Meditatie

 

Denkbeelden van weleer; het leven als avontuur/ Views from olden times; life as an adventure

De Nada Kronieken, deel 60

Door Hans Brockhuis

English by Helen Maijenburg

 



Denkbeelden van weleer

Ik heb dan wel bovenstaand thema voor deze nieuwsbrief gekozen, maar sta op dit moment voor een dilemma. John Cali en Chief Joseph – zie hun artikel – vertellen ons dat verleden, heden en toekomst één zijn. Dat alles simultaan gebeurt, net als op een filmrol en dat je daardoor in het NU-moment, het mo-NU-ment, zowel verleden, heden als toekomst kunt ervaren.
Toch, als je aan het begrip ‘weleer’ denkt, is dat in het dagelijkse leven iets dat ergens in het verleden, 1 seconde geleden, of pakweg honderd of duizend jaar geleden heeft plaatsgevonden. Er zijn daar in deze nieuwsbrief genoeg voorbeelden van te vinden.

In dit artikel wil ik het – eigen wijs als ik ben, over een andere boeg gooien. Wat speelt zich af over 1 seconde, over honderd of duizend jaar. Dat moet mogelijk zijn, want alles staat immers al op de filmrol die John heeft geschetst. Het enige wat je hoeft te doen is die filmrol op te pakken, in te voeren op het projectieapparaat en af te spelen op het scherm. Wat je dan te zien krijgt zijn achtereenvolgens  de niveaus - 1000, -100, - 0,001, NU, +0,001, + 100, + 1000. Dat gaat even duren, dus dat is geen oplossing.

Maar wat dan. Niveau +0,001 is niet zo moeilijk. Ik huur een apparaat waarmee ik de filmrol op een Cd-rom kan overbrengen. Dat kan tegenwoordig. Als ik die vervolgens op de computer aansluit is het mogelijk om de cd-rom commando’s te geven. Bijvoorbeeld: zoek niveau -100 op, of NU en speel dat af. We hoeven dan in ieder geval niet meer te wachten totdat we er aan toe zijn. Maar als we vervolgens het commando +100 geven, wordt het een beetje ingewikkelder. Plus 000,1 lukt nog wel.

Ik ben nu dit artikel aan het tikken. De laatste letter die ik heb getypt is een ‘N’. Omdat ik al in mijn hoofd heb wat de volgende letter zal zijn, verschijnt er, als was het automatisch, een ’O’ op het scherm. Je weet wel, die ‘O’, van omdat. Maar dan klopt het al niet meer, want na die ‘O’ zijn er al weer een heleboel andere letters op het scherm verschenen. Laat staan bij niveau +100. De variabelen worden er veel te veel. Bovendien is de kans dat ik dan nog op aarde aanwezig zal zijn niet zo groot. Ga maar na, ik ben 65, de levensverwachting voor mannelijke ingezetenen in Nederland is op dit moment 78, waaruit volgt dat ik op niveau +100 bij leven de respectabele leeftijd van 165 zou hebben bereikt. Nee, ik denk echt dat ik ver daarvoor het bijltje erbij neer ga leggen. Ik zal er dan niet zijn om te controleren of datgene wat er op de cd-rom staat klopt met de werkelijkheid van dan. Om van niveau +1000 maar te zwijgen.

Laten we die Cd-rom dan maar helemaal vergeten. Die levert geen inzichten op. Maar willen we wel weten wat er allemaal te gebeuren staat? Jazeker, dat willen we weten, anders was ik niet aan dit artikel begonnen. Zeker iemand als ik die jarenlang Science Fiction literatuur met buitengewoon genoegen heeft verzwolgen. S.F. speelt zich per definitie af in de toekomst. Dus op niveaus als +100 en +1000. Nu wordt het interessant. Ik moet vast bij de Science Fiction schrijvers zijn. Die hebben ervoor hebben doorgeleerd. Maar wat blijkt, allemaal zien ze de toekomst anders. Andere mensen, andere wezens, andere werelden. Soms trekken ze tendensen door die zich op Aarde afspelen, waaruit interessante gezichtspunten naar voren komen. Maar er is ook veel geweld in die verhalen, en daar ben ik op zijn zachts gezegd niet blij mee. Geef mij maar het harmoniemodel. Nu snap ik ook wel dat zulks niet reëel is en dat de gevaarvolle wereld die wij kennen niet op stel en sprong zal transformeren naar een die lijkt op de reclame voor Philadelphia broodbeleg.

