Nada Kronieken Written with Love Native American

Verbindingen; een avontuur met de Muskogee Indianen

Connecting Threads with spirit; an adventure with the Muskogee Indians

Brave

By/door: Rev. Karen Lee Samson


Verbindingen; een avontuur met de Muskogee Indianen

Gedurende een groot deel van mijn leven ben ik verbonden geweest met hen die soms ‘Oorspronkelijke Amerikanen’ worden genoemd. Je moet weten dat ik alle mensen liefheb en met name gefascineerd ben door de inheemse en zwarte bevolking van ons land, de Verenigde Staten. Toch, toen ik als kind in de z.g. ‘Bible Belt’ van het zuiden opgroeide, hield het overgrote deel van de bevolking zich afzijdig en stond niet open voor anderen.  

Voor  mij was de smaak die vertegenwoordigers van de verschillende etnische groepen bij mij opriepen buitengewoon goed;  ik genoot van al mijn vrienden. Ik herinner me dat ik in groep 8 in een bus onderweg was naar een zwarte school en dat er rellen waren. Er werd mij gevraagd een petitie te tekenen die aangaf dat ik zowel de school als de mensen waardeerde en dat ze allemaal even goed waren als welke blanke dan ook. Natuurlijk tekende ik. Omdat ik het enige blanke meisje was in een zwarte klas, ervoer ik een glimp van wat zij altijd hadden moeten doormaken…, Ik weet dan ook precies hoe het voelt om deel uit te maken van een minderheid.

Veel later, ontmoette ik in de Apalachen, de bergen van West Carolina, vele bevolkingsgroepen uit die streek. Zij leefden van het land en joegen op opossums voor hun levensonderhoud. Ook brouwden ze ‘Moonshine’, een gangbare naam voor illegaal gestookte sterke drank. Dichtbij leefden de Cherokee op hun reservaat. Het boeide me enorm om ze te bezoeken, naar hun verhalen te luisteren en je welkom te weten in de woningen van mensen die zo heel anders waren opgegroeid dan ikzelf.

Van de tijd toen mijn vader nog leefde kan ik me veel ontmoetingen herinneren met vrienden van hem uit andere landen die net als hij chemicus waren. Rusland, Duitsland enz. Ik heb altijd plezier gehad in het ontmoeten van mensen en de verbindingen waar te nemen die ons allemaal samenbinden, onderwijl lerend en luisterend naar elke in mijn hart geplaatste parel van wijsheid.

Gedurende die tijd, de jaren zestig van de vorige eeuw, was de algemene houding van de blanken waarmee ik in contact kwam, heel anders. Helaas werden alle mensen met verschillende kleuren, of zij die zich anderszins onderscheidden, beschouwd als van een lagere klasse.

De inheemse bevolking was nog weggestopt in hun reservaten (hoewel dat helaas nog steeds het geval is), en men liet zichzelf gewoon niet in met wat dan ook maar enigszins met hen van doen had. Het was pas in die tijd - augustus 1963 - dat Martin Luther King zijn droom had, terwijl Barack Obama niet lang daarvoor - in augustus 1961 - was geboren.

Tegenwoordig woon ik in Zuid-Florida, waar ik vele tientallen jaren heb lesgegeven op het zogenoemde Instituut voor Medisch Delicate Zwaar Gehandicapte Kinderen, vlak naast het Seminole Indian Reservation. Sindsdien geef ik reeds 5 jaar les aan de, zoals dat hier heet, ernstig wisselende uitzonderingsgevallen, zoals autisme, bi-polair, schizofreen, geestelijk gehandicapten, emotioneel gehandicapten in de 6e, 7e en 8e graad. Mijn spirituele gidsen zijn altijd bij me om te observeren en om de vaardigheden die met mijn mediumschap te maken hebben, te verbeteren. Een van hen is een Amerikaanse indiaan....

