door het draven wat warmer geworden.

De grond loopt naar beneden een ondiep ravijn in, waar een kleine rivier zich meanderend door de bosjes een weg zoekt. Het is een goede plek om een schuilplaats te bouwen voor de nacht. 

Je bidt tot de Grote Geest en droomt van geroosterd bizonvlees en van Springblossom, de mooie dochter van de Hoofdman, waar je een oogje op hebt. Bij het eerste licht word je huiverend wakker en realiseert je dat er vandaag iets zal moeten gebeuren want met lege handen en zonder naam naar de stam terugkeren, is een schande die je niet over je wilt afroepen.

Opnieuw begint het te regenen en in de verte hoor je het donderen. Even hagelt het zelfs en de onweersbui komt onmiskenbaar jouw kant op. Langzaam loop je stroomafwaarts de regen in en schuilt zo nu en dan onder een grote boom. Toch ga je altijd maar voort want je weet dat wanneer je op één plek blijft er nooit iets van je zoektocht terecht gaat komen.

Ineens is daar een enorme lichtflits en vrijwel direct daarop het knetterende geraas van de donder. Dat is vlakbij en onverwachts zie je dat een bramenstruik, honderd meter verderop, vlam heeft gevat en bovendien zie je een schim zich vanuit de brandende bladeren uit de voeten maken. Het is een rode vos die het hazenpad kiest.

Je weet dat dit voor passie en kracht staat als positieve eigenschappen en woede, agressie en impulsiviteit als negatieve aspecten. Bovendien is het er maar één, wat oorspronkelijkheid en leiderschap moet betekenen.

Je rent achter de vos aan, daarbij bedenkend dat er nu toch vuur is gekomen, ondanks het vele water waarmee de stam de laatste maand mee geconfronteerd is. Water en vuur. Twee uitersten, maar beiden onmisbaar voor het overleven van je volk. Zou dit mijn totemdier kunnen zijn, vraag jij je af.

Zal je voortaan als Running Fox door het leven gaan? Maar alleen deze ontmoeting is daarvoor niet genoeg, besef je. Je zult met iets beters moeten komen.
Opnieuw licht de hemel op en nu slaat de bliksem gelijktijdig met de donder in de boom waar je zojuist bent langsgekomen en waar je hebt geschuild. Je wordt tegen de grond geslagen en raakt onmiddellijk buiten bewustzijn...

~*~*~*~

Pride, Pride, wordt wakker! Langzaam sla je je ogen op en kijkt in het bezorgde gezicht van Morning Thaw, je moeder. Je schudt je hoofd om wijs te worden uit de warrige beelden die je ziet en om je gedachten te ordenen. Geleidelijk wordt het allemaal wat helderder. Je ziet een kring gezichten om je heen. Prominent daarin aanwezig is de rijzige gestalte van Grey Eagle, je vader, de sjamaan van de stam die met een ondoorgrondelijk gezicht en zijn armen over elkaar, de situatie staat op te nemen.

 “Ik heet geen Pride meer, vader. Mijn naam is nu ‘Running Fox’”, hoort Pride zichzelf trots zeggen. “Je zult je relaas aan de Raad moeten voorleggen, zoon. Sta op”. Met enige moeite lukt dat en ondersteund door je moeder word je naar de grote staande steen gebracht waar de Raad van Oudsten altijd bij elkaar komt.

Onder het lopen voel je je linkerzijde branden en ontdekt dat die kant van je lichaam zwartgeblakerd is. Bovendien sta je nog wat onvast op je benen en ook de vingers van je linkerhand tintelen behoorlijk. Maar over het algemeen gesproken kan je zeggen dat je de ontmoeting met de dondergeesten wonderbaarlijk goed hebt doorstaan.

Staande voor de Raad der Oudsten vertel je het verhaal dat in je onbewuste toestand tot je is gekomen. Nadat je hen hebt uitgelegd hoe je achter de vos bent aangerend in de hoop je lotsbestemming te vinden, vertel je over de dromen die je hebt gedroomd, voordat je door je moeder bent gevonden.

“Het eerste wat ik zag was een rijzige jonge vrouw, gekleed in een gebroken wit lang gewaad, voorzien van lichtblauwe bloemen. Zij had een lichte huid met donkere wenkbrauwen en droeg lang en golvend geelachtig haar. Heel eigenaardig allemaal. De kleur van haar amandelvormige ogen was lichtblauw als de bloemen op haar kleding. Zij straalde liefde, geluk en vrede uit en hoewel ze niets zei, wist ik dat ze blij was met deze vluchtige ontmoeting.”