Dat is dus ook al geen oplossing. Maar ik heb nog steeds geen antwoord op de vraag hoe ik bij +100 en +1000 kom. Moet ik dat dan zelf maar gaan invullen? Ik dacht het niet. Hoewel, zelf heb ik zo nu en dan ook Science Fiction geschreven. Als je daarover meer wilt lezen verwijs ik je naar deze pagina, waar je daarvan enkele voorbeelden kunt tegenkomen. Ik denk dat ik mijn eigen toekomst maar ga schrijven. Net als jij en alle andere lezers van Running Fox. Dat schrijven gebeurt automatisch terwijl we onze avonturen beleven. Je hoeft er niet eens de pen of de laptop bij te pakken. Ik zit nu achter mijn scherm. Straks ga ik de hond uitlaten, vervolgens het middagmaal, in gezelschap van ons kleinkind waarop we op dit moment aan het passen zijn. Allemaal toekomstige handelingen die met grote mate van waarschijnlijkheid uitgevoerd zullen gaan worden. Maar hoe het verder gaat verlopen? Sommige dingen zijn waarschijnlijker dan andere. Maar verder loopt het leven tamelijk gepland. Totdat er onverwachte dingen gebeuren. En dat maakt het leven interessant. Dat maakt het leven tot een avontuur. Soms is het leuk wat er gaat gebeuren, soms ook niet, maar het is altijd interessant. Tenzij je ervoor kiest om op een stoel te gaan zitten wachten totdat er iets gaat gebeuren. Behalve wanneer je een spannend boek leest, is dat een saai gebeuren.

Hoe het ook zij, bij nader inzien wil ik helemaal niet bij +100 en +1000 komen. We zien wel. Geef mij maar het Avontuur van het Leven. Toevallig (maar wat is toeval) heet mijn boek ook zo. Want wat is het leven anders dan een avontuur. Een reis langs allerlei plaatsen, gebeurtenissen en ontmoetingen. Wat komen we tegen, met wie gaan we om en bovenal wat doen we er mee. Leven we het leven uitsluitend als een reeks gebeurtenissen die aan ons voorbijtrekken of proberen we elk voorval te duiden, doen we er iets mee en gaan we dan voort met het gevoel iets geleerd te hebben? In de praktijk zal het erop neerkomen dat ieder zijn eigen Wijze interpretatie geeft aan alles wat aan hem voorbijtrekt.

Ben je nieuwsgierig geworden en wil je een exemplaar van dit boek aanschaffen? Dat kan. Ik verwijs je daarvoor kortheidshalve naar deze pagina. Gedurende de looptijd van deze nieuwsbrief, tot eind maart 2010, kun je bij mij een exemplaar met 15% korting kopen. (excl. Verzending). Je krijgt daarvoor het boek, gesigneerd en voorzien van een persoonlijke boodschap en bovendien gratis een Running Fox boekenlegger.

Voor het overige raad ik je aan deze nieuwsbrief te lezen. Daarin staat veel interessants.

Running Fox wenst jou, tijdens jouw avontuur, mooie denkbeelden van weleer toe.

terug

Views from olden times

When I look back to experiences that happened in the past I cross upon the insights of John Cali and Chief Joseph in their article about ‘the myth of reincarnation.’ They tell us that past, present and future are ONE. That all things happen simultaneously, just like a film ribbon and that you therefore in the NOW moment can experience the NOW-moment, like past, present as the future.

Nevertheless when you think of the concept ‘of olden times’ it is something in daily life that happened either in the past, 1 second ago, or about a hundred or a thousand years ago. There are enough examples to be found in this newsletter.