Zoals ik zei, ook toen al had ik een diepe genegenheid voor mijn geliefde natuur. Het brengt me veel genot, de dieren zijn spirituele symbolen die ons helpen in zowel de hogere als de lagere wereld te functioneren. De natuur bezit ook een helende kracht voor alle energieën en mensen zijn de ware schatkamers van het leven. Wat we anderen aandoen, doen we onszelf aan. Ook tegenwoordig leidt Spirit me steeds door grootse reizen.

~*~*~*~

En nu, terwijl ik terugkijk  vanuit wie ik tegenwoordig ben, wil ik je iets vertellen over een ervaring die ik vele jaren geleden beleefde. Een ervaring van kijken in de progressie van onafgemaakte zaken…. Het begon in een getransformeerde staat:; een gechannelde sessie met een goede vriend, hij was psycholoog, die inmiddels al heel lang het aardse achter zich heeft gelaten. Ik stemde toe om te kijken naar wat altijd om me heen bleef hangen, een verbinding uit een vorig leven, onafgemaakte zaken met een persoon die ik in dit leven liefhad, vele jaren ouder dan ik. Al deze dingen stoorden me enorm en ik moest en zou van deze last afkomen....

De sessie vond als volgt plaats: Ik vroeg om te kijken waarom ik me zo vaak angstig of gestrest voelde. Altijd klaar om zonder aanwijsbare reden op de vlucht te slaan. Ik wist absoluut niet wat rust en ontspanning was. Ik was gemakkelijk onder de duim te houden hoewel ik het vaak anders voelde. Maar toch aarzelde ik om los te laten en dacht dat het niet zou werken.

Plotseling ontrolde zich voor mij, luisterend naar de muziek, terwijl ik nog steeds angstig en vol ongeloof was, een prachtige scene van bossen en een teepee. Als ik eraan terugdenk lopen nog steeds de rillingen over mijn rug.

Ik lag in de teepee, erg ziek en bijna dood, hoewel ik me op dat moment niet realiseerde dat het inderdaad zo erg zou zijn. Ik zag mijn vriend die met mij naar de sessie was gekomen. “Little Wing, kleine vleugel!,” zei hij zacht. Met een bezorgde blik op zijn gelaat raakte hij ongerust mijn schouder aan. In dit leven was hij medium maar van een andere leeftijdscategorie. Het leek me toe dat hij in dit visioen/ beleving mijn echtgenoot was. In die tijd was hij een doorsnee Indiaanse krijger, geen opperhoofd of wat dan ook. Hij was Indiaans, de hele setting was Indiaans en toch was ik een blanke vrouw die als kind door hen was gevonden en door deze mensen, deze Oorspronkelijke Amerikanen, was meegenomen en op hun manier in hun familiekring was opgevoed. Zowel de Indiaanse krijger als ikzelf leken ongeveer van dezelfde leeftijd te zijn. In het visioen was ik niet lang daarvoor met de krijger getrouwd.

Toen realiseerde ik mij dat ik, in die onbekende setting, mijn lichaam aan het verlaten was. Opeens voelde ik een ongelofelijke vreugde. Vredevol en wervelende prachtige briljanten lichten rondom. Ik was erg gelukkig, had geen pijn meer, geen verdriet, geen angst, geen zorgen. Ik wilde blijven en me voor altijd koesteren in dit heerlijke gevoel. Maar plotseling hoorde ik de stem van mijn vriend de psycholoog die me zei mijn ogen te openen. Hij lichtte  me in over de taal die ik had gesproken en de liederen die ik had gezongen. Bevreemd keek ik hem aan en zei dat ik behalve Engels geen enkele taal kon spreken. Hij antwoordde dat ik alleszins had gesproken vanuit een andere tijd en plaats….