“Even later verdween het beeld, maar het intense blije en warme gevoel bleef nog lang bij me. Ik was gelukkig en ik besefte dat de vos mij op een plaats had gebracht van Liefde, Geluk en Overvloed. Maar dat gevoel verdween na verloop van tijd weer en ik voelde me koud, hongerig en eenzaam.”

“Weer zag ik een beeld. Nu was het een eekhoorn die vrolijk naar me toe huppelde. Vlak voor me begroef hij een paar noten. Ten slotte keek hij naar me op en zei: “Je bent nimmer alleen. Je Begeleiders zijn zo zeer een deel van jezelf dat ze je nooit zouden kunnen verlaten. Je spreekt regelmatig met Grote Geest. Toch kijk je steeds weer naar buiten voor de antwoorden. Vertrouw jezelf. Je bent volledig Heel binnen in jezelf. Denk aan de rennende vos die je hierheen heeft gebracht en bedenk dat de Grote Geest eens van je gevraagd heeft om de Goddelijke Vonk in jezelf te eren en voort te zetten naar de vervulling van datgene wat voor de vooruitgang van je ziel werkelijk van belang is.”

“Ik was blij met deze uitspraak, maar het was allemaal wel wat mysterieus en ik voelde me licht in het hoofd. Toen dit allemaal ophield was ik weer alleen en verlangde ik vurig naar warmte. Ik wist dat Moeder Aarde mij onderdak bood en dat de Luchtgeesten mij van zuurstof voorzagen, maar ik wist ook dat mijn zoektocht nog niet ten einde was.”

“Opnieuw verscheen er een beeld. Nu was het een grijze adelaar die de symbolen van de ziel in zich draagt. Hij sprak me plechtig toe: ‘Welkom thuis, ‘Running Fox’,” zei de adelaar. “Dit is een verhaal van vrede binnen jezelf, waardoor het mogelijk zal worden vrede met anderen te sluiten. In je nog jonge leven heb je vaak in onmin met jezelf en anderen verkeerd. Je besefte eigenlijk niet dat het leven tot nu toe een leerschool is geweest om op een dag als vandaag daarvoor toegerust te zijn. Vaak heb je anderen, maar ook jezelf, veel te serieus genomen en je hebt dan niet beseft dat het hele leven een spel is.”

“Ook heb je de krijg gadegeslagen tussen jouw stam en die van jullie ‘buren’. Je was trots en hoopte dat wanneer je de leeftijd daartoe zou hebben bereikt, je mee ten strijde kon trekken. Maar je besefte niet dat deze strijd met de andere stammen hun functie hebben. Het creëert voor allen die daarmee te maken hebben een kans om met het Hart te leren luisteren en aldus innerlijke vrede te verkrijgen. Om te groeien naar Liefde ten opzichte van anderen. Want Liefde is het sleutelwoord voor alle stammen.”

“Want dit gaat ook over Liefde, over Wijsheid en Vergiffenis. Over de Band tussen het hier en daar. Over communicatie met de Grote Geest. Er schijnt – onthoudt dat goed - een gouden kolom van lichtend vuur vanuit jouw kruin, ver het universum in, waar het kan worden waargenomen en opgevangen door vele wezens.”

 “De zaadjes van moed, kracht, vertrouwen en liefde die jij uitstraalt, kunnen op grote afstand in het universum worden gevoeld en versterkt terug worden gevoerd naar hen die daar gebrek aan hebben. De rennende vos is de boodschapper die jijzelf zult zijn en heten.”

“Straks zul je worden gevonden door je moeder en je zult de stam vertellen over de ontmoeting met ons drieën en dat het tijd voor je is om je eigen boodschap uit te gaan dragen. In de eerste plaats binnen de stam, maar later ook naar anderen toe en naar de vreemde witgekleurde volkeren die spoedig jullie bestaan zullen binnendringen.”

“Maar denk er voor alles aan om vrede en liefde in je hart te bewaren want jij en zij, zijn één en ondanks dat deze anderen daar misschien anders over lijken te denken, zul jij Running Fox, bij machte zijn om deze boodschap van vrede uit te dragen zodat je overal zaadjes kunt planten die hun tijd zullen afwachten om uit te botten. Ik wens je veel succes, Running Fox, en ik weet dat je deze taak waardig zult zijn…”

~*~*~*~

Deze boodschap is ook bij jou, zoals je hier zit, luid en duidelijk overgekomen. Langzamerhand merk je de geluiden om je heen weer op. Je gaat wat verzitten op je stoel. Je beweegt je armen en je benen. Je ademt diep in door je neus en uit door je mond en geleidelijk, als jij er klaar voor bent, keer je weer terug naar het hier en nu.

