Mijn eigen ultieme ervaringen met bloemen zijn beperkt. Ik heb geen groene vingers en als mijn tuin in de zomer vol staat met alles wat groeit en bloeit en ons altijd weer boeit [Fop. I. Brouwer, voor de wat oudere lezertjes onder ons], is dat voornamelijk te danken aan het aankoopbeleid van firma’s als Ranzijn en de Bloemenkoning.

Desondanks ben ik ervan overtuigd dat bloemen ons veel kunnen vertellen en toen ik op zoek was naar een onderwerp voor deze nieuwsbrief werd mij door Maja het verhaal aangereikt dat prominent op deze pagina’s te vinden is en dat ik dan ook met heel veel instemming bij u mag aankondigen.

Hier volgt wat Nada over dit onderwerp te vertellen heeft en gezien de gebeurtenissen in Azië is dit uiterst actueel.

Nada over bloemen.

Bloemen zijn de belichaming van de wederopstanding van het leven en zorgen ervoor dat dit leven een bestendige plaats krijgt en houdt op de planeet die zo vol overgave tracht haar eigen leven en dat van al haar medereizigers te doen voortleven.

De energie die bloemen uitstralen – de geur – is als de essentie van datgene waar deze bloem voor staat. Deze geur, die trillingen, de vibraties, hoe die ook ervaren worden; aangenaam of niet, zijn als het ware een radiostation dat verslag doet. Niet alleen over het welzijn van de bloem, de plant zelf, maar middels het wortelstelsel dat in de aarde verankerd is, ook over de stand van zaken ten aanzien van Gaia, van Moeder Aarde.

Het is duidelijk dat het welzijn van Moeder Aarde op het spel staat. De recente gebeurtenissen in Azië hebben dat maar weer eens overduidelijk voor het voetlicht gebracht. Dat zoiets te gebeuren stond was op voorhand te voorzien. Niet zozeer de omvang, als wel de mogelijkheden. Vraag het maar aan de seismologen.

Ook moeder Aarde heeft via de radiostations die haar ter beschikking staan, de bloemen, getracht zo veel mogelijk zielen te redden. Voor wat betreft wat jullie het dierlijke leven noemen, is dat voor de volle 100 % geslaagd. Ook enkele – wat jullie primitieve stammen noemen op de Nicobar eilanden – werden gewaarschuwd en hebben tijdig hoger gelegen plaatsen opgezocht, waardoor dan wel hun dorpen vernield zijn, maar zijzelf niet of nauwelijks geleden hebben.

Verder dient men te beseffen dat diegenen die de ramp niet hebben overleefd, een warm onthaal ten deel is gevallen in de werelden van waaruit ik deze woorden tot u richt. Het is op deze plaats niet opportuun om hierover in detail te treden; elders is hierover al uitgebreid geschreven. Het is echter van belang te beseffen dat de zielen waar het om gaat in de meeste gevallen niet hebben geleden en goed zijn begeleid naar de plaats waar zij zich thans bevinden.

Ik omarm U; God zij met U.

Nada.