Sneeuwballen

Gegroet allemaal. Het is voor mij een eer om hier, in de goede nieuwsbrief van mijn zoon, acte de présance te mogen geven. Ik heb hem gedurende zijn hele leven bij tijd en wijle gevolgd en ik kan niet anders zeggen dan dat ik trots op hem ben. Waarschijnlijk denkt u nu dat ik bevooroordeeld ben, en dat is ook zo. Toch meen ik dat ik wel met enig gezag mag spreken, mede omdat zich hier in mijn omgeving talrijke zielen bevinden die mij allemaal terwille willen zijn om een zo gedegen mogelijke doodschap aan u door te geven.

Welnu. De nieuwsbrief van deze maand gaat over het leven voorbij de sluiers, zoals mijn zoon dat heeft verwoord. Datgene wat hij in zijn artikel over dat onderwerp heeft geschreven bevat veel waarheid, maar toch moet het mij van het hart dat het niet alleen maar werken, toetsen en studeren is wat zich hier afspeelt. Hans heeft het over de ‘moeilijke’ zaken gehad.  Als u mij toestaat wil ik mij met de wat meer luchtige kanten van het verhaal bezighouden.

Want, beste lezer, er zijn hier ook een groot aantal aangename zaken die zich mogen en kunnen voordoen. In de vele vrije tijd die wij hier hebben, houden we ervan om ons met of zonder anderen zoveel mogelijk te vermaken, om die tijd zo plezierig mogelijk met elkaar door te brengen. Nu zult u zeggen dat u geleerd is dat tijd in deze dimensie niet bestaat. Dat is ook zo, en daarom hebben we ook zoveel, laten we het gelegenheid noemen, om naast de serieuze affaires plezier te maken, om artistiek bezig te zijn, om met elkaar van gedachten te wisselen, om zo aangenaam mogelijk doende te zijn.

Wellicht heeft u wel eens gehoord van de groene grazige weiden, de liefdevolle atmosfeer en het stralende licht dat hier zou heersen. Individuen die na een hevige ziels- of fysieke aandoening op de grens van leven en dood hebben verkeerd, berichten daar regelmatig over. Zij hebben gelijk. Deze clichés zijn geldig. Wanneer ik zin zou hebben om in de beek die hier vlakbij stroomt te gaan vissen, dan doe ik dat en vraag eventueel één of meer van degenen die ik mijn vrienden mag noemen, om me te vergezellen. Hetzelfde geldt voor een wandeling in het woud, het beklimmen van een berg, het creëren van natuurverschijnselen, spelen met de hond of met een bal; het kan allemaal. En dat vissen gebeurt dan, in tegenstelling tot de visserij op aarde, op een manier dat niemand daar last van heeft. Ook het prooidier niet, geloof me.

Wat het weer betreft; dat is hier bijna altijd mooi. Dat wil zeggen; we creëren het weer hier regionaal in samenspraak met elkaar. Een mals buitje op zijn tijd is nooit weg. Zo nu en dan een beetje wind is onvermijdelijk maar over het algemeen is het hier windstil, zonnig en de temperatuur is onveranderlijk aangenaam. Misschien zult u zeggen, is het niet saai om geen seizoenen te ervaren? Het antwoord daarop is nee, dat is niet zo. Wanneer men er genoegen in zou scheppen om het een poosje te laten sneeuwen om bijvoorbeeld een mooie sneeuwman- of vrouw te kunnen maken, dan gebeurt dat gewoon en dan houden we een sneeuwballengevecht met veel pret voor iedereen.

Hoe dan ook en om tenslotte nog even serieus te worden; het bovenstaande illustreert dat de dood een illusie is. De werkelijkheid is het eeuwige leven in een opeenvolging van incarnaties, afgewisseld door periodes van rust en vrede tussen de ‘buien’ door. Vergeet dus uw angst voor de dood; misschien wordt u wel, en ik veroorloof me nu een laatste kwinkslag, met een arm vol sneeuwballen opgewacht door uw dierbaren die al eerder zijn overgegaan, maar waarschijnlijker is het dat het een mand met bloemen zal zijn.

Het was voor mij een genoegen om deze woorden tot u te mogen richten. Ik hoop dat ik in de toekomst nog vaker de gelegenheid zal krijgen om u vanuit ons perspectief toe te spreken.

Vrede en harmonie zij met u!

Ben Brockhuis

terug

Snowballs

Greetings everybody. It is a great honor for me to introduce myself of my son’s splendid newsletter. From time to time during his whole life I kind of followed him and I cannot say otherwise than that I am proud of him. Probably you’ll find me a little bit prejudiced, and yes I have to grant you that. However, I am sure I can speak with some authority because close to me many souls are gathered who are prepared to help me in order to be able to present a message as profound as possible.

Well then. This month’s newsletter is about life beyond the veils, as my son has worded it. What he wrote about this subject in his article, contains much truth, but then I have to tell you that it is not just working, examining and studying what happens here. Hans wrote about the ‘difficult’ questions. As a contrast and if you allow me, I will occupy myself with the more light-hearted sides of the story.
Because, my dear reader, over here there are many pleasant things that may and can occur here. We have lots of free time and do enjoy ourselves and each other with as many gratifying events as possible. I can hear you say now that you have been told that time does not exist in this dimension. Which is true of course, but that is exactly the reason that there are so many, let us say, opportunities to, next to the more serious businesses, have fun, occupy ourselves artistically, to exchange viewpoints, and that in as enjoyable ways as possible.

Perhaps you have heard about the green grassy meadows, the tender atmosphere and the radiant light that would prevail here. Individuals who, after a violent soul- or physical trauma, travelled to the borders of life and death, have reported about that regularly. They are so very right. These truisms are valid. If I wanted to go out fishing in the little brook that flows around the corner, then I will do so and may ask if one of those whom I may call my friends, would like to accompany me. The same is valid for a walk in the woods, the climbing of a mountain, the creating of natural phenomena, playing with the dog or a cat; everything is possible. And I can tell you that the fishing thing, contrary to fishing on earth, happens in a way that is pleasant for everyone. Even to the prey animal, believe me.

A word about the weather which is almost always very nice. That is to say; regionally we create our own weather in consultation with each other. A tender shower is always welcome and moreover indispensable for the trees, the plants and the flowers, that grow in such abundances here. So then and when some windy streaks are inevitable but generally all is calm, with sunny spells and temperatures are permanently agreeable. Maybe you will say, isn’t it boring not experiencing seasons? The answer to that is no, that is not the case. When one, for example, would take pleasure in creating a snow shower in order to compose a beautiful snowman- or woman it just happens and then we have this battle with snowballs with much fun for everyone.

How it may be and becoming a little bit serious after all; the above illustrates that death is an illusion. The truth is eternal life in a succession of incarnations, with alternating periods of calm and peace in between the spells. So forget your fear for death; maybe I will be there waiting for you with and arm full of snowballs, but more likely that will be a basket of flowers.
It has been a pleasure, reader, to address you in this way. I hope that in the future there will be more opportunities to speak to you from this perspective.

Peace and harmony be with you!

Ben Brockhuis

back