Espavo!

(Uit Lemurië; betekenis: Dank je dat je in je eigen kracht wilt staan.)

terug

Running Fox; a guided meditation

This time I would like  to do a guided meditation together with you. Apart from the extraordinary ones by Myriah Walker, on this has not happened on Running Fox all too often.

~*~*~*~

If you want to go along with me this way, I ask that you find a familiar place, close your eyes and sit down comfortably. Breathe in through your nose and out through your mouth. Disconnect the ambient sounds and go along with me back to a time, a number of centuries ago, in a place that is today the United States of America.

The white people did not yet arrive and the different tribes of indigenous people whom today are sometimes called ‘Native Americans’ live their lives close to nature, in that way forming a spiritual community. Sometimes in peace with each other, sometimes not, but that is the way things go.

Visualize yourself.  You are a young man who belongs to one of the tribes, the Lakota Sioux, who roam the vast prairies of the so called ‘wild west’. It doesn’t matter if in this life you are man or woman. In this special moment, back in time, you ‘are’ as it were that young man and currently you feel very forlorn.

Cold, hungry and lonely you are hiding from the torrential rains under your little shelter. It is a rain that seems to downpour endlessly and in spite of it being summer, whines downward and drenches the earth with a dampness that is unparalleled. This year will undoubtedly be remembered forever as 'The Year of the Soaked Summer.'

It is the eve of your initiation as a brave, searching for your adult name. You have already been exposed to the usual trials that have the function of proving that  you will be able to contain yourself and not get exposed to the scorn of your fellow tribe members like a frightened hare.

But you have endured everything, and are terribly hungry now because of two days of fasting. Clad only in a loincloth, you have been sent into the prairie on your vision quest that will confirm at last you are worthy to become a true man.

By means of the few berries that are not decayed, you have been able to eat a bit. Yet because of the rain that keeps pouring down, coating the big plains in a shroud of expecting atmosphere, your quest thus far has not turned out at all. The weather is dog-like and even the coyotes are not at all visible.

Only now and then a mouse or a squirrel appears, but you did not succeed in catching one so far. You would have had to eat it raw, though, because you are not allowed to make fire during your quest. If there will be fire, it will find you and not the other way around, or so the Elders said.

It is afternoon, which is to be seen because of a spot high in the heaven where it appears slightly brighter than everywhere else. In order not to die of the cold, you decide to run in the direction of the light and see what is going to happen.

For hours you jog, always following the sun. When it becomes dark you branch off in a large curve to the west. During that time you did not see a living soul.
Even the birds seem to have disappeared. Only you are there, on this plain cold and wet prairie, attired only with your boys name Pride. Nevertheless you feel a tad warmer.

Soon you find out that the ground slants down toward a shallow valley where a small river seeks its way downward, meandering through small thickets. Here will be enough space for you to build a shelter for the night.

You pray to Great Spirit and dream of roasted buffalo meat and of Spring Blossom, the beautiful daughter of the great Chief, whom you fancy. At first light you wake up shivering and realize today is the day, because something has to happen and you surely do not want to go back to the tribe empty handed. That would be a disgrace that without doubt do not want to bestow upon yourself.

Again it begins to rain and far away you hear thunder. For a few minutes it even hails stones, and it is clearly visible that the thunderstorm is on its way in your direction. Slowly you walk downstream in the rain, sheltering yourself from time to time under a large tree. You keep walking though, because you know that if you would stay in one spot, nothing would come out of your quest.

All at once there is this huge lightning and almost immediately you hear the thundering noise of the natural forces. It is very close now and unexpectedly you see that a blackberry bush, less than a hundred yards away, is aflame. Then you see unexpectedly a shadow taking leave from the danger. It is a red fox choosing to run away.

You know that passion and power are the positive qualities of this appearance, while anger, aggression and impulsivity are the negative aspects. Above all, while it is only one animal, it could be explained as originality and leadership. Things like this you have learned from your father, the shaman and while you possess a vast interest in things like these pieces of wisdom, you are able to remember them as soon as these things happen.

You run after the fox, considering that the fire indeed did arrive despite the many waters of the rains. Water and Fire. Two extremes, but both of them indispensable for the wellbeing of your people. Could this fox be your totem animal, you wonder? Would he in the future be known as Running Fox? This chance meeting was not enough though, you realize. You have to come up with something better.

