Gouden Licht

The Nada Chronicles, # 72

In gesprek met 'mijn' Engel nl

Conversations with my Angel uk

Hans Brockhuis; English by Debby Jenner

En zo hebben wij samen de Liefde geproefd, hebben wij de Vrede geproefd, hebben wij de Zachtheid van de Eenheid geproefd. Wij zijn als het ware Samen op die missie naar de Aarde geweest en hebben geprobeerd in de streken wat nu China is, vrede te brengen. Het was ons bijna gelukt. Maar nu hebben wij samen de kans om opnieuw vrede te verkondigen en het is mijn oprechte wens dat dit ook zal gebeuren.

And so we have together tasted the Love, tasted the Peace, tasted the Softness of Oneness. Together we went, as it were, on that mission to Earth and have tried to bring peace in the regions that now are called China. We almost made it. But now the two of us have once again the chance to proclaim peace and it is my sincere wish that this will also happen.


In gesprek met mijn Engel

Zoekend op het internet naar een geschikte quote, kwam ik er vrijwel onmiddellijk een tegen van George Bernard Shaw, de Ierse toneelschrijver die in 1925 de Nobelprijs voor de literatuur won. Hij schreef: “In de hemel is een engel niets bijzonders.”
Ik moest daar even over nadenken want voor mijn gevoel is een engel hier op aarde ook niets bijzonders. Toen ik jong was, werd er in de Katholieke kerk uitbundig over engelen verteld. Kijk maar naar het kerstverhaal waar een schare Engelen omlaag kwam om de herders te vertellen dat er in Bethlehem een koning was geboren.

Ik weet natuurlijk dat in de huidige tijd van ontkerkelijking en wetenschap het bestaan van engelen ferm wordt ontkend. Daar staat dan weer tegenover dat in spirituele kringen juist wel over dit fenomeen wordt gesproken; vaak in een iets andere context, namelijk die van een persoonlijke beschermengel of –gids die dag en nacht klaarstaat om je te begeleiden tijdens allerlei gewone en bijzondere gebeurtenissen in je leven.

Ook ik heb een aantal jaren geleden kennis gemaakt met ‘mijn’ engel, een wezen in de ‘andere wereld’ met wie ik in de periode dat ik nog maar net met de esoterische wereld kennis had gemaakt, uitputtende en soms buitengewoon interessante gesprekken heb gevoerd. In die tijd kwam ik ook een boek tegen van een Fransman, een zekere Mario Mercier, die in zijn boek ‘Gesprekken met mijn engel, uitgeverij Synthese, 1994 – ISBN  9789062718627’ op een serene wijze vertelt over zijn nachtelijke gesprekken met ‘zijn’ Engel die hem in de taal van de zuivere gedachte onthult wat in hem en in ieder van ons leeft. Ik kan het niet laten hier een citaat te laten volgen uit dit boek dat mij op een buitengewone manier heeft geraakt.

“Hij komt iedere nacht en maakt me wakker, op een tijdstip dat hij zelf kiest. Dat tijdstip ligt tamelijk vast: het is het moment waarop de nacht zich opsplitst en dag wordt. […]

Ik ervaar zijn aanwezigheid als een soort zachte omhulling, en alles in mij gaat tintelen van waakzaamheid. Ik hoor hoe hij mij toefluistert in zijn taal, die de taal is van de zuivere gedachte: ‘Sta op en schrijf. Ik heb je zoveel dingen te vertellen.’ En hoewel ik overweldigd ben door het wonder van zijn aanwezigheid doe ik alsof ik niets hoor, want ik voel er niet veel voor om op die manier op te staan. Temeer omdat ik bepaald geen ochtendmens ben. […]

Op een dag zegt de Engel: “Ik zal een lier van je maken; mijn denken zal je trillende snaren bespelen om er een zonneklank aan te ontlokken.  Maar weet je eigenlijk wel wat een zonneklank is? Het is een klank van licht, die uit je geest opklinkt en alles wat donker is verlicht.”

Hij zegt ook: “Wees je eigen god, want ik zeg je; je bent meer dan alleen jezelf. Je opdracht is niet om nieuwe goden te maken met de substantie van je dromen, een wolk van zuiver gevoel. Zij zullen in jouw woorden, onze woorden wonen, en het hart van diegenen beroeren die het lezen met de ogen van hun ziel…”

Kortom een prachtig boek, die mij op een bijzondere manier heeft geraakt en die mij doet beseffen dat de engelen heel dichtbij zijn, als je er maar oog en oor voor hebt. Als je je ervoor openstelt dat zij een verbinding met je kunnen aangaan waardoor je in staat zult zijn de zonneklanken te horen die vanuit die andere dimensie naar je toekomen en die je kunt gebruiken jouw eigen leven, en daarmee die van anderen te verrijken.