In this article I want to try another tack – persistent as I am. What happens in 1 second, in a hundred or a thousand years? That should be possible for isn’t it so that everything is already on the film ribbon that John features? The only thing you have to do is pick up that film ribbon, put it in the projector and display it on the screen. What you see are respectively the levels -1000, -100, -0,001. NOW +0,001, +100, +1000. But then, it will take some time, so that’s no option.

So what now? Level +0,001 isn’t so difficult. I hire a device with which I can transfer the film ribbon on to as CD-Rom. That’s possible nowadays. When I subsequently adapt that to the computer it is possible to let the CD-Rom give commandos. For example: search for level -100, or NOW and play that. Anyway we do not have to wait anymore until we’re there. When we subsequently give the commando +100 it becomes more complicated. Plus 000,1 will be manageable.

Right now I am typing this article. The last letter I just typed is an ‘N’. Because I already have the next letter in my head, the letter ‘B’ appears on the screen. You know, the ‘B’ from because. But then it doesn’t apply anymore for after the letter ‘B’ a lot more letters appeared on the screen. Let alone at level +100. The variables become far too many.  Besides the chance that I will be still am on earth will not be that big. Just consider this, I am 65, life expectation for Dutch male inhabitants is momentarily 78 from which follows that I will be at the respectable age of 165 at the level +100 when I’m alive. No, I really think I will leave off before that. I will not be there to check if what is on the CD-Rom agrees with the reality of that moment. I won’t talk about level +1000!

Let’s forget the CD-Rom altogether. That doesn’t yield any insights. But do we want to know what is going to happen? Yes sure we want to know; otherwise I hadn’t started this article. Certainly for a guy like me who swallowed Science Fiction literature for years and years with outstanding pleasure. S.F. happens per definition in the future; so on level +100 and +1000. Now it’s getting interesting! I must be with the Science Fiction writers. They studied on that subject! But what turns out, they all see the future in a different manner; other people, other beings, other worlds. Sometimes they pass through the tendencies occurring on Earth from which interesting point of views come forward. But there is also much violence in those stories and to say it mildly I am not so pleased by that. Do give me the harmony model.  I do understand that it isn’t realistic and that the dangerous world we know won’t transform offhand to a world that looks like an advertisement for let’s say Philadelphia sandwich filling.

So that is not a solution either. But I still haven’t got an answer on the question how I get to +100 and +1000. Do I have to fill it in myself? I don’t think so, although, sometimes I wrote Science Fiction myself too. If you want to read more about that I forward you to this page where you can find some examples. I think I’m going to write down my own future. Just like you and all other readers of Running Fox. Writing happens automatically while we experience our adventures. You don’t have to fetch your pen or the laptop. I’m sitting at my computer. In a while I’m letting out my dog, and then we have lunch in the company of our grandchild of which we take care right now; all future proceedings which probably will be carried out with a great boundlessness of likelihood. But how will things go on? Some things are more probable then others but furthermore life goes fairly as planned until unexpected things happen. And that makes life interesting. Unless you choose to sit on your chair and wait until something happens. That is a boring thing except when you’re reading a thrilling book.

One way or another on second thoughts I do not want to get at +100 and +1000. We’ll see. Do give me the Adventure of Life. By chance (but what is chance) that is the title of my book. For what is life else then an adventure? A journey along several places, events and encounters. What do we come across, with whom do we associate with and above all what do we do with it. Do we live life purely as a series of events which pass us by or do we try to explain every event; are we doing something with it and do we go on with the feeling to have learned something? In practice it will come down to it that everyone will give his own WISE interpretation to everything that passes by.

Did I make you curious and do you want to purchase a copy of my book? That’s possible. For short I refer you to this page. If you order the book, you will get a signed copy provided with a personal message and above all a free Running Fox bookmark. But then, the book is in Dutch only and will the future bring an English translation? That knowledge is still hidden in the pile of events I earlier told you about.

back