Again a streak of light in the heavens as the lightning strikes simultaneously with the thunder into the tree you are just passing by. You are struck down and pass out immediately.

~*~*~*~

"Pride, Pride, wake up!" Slowly you open your eyes and look into the worried face of Morning Thaw, your mother. You shake your head to get rid of your foggy vision and to gather your wits. On and on it becomes a bit clearer. You see a circle of faces around you. Prominently there is the tall figure of Grey Eagle, your father and shaman of the tribe. He is standing there considering the situation with an inscrutable face and crossed arms.

"My name is not Pride any more, father. From now on I shall be called 'Running Fox'". You hear yourself saying it proudly. "You will have to tell your story to the Council of Elders, son. Get up." With some effort and supported by your mother, you are brought to the Grand Standing Stone where the Council always meets.

While walking you can feel your left side burning, and you discover that part of your body is quite blackened. Furthermore you still feel a bit shaky on your legs, and the fingers of your left hand are quite tingly. But all in all one could say that you have endured your meeting with the Ghosts of Thunder remarkably well.

Standing before the Council of Elders you tell the story that was given to you while you were unconscious. Following your narration about your dash behind the fox in the hope that you would be able to find your fate in that way, you tell them about the dreams you received before your mother found and awakened you.
"The first thing I saw was a tall young woman, clad in an off-white long dress with light blue flowers. She had a light skin and wore long waving peculiarly colored yellow like hair with dark eyebrows. Very extraordinary. The color of her almond shaped eyes were light blue, like the flowers on her garb. She radiated love and happiness and peace and although she did not say anything, I knew she was happy with our brief meeting, and so was I.

"A few moments later the vision disappeared but the powerful joyful and warm feelings stayed with me for a long time. I was happy and I realized that the fox had brought me to a place of Love, Joy and Abundance. But the feelings disappeared gradually and again I felt cold, hungry and lonely.

"Again an apparition materialized. Now it was a squirrel that hopped joyfully to me. Right in front of me he buried a few nuts. At last he looked up to me and said: 'You are never alone. Your Guidance is so much a part of you that they could never leave you, even if you wanted them to. You speak with Spirit regularly. And yet, you quite often look outside of yourself for the answers. Trust yourself. You are completely whole within yourself. Think about the running fox that brought you here and consider that Spirit once asked you to honor the Divine Spark within yourself and to go on to the fulfillment of that which is really important for the advancement of your soul.'

"I was happy with this statement, but everything seemed a bit puzzling and I felt light in the head. When all that subsided eventually I still felt alone and I fervently wished for warmth. I knew Mother Earth sheltered me and that the Spirits of the Heavens gave me air, but I knew also that my search had not yet come to an end.

"Yet again an image appeared. This time it was a grey eagle who talked to me solemnly: 'Welcome home, Running Fox. This is a story about peace within yourself, through which it will become possible to come to peace with others. During your young life you often have been in discord with yourself and others. You did not realize that your life has been and will be a learning process to become equipped for a day like today. Often you have taken yourself, and others, much too serious and then you did not realize that life is a game.

“You also watched the warfare between your tribe and the 'others'. And you were brave and hoping for that day when you would have come of age, to go along and battle. But you did not realize that these wars have had their function. It created a chance for all to learn to listen with their heart and thus attain inner peace and be able to grow toward Love towards one another. Because Love is the keyword for all tribes.

"Because this is also about Love, Wisdom and Forgiveness. It is about the Bond between the here and there and about communion with the Great Spirit. There is a golden pillar of light beaming out of your crown, far away into the universe, where it can be perceived and caught by many souls.
“The seeds of courage, power, trust and love that you are conveying can be felt far away in the remoteness of the universe. From there they will be enhanced and sent back to those in need. The running fox is the herald that you will be, and called.

“In a few moments your mother will find you and then you will tell your tribe about your meeting with the three of us, and then it will be time for you to voice your own tale. At first within the tribe, but later on to others and to the strange white coloured people that will enter your world very soon.

"'But always remember to keep the peace and the love within your heart, because you and they are one. And despite the fact that those others seem to think differently about this, you, Running Fox, will be able to propagate the message of peace and to sow seeds everywhere that will bide their time to germinate. I wish you good luck, Running Fox, and I know you will be worthy of this very task…"

~*~*~*~

This message has been heard loud and clear by you. Gradually you again notice the sounds around you. You're going to change position on your chair. You move your arms and legs. You breathe in deeply through your nose and out through your mouth and gradually, when you're ready, you'll return to the here and now.

Espavo!

(From Lemuria; meaning: Thank you to stand in your own power.)

back