Ik zal hieronder een enkel voorbeeld geven van de manier waarop ik met ‘mijn’ engel pleeg te communiceren. Waar Mario Mercier zijn engel als mannelijk ervaart, is dat bij mij anders. Hoewel ik weet dat engelen zich niet voortplanten en dus niet mannelijk of vrouwelijk kùnnen zijn, ervaar ik mijn engel toch als vrouwelijk; zo voelt dat voor mij; ik kan niet anders. Ik spreek ten aanzien daarvan daarom ook in termen van ‘zij’ en ‘haar.’ Zo voel ik dat.

Nog niet zo lang geleden herlas ik Myriah’s meditatie: “De Boom der Eenheid.” Tijdens het ervaren van die meditatie stelde ik me open om dit met ‘mijn’ engel te delen. Toen ik ermee klaar was en de woorden volledig tot mij had laten doordringen,  ontving ik, als was het een bonus, haar gedachten:

“Je vond het prachtig, nietwaar? Het is telkens weer een wonder wanneer het duidelijk wordt dat er eenheid is binnen de gevoelens van mensen en dat het ook heerlijk is wanneer die gevoelens van eenheid gedeeld kunnen worden met anderen. Je bent nu in staat om deze gevoelens door je heen te laten stromen en je hebt gemerkt dat allengs de meditatie vorderde, je keelchakra zich steeds meer openstelde en ten leste was je in staat om de belemmeringen die zich daar vaak bevinden, los te laten.

Het is een groot goed wanneer een mens in staat wordt gesteld door zijn eigen innerlijke krachten te beleven dat de eenheid van alles wat een ziel heeft de grootste waarde heeft en dat wanneer zij zich dat herinneren het voor allen mogelijk wordt om die eenheid te ervaren en aldus liefde te zìjn.  

Liefde is het woord dat steeds terugkeert maar dat vaak zo moeilijk te bereiken is; ook en vooral voor mensen en andere zielen die zich op de planeet Aarde bevinden. Jullie leven – en daarvoor heb je gekozen – in een toestand van schijnbare versluiering en die hoedanigheid maakt het weer mogelijk de keuzes die je maakt een zodanige kwaliteit te geven dat je er ook van leert. Er is geen goed of kwaad. Alleen het goed of kwaad dat jij als zodanig ervaart heeft die waarde meegekregen.

Dat leidt er weer toe dat de mensen zich zo vaak tegen elkaar keren, terwijl het voor ieder zoveel beter zou zijn om zich mèt elkaar te ver-zoenen, zodat jullie in staat zullen zijn te beleven wat jij zojuist hebt beleefd, de Eenheid met je Evenbeeld. Want eigenlijk is dat Evenbeeld niets anders dan God/Godin/Bron in jeZelf. Want ieder we-Zen is een deeltje van God/Godin/Bron en aldus werkelijk in staat de Liefde en de Eenheid der dingen te ervaren.”

Kun je je voorstellen dat ik hier stil van was; dat ik even geen praatjes meer had? Maar er kwam nog meer. Deze keer ging het over vrede.

“We hebben erover gesproken dat wanneer je jeZelf èn je medemens Liefhebt, wanneer meer mensen dat zouden doen, er geen plaats meer is voor oorlog en vernietiging. Dat zijn zaken waar het in deze veranderende tijden op Aarde maar al te vaak over gaat. Laten we dan nu opnieuw over Vrede en over Liefde praten. Jij en ik zijn op een bijzondere manier met elkaar verbonden. Ik vraag je er vertrouwen in te hebben dat wij elkaar Liefhebben, met geheel ons hart, met geheel onze ziel en met geheel ons verstand. En ja, gedurende jouw incarnaties zijn we elkaar eerder tegengekomen.

Zowel op Aarde, als op een aantal andere werelden. Op die manier hebben we samen rondgezworven door de natuurlijke rijkdommen van die planeten. We hebben als het ware hand in hand genoten van het uitzicht op de immense Honigvlakte, waarover je zo mooi hebt gesproken in jouw boek, Het Avontuur van het Leven. We hebben de bijen rondom ons laten zoemen; jij op jouw manier, ik op de mijne. En zo hebben wij samen de Liefde geproefd, hebben wij de Vrede geproefd, hebben wij de Zachtheid van de Eenheid geproefd. Wij zijn als het ware Samen op die missie naar de Aarde geweest en hebben geprobeerd in de streken wat nu China is, vrede te brengen. Het was ons bijna gelukt. Maar nu hebben wij samen de kans om opnieuw vrede te verkondigen en het is mijn oprechte wens dat dit ook zal gebeuren.”

Ik heb hier niets aan toe te voegen.

terug

Conversations with my Angel

When I was, one of these days, looking for a quotation for that month, I almost immediately came across one of George Bernard Shaw, the Irish playwright who in 1925 won the Nobel prize for literature. He wrote: 'In heaven an angel is nothing special.'
I had to think about that for a while because, as I see it, also here on earth an angel is nothing special. When I was young, in the Catholic church was spoken exuberantly about angels. Just have a look at the Christmas story in which a multitude of angels come down to tell the shepherds about a king, born in Bethlehem.