Ik had in een taal gezongen en gesproken waarvan ik geen idee had wat het was. Later verifieerde de psycholoog het en vertelde me dat het Muscogee moet zijn geweest, de taal van de Creek stam in Oklahoma. Interessant is dat de Seminoles van Zuidelijk Florida waar ik tegenwoordig woon en werk, ook gebruik maken van dezelfde Muscogee taal. En hoewel ik deze mensen jarenlang heb onderwezen, speelt de communicatie zich uitsluitend in het Engels af, omdat dat de enige taal is die ik gedurende dit leven kan spreken..

~*~*~*~

Dat was tenminste een decennium geleden. Ik verwierf veel inzicht en duidelijkheid in de verbindingen die ons allen samenbinden, en aan wat we kunnen ontlenen aan al onze ervaringen, nu en in het verleden. Mijn vriend, de psycholoog werd door Spirit geblokkeerd om alle details te kunnen horen van het verhaal dat zich tijdens de sessie ontrolde. Men vertelde me dat hij om redenen die Spirit het beste kent, gedurende grote delen van de sessie in slaap was gevallen. Dat alles hielp me om de losse eindjes aan elkaar te knopen en vandaag de dag is de levensreis een geschenk hoewel we ons dat meestal niet realiseren totdat we het weefsel kunnen bezien vanuit multidimensionale richtingen.

De herinneringen gaan over rennen in het bos, spelen, bessen plukken, zingen, blijheid en liefde voor de natuur. Toen ik echter 2 of 3 was, was ik getraumatiseerd omdat ik me niet kon  realiseren en verward was waarom ik het ene land kon zien en wat niet en een woning waarvan ik denk dat het mijn huis was die afbrandde. Ik, als peuter, zwervend in een bos waar ik vervolgens werd aangetroffen door deze mooie Indiaanse stam. Dus, tot mijn verbazing, was ik geen Indiaan, maar  een zeer welkom gekoesterd kind, opgevoed als een Indiaan en gehuwd in een Indiaanse familie en cultuur.

Gedurende dit leven is de krijger waarmee ik klaarblijkelijk was getrouwd, nu een vriend, doch zeer verschillend van de krijger in het eerdere leven. Hij is 29 jaar ouder, houdt erg van gezelschap en, nu ik erover nadenk, is hij half Cherokee en half Iers. Overal synchoniciteiten.  

Connecting Threads with spirit; an adventure with the Muskogee Indians


During the greater part of my life I’ve had dealings with those who are sometimes called, ‘Native Americans.’  You know, I love all people and am fascinated by the indigenous and black people, yet as a youth I was living in the bible belt of the south and the general public was separated and not very open to all people. I did not like what the flavor of differences represented, I enjoyed all my friends. I remember being bused to an all black school in 6th grade and there were riots, and I was asked to sign a petition that said I liked the school ànd the people and that they were as good as any white person, which I did.. So I had a glimpse of what they had been through…, as now I was the only white girl

sitting in a class of black peers. So I really know how it feels to be a member of as minority.

Later on, in the Western Carolina mountains I met many Appalachian peoples living off the land and hunting opossums for a living. Making moonshine, a common name for illicitly-distilled liquor, coon hunting etc., and the Cherokee Indians living on a reservation. it was all so much fun to listen to their stories, visit, and be welcomed into the homes of so many wonderful people brought up differently than I was.

When my Dad was alive I also remember meeting many of his chemist friends from other countries, Russia, Germany etc. I have always enjoyed people and seeing the threads that bring us all together while learning and listening to every pearl of wisdom placed in my heart to keep.

During those times, the sixties of the last century, the tendency of the white people in general I came in contact with, was very different. Unfortunately, all humans with different coloring, or who distinguished themselves differently, were somehow considered to be of lower class.

The indigenous people were still tucked away in their reservations (unfortunately that is still the case), and one just did not identify oneself with anything related to them. It was only then – August 1963 – that Martin Luther King had his dream, while Barack Obama not long before – August 1961 – was born.
 
