Written with Love Written Speciaal

Heathland at Norg

'Heathland at Norg',

by Martha van der Kruit

 

Een gouden wandeling in het ochtendlicht

  nl
     
A golden walk in the morning light   uk

 

Martin Pleiades  

 


Een gouden wandeling in het ochtendlicht

Een spirituele wereld. Een nooit eindigende reis van de ziel. Een mysterieus woud gehuld in een koude mist. Eindeloze bossen met ontelbaar karakteristieke bomen. Prachtige naaldbomen maar ook loofbomen, die alle hun eigen zalige verhalen met zich meedragen. Vroege dauwdruppels, zichtbaar op hun bladeren zeggen duidelijk een nieuwe dag aan. Een gevoel van verliefdheid voor deze plek, maar ook voor de roze inspirerende hemel kan ik niet onderdrukken.
Tijdens het gadeslaan van dit fascinerende schouwspel worden sterke flitsen van liefde bijna onmiddellijk gedownload, een zacht en vreugdevol gevoel achterlatend in de kern van mijn zijn. Hoewel ik de feeën die daar hun werk doen, noch de aanwezige Elven niet met mijn naakte ogen kan waarnemen, kan ik hun aanwezigheid duidelijk voelen tijdens deze verbazingwekkende wandeling in dit betoverende ochtendgloren.

Onthullen die kleine en glanzende lichtpuntjes misschien ook een deel van hun mysterieuze aanwezigheid? Maar wacht, wat nu? Een minuscule beweging op de grond. Daar is iets, oh wat bijzonder, het is een kleine groep kabouters lopend in een rechte rij. Hoewel ze mij niet lijken te zien, voel ik toch een duidelijke verbinding met hen. Mijn hart zingt van vreugde want het viert hun voortdurende aanvaarding. Oh grote geest van de Bossen, kunt u mij toestaan mijn liefde met u te delen?

Aha, daar is het, een klein bospad leidend naar een bewoonde wereld. Een subtiele ingeving van nieuwsgierigheid lijkt mij automatisch vooruit te stuwen. Omgeven door een warm, onmiskenbaar liefdevolle gloed van beschermend licht voel ik van nature dat mij absoluut niets ooit zou kunnen kwetsen. En dan, daar is het. Een lieflijk dorpje. Een vredige plaats waar ik een sterke harmonie in de harten van de dorpelingen kan aanvoelen. Het is alsof ze van mijn komst op deze morgen afweten. Ik ben getuige van enkele mannen die met een brede glimlach op het gezicht hout aan het hakken zijn. Ze zwaaien naar mij, in een poging mij de warme gloed van hun harten te laten voelen. Wat een heerlijke manier om te zeggen: “ Ja, je bent hier meer dan welkom, dierbare bezoeker.


Wanneer ik verder langs het pad wandel, is er één specifiek huis dat mijn aandacht trekt. Op het moment dat ik dit wonderbaarlijke bouwwerk met zijn stralende tuin aanschouw, voel ik een subtiele traan van vreugde in mijn ooghoek opwellen. Ik vraag me af of de vlinders die voor de lavendel zorgen in de voortuin ook in staat zullen zijn om de Engelen naast het huis waar te nemen, en zelfs de Eenhoorns die spelen in de nabijgelegen weilanden. De bewoners van het huis begroeten mij met een compassievolle glimlach. Een schijnbaar oneindig klein gebaar van liefde, dat mij er op de één of andere manier aan doet herinneren dat de Hemel hier al is. Hier en nu.

Wanneer ik mijn wandeling voortzet, zie ik een rotsachtig pad leidend naar de bergen. Volledig aangemoedigd door het warme welkom dat ik ervaren heb in het dorp, krijg ik opnieuw een ingeving. Waarom zou ik niet omhoog klimmen en zelf de wonderen gaan ontdekken bovenop deze rotsachtige reuzen? Na een lange en zware klim bereik ik dan toch eindelijk de top. Terwijl ik met grootse tevredenheid het uitzicht bewonder, bedekt een grote schaduw mij volledig.

Een liefdevolle Reus staart me aan met een gevoel van nieuwsgierigheid. Hij draagt een groot pikhouweel in zijn rechterhand. In het erop volgend gesprek, deelt de vriendelijke Reus veel van zijn wijsheid. Terwijl ik naar zijn enorme verschijning kijk ontstaat de energie van een spirituele bergarbeider in mijn zijn. Het liefdevolle wezen heeft zo een sterk verwantschap met deze vredige plaats. Ook weet hij veel af van de Draken die als wachters in de vulkanen leven.

Als de enorme man uiteindelijk naar zijn dagelijkse arbeid terugkeert, besluipt mij de gedachte dat het me goed zal doen om nog eventjes van het uitzicht te genieten. In de verre verte kan het dorp nog altijd worden waargenomen. Er komt rook uit de schoorstenen. En dan, abrupt, duikt er bij mij een inspirerende gedachte op. Terwijl ik al die verschillende vormen interpreteer is het net alsof die rokerige wolken een rol spelen als vertegenwoordigers van liefde. Het doet me sterk aan thuis denken. Thuis? Oh, maar wacht, mijn geliefde vrouw wacht me zeer waarschijnlijk op. Nou, Ik realiseer me dat ik maar beter kan gaan.