Of course I know that in the present time of secularization and science the existence of angels is denied rigidly. Opposite against that stands that especially in spiritual circles is spoken warmly about this phenomenon, often in a little different context, namely that of a personal guardian angel or – guide, who stands ready day and night to lead you during all kinds of normal and particular events in your life.

Also I have, several years ago, met 'my' angel; a creature of the 'other world' with whom I in the period that I just had come into contact with the esoteric world, held enervating and sometimes extraordinary interesting conversations. In that time I came across a book of a Frenchman, a certain Mario Mercier, whom in his book 'Conversations with my angel, written in 1994 - ISBN 9789062718627,' in a serene manner tells about his nightly conversations with 'his' Angel, who reveals to him in the language of pure thought what lives within him and in anyone of us. I just cannot help to quote something  out of this book that has touched me.

'He comes every night and wakes me on a point of time of his choosing. That point of time is pretty solid: it is the moment upon which the night splits up and becomes day.' […]

I experience his presence as a kind of soft containment and everything within me goes bubbling from alertness. I hear how he whispers to me in his language, the language of pure thought: 'Get up and write. I have so many things to tell.' And even though I am overwhelmed by the miracle of his presence, I just do as I am not hearing him because I don't feel much for getting up in that way. Even more so as I am not particularly a night person. […]

One day the Angel says: 'I will make a lyre of you; my thoughts will play your vibrating snares to provoke a sunny tone out of it. But do you actually know what a sunny tone is? It is a tone of light that comes from your spirit and lights up everything that is dark.'

He also says: 'be your own God, because I tell you: you are more than just yourself. Your task is not to make new Gods with the substance of your dreams, a cloud of pure feeling. They will live in your, in our, words, and touch the hearts of those who read it with the eyes of their soul...'

To be sure, a wonderful book which has touched me in an extraordinary way and made me realize that the angels are very close, only if you have the eyes and ears for it. If you open up to the fact that they can and will connect with you, through which you are able to hear the sunny tones, that come to you from another dimension to be used in your own life. But moreover, it can also be used to enrich the lives of others.

I will give a singular example here of the way in which I try to communicate with 'my' angel. Where Mario Mercier experiences his angel as masculine, it is different for me. Even though I know that angels do not mate and therefore cannot be masculine nor feminine, I do experience my angel as feminine; that is how it feels for me; I cannot say otherwise. Therefore I do speak with respect to this in terms of 'she' and 'her;’ that is just the way I feel it.

Not so long ago I re-read Myriah's meditaton: 'The tree of One.' During the experience of that meditation I opened myself up to share this with 'my' angel. When I was done and had let the words penetrate into me completely, I received her thoughts as if it were a bonus:

'You loved it, didn't you? Every time it is a miracle when it becomes clear that there is unity within the feelings of people and that it is also heavenly when those feelings of unity can be shared with others. You are now capable to let these feelings stream through you and you have noticed that when the meditation progressed, your throat chakra opened itself up more and more and in the end you were capable to let go of all the hindrances that are so often present.

It is a great thing when a human being becomes capable through his own inner strength to experience that the unison of everything that has a soul has the greatest value and that when they remember that it is possible for everyone to experience that unity and thus to be love.

Love is a word that always returns but often is so difficult to reach; also and especially for people and other souls who live on planet Earth. You live - and you have chosen for that- in a state of apparent disguise and that capacity makes it possible to give the choices you make such a quality that you can also learn from them. There is no good or bad. Only the good or bad that you experience as such has been given that value.

This leads to the fact that people so often turn to each other whilst it would be so much better for everyone to reconcile with one another so that they will be able to be capable to experience what you have just experienced, the unity with your Equalness. Because actually that image is nothing different than God/Goddess/Source within yourSelf. Because every Be-ing is a part of God/Goddess/Source and thus really capable to experience the love and unity of things.'

Can you imagine that I became very quiet; that I had nothing more to say for a while? But there was more, this time it was about peace.

'We have spoken about the fact that when you love yourself and your fellow-human being, that when more people would do that, there would be no more place for war and destruction. That is business about which in these changing times on Earth is too often spoken of. So let us now speak again about peace and love. You and I are connected in a special way. I am asking you to entrust that we will Love each other wholeheartedly, with our complete soul and with all of our mind. And yes, it is true, sometimes, during one or two of your incarnations we have met before.

Indeed that happened on Earth as well as in a few different worlds. In that way we have wandered together around trough the natural richness of those planets. We have, so to speak, while holding hands, enjoyed the view on the immense Planes of Honey about which you have written so beautifully in your book 'The adventure of life.' We enjoyed the bees humming around us; you in your way, I in mine. And so, together, we have tasted the Love, tasted the Peace, tasted the Softness of Oneness. Together we went, as it were, on that mission to Earth and have tried to bring peace in the regions that now are called China. We almost made it. But now the two of us have once again the chance to proclaim peace and it is my sincere wish that this will also happen.

I have nothing more to add to this.

back