While living in South Florida these days, where for many decades I have been teaching... At first Medical fragile Profoundly handicapped children, next to the Seminole Indian Reservation, and now already for 5 years the severely varying exceptionalities, such as autistic, bi-polar, schizophrenic, mentally handicapped, emotionally handicapped 6th, 7th 8th grade combination self-contained class. Spiritual guides, are always here to observe and help with my medium ship skills. One of them is an American Indian….

As I said, already then, I had this deep affection with nature, which I love. It brings me great comfort, the animals are our symbols of spirits that help us in the worlds, upper and lower. Nature is a healing force of energy too, and people are the true treasures in life. What we do to others we do to ourselves. Spirit continues to take me on great journeys in the present.

~*~*~*~

And now, looking back from who I am today, I want to tell you something about an experience I had many years ago. An experience of looking into the thread of unfinished business.... It began in an altered state: a channeling starting out as a session with a dear friend and psychologist whom has long passed this earthly realm. I agreed to look at what was hanging on to me, the thread from a past life, unfinished business with a person whom I loved in this lifetime, many more years my age. All these things bothered me tremendously and I just had to get the burden off of me…

The session happened like this. I asked to see why I felt anxious or stressed so much. Always ready for flight with no apparent reason. I did not know what being calm and relaxed really was yet. I was easy to put under, although I felt differently about it. But then, I was reluctant to let go and felt it may not work.

All of a sudden from listening to the music, yet fearful of doubt, a beautiful scene of woods and forest and tepee came before me. It still gives me the shivers when looking back.

I was laying in a tepee, very sick and near death, although at the moment I did not realize I indeed found myself in such a state. I saw my friend whom went to this session with me. “Little Wing!” With a worried look on his face he anxiously touched my shoulder. He was also a medium and of a different age bracket, but appeared to be my husband in this vision/experience. In those times he used to be an average Indian brave, not a chief or anything. He was Indian, the whole setting was Indian, yet I was a white female that had been found as a child and taken in by these people of Native American people and raised in their way as family. Both the Indian brave and myself back then were of like ages. In that vision I had married the brave not very long before the event.
I realized then I was leaving my body laying in that setting I was unfamiliar with. All of a sudden, though, I felt the greatest joy, Peace, and swirling beautiful brilliant lights around me. I was very happy and at ease, had no pains, no heartaches, no fears, no worries. I desired to stay there and bask in this feeling forever. Yet all of a sudden I heard the voice of my friend the psychologist and he told me to open my eyes. He filled me in on the language I had spoken and the songs I had sung, and I just looked at him and said I knew no languages except English. He replied I certainly had spoken from another time and place….

I had sung and spoken in a language I had no idea what it was, yet later the psychologist had it verified, and told me it had been Muscogee, the language of the Creek tribe in Oklahoma. Interestingly, the Seminoles of Southern Florida, where today I live close to, also use the same Muscogee language. And although I have been teaching these people for many years, the communication is only in English, as that is the only language I happen to speak during this lifetime.

~*~*~*~

This was at least a decade ago. I gained great insight and clarity into the thread that ties us all as one and what we can gain from all of our experiences, past and present. The man sitting with me as a friend was blocked by spirit from hearing all of the details of the story and I was told he fell asleep during parts of the session, for reasons Spirit feels best. Yet it helped me to tie up loose ends in the present. Life's journey is a gift although we do not realize it until we view the tapestry from multi-dimensional ways.

The memories are of running in the woods, playing, picking berries, singing, being joyful and loving nature. I had been traumatized though, when 2 or 3, not realizing why seeing this land and what not, and a dwelling which I think was my home that burned down. Me, as a wee child toddler, wandering in a forest, then found and taken in by this beautiful Native American tribe. Thus to my amazement, I was not an Indian, but a welcomed cherished child, raised like an Indian and married into an Indian family and culture.

In this lifetime, the Brave I apparently used to be married with, is now a friend, yet very different from the Brave in a past life. He is 29 years my senior, loves socializing, yet is not one for a one on one  relationship, he is in his 80's now, and as an afterthought, he is also half Cherokee and half Irish. Synchronicities all the way.