Na een lange wandeling omlaag, bereik ik de lieve Oceaan. De zilte geur verrast me altijd weer. Ik weet dat de zichtbare golven de minste van zijn ware mysteries uitmaken. Waar zouden de Zeemeerminnen en Meermannen zich ophouden? Maar dan, een lieflijk en vertrouwd stemmetje fluistert zachtjes en zegt me dat deze wonderbaarlijke wezens ver onder de oppervlakte van de Oceaan leven. Vanuit hun eigen steden van koraal, zorgen ze dagelijks voor het welzijn van de wereldzee. Iets wat zij met veel compassie doen in samenwerking met de prachtige dolfijnen. Wauw, hoe gerustgesteld kan iemand zijn? Gewapend met deze kennis verlaat ik het strand, met een oprechte glimlach op het gezicht. Een glimlach komt op vanuit de binnenkamers van mijn zijn. Ja, ik weet het, alles is licht.

Ah, daar is het. Mijn huis, nog altijd overeind. Ik kan maar beter naar binnen gaan, want die oh zo bekende geur van heerlijke verse koffie vervult mij volledig. Een andere reden voor mijn hart om te blijven zingen, hoewel ik denk dat het een andere melodie zal zijn. (glimlach) Ik vraag me af, zal er ook een koekje, of beter nog, een stuk zelfgemaakte taart op me wachten? (nog meer gelach)

Een nieuwe dag is begonnen. Voel haar liefde, want het is er, beschikbaar voor elk en iedereen die er voor open staat. Wees geliefd.

terug

A golden walk in the morning light

A spiritual world. A never ending journey of the soul. A mysterious forest shrouded in a cold fog. Endless woods with ever so many characteristic trees.  Beautiful pine trees as well as many deciduous ones, all carrying blissful stories of their own. Early dawn drops visible on their leaves are clearly heralding a new day. A sense of falling in love with this place, as well as with the pink inspiring sky cannot, most definitely, be ignored.

While watching this fascinating spectacle, strong flashes of love are almost instantaneously downloaded, leaving behind a soft and joyful feeling in the core of my being. Although I am not able to observe the fairies at work, nor the present Elves with my naked eyes, yet I can feel their cheerful presence while taking this amazing walk at this enchanting new dawn. Are these small and shiny dots of light perhaps also unveiling a small piece of their mysterious presence? But wait what now? A tiny movement on the ground. Here is something special. Oh what, it’s a small group of goblins walking in a straight line. Although they do not seem to see me, I still can feel a crystal-clear connection. My heart sings in joy for it is celebrating their lasting acceptance. Oh Great Spirit of the Woods, please allow me to share my love with thee!

Aha, there it is, a small forest path leading to a habitable world. A subtle hunch of inquisitiveness seems to automatically propel me forwards. Surrounded by a warm, unmistakable, loving glow of protecting light, I naturally sense that absolutely nothing could ever harm me. But, there it is, a lovely village. It is a placid place. I can sense a strong harmony within the hearts of the villagers. It is just as if they knew I would come this morning. I witness some men chopping wood with a broad smile on their faces. They are waving at me, in an attempt to let me feel the warm glow of their hearts. What a delightful way to say: “Yes beloved visitor, you are so welcome here.”

When I walk further along the path, there is one particular house drawing my attention. When I watch this wonderful structure with its glamorous garden, I feel a subtle tear of joy welling up in the corner of my eye. I wonder if the butterflies that are taking care of the lavenders in the front garden, are also capable of watching the Angels standing next to the house and the Unicorns playing in the nearby meadow land. The residents of the house are greeting me with a compassionate smile on their faces. A seemingly infinitesimal gesture of love, which is somehow reminding me that Heaven, is already here. Right here, right now.
When I go on with my walk, I can see a rocky trail leading up the mountain. Fully encouraged by the warm welcome I experienced within the village, another hunch is entering my mind. Why not climb up and discover the wonders on top of these rocky giants? After a long and arduous walk, the summit is finally reached. While enjoying the incredible view with great gusto, an enormous shadow is covering me completely.

A lovely Giant is staring at me with a sense of curiosity. He is carrying a huge pickaxe in his right hand. During the following conversation, the friendly Giant is sharing much of his wisdom. When looking at his massive appearance, the energy of a strong, spiritual mountain worker is entering my being. The charming being has such a strong kinship with this peaceful place. He also knows much about the Dragons living inside the volcanoes as guardians.

When the colossal man ultimately returns to his daily labor, I figure that enjoying the view for a few more seconds will do me good. The village can still be seen in the remote distance. Smoke is coming out of the chimneys. And then, out of nothing, an inspirational thought appears. It is just as if these smoky clouds are playing a part as representatives of love, whereas so many different shapes can be interpreted. Very recognizable of home. Home? Oh but wait, my beloved wife, she is probably waiting for me. Well then, I better get going.

After a long walk downhill, I reach the sweet Ocean. Its salty scent surprises me every time, once and again, knowing that the visible surges of the great sea are the least of its true mysteries. Where will the mermaids and merman exactly be? But then, a sweet and familiar voice is whispering silently, saying that these wonderful beings live far underneath the Ocean’s surface. From their own coral cities, they are taking care of the Ocean’s welfare. Something they most compassionately do in conjunction with the magnificent Dolphins. Wow, how reassured can one be? Armed with this knowledge, I am leaving the beach with a genuine smile on my face. A smile coming from the inside chambers of my being. Yes I know, everything is light.

Ah, there it is. My house, still standing. I better get inside, for that oh so recognizable smell of delicious fresh coffee is filling me entirely. Another reason for my heart to keep on singing, although it is quite a different melody I suppose. (Laughter). I wonder, will there also be a cookie, or even better, a piece of delicious homemade cake waiting for me? (Even more laughter).

A new day has begun. Feel its love, for it is here, available for each and everyone open to it. Be loved.

back