Written with Love Written Speciaal

Hands

'Hands'

 

Mijn Buddy Hans

  nl
     
My Buddy Hans   uk
     
Myriah Krista Walker    
     

www.grassesroots.com

   

 

 


Mijn Buddy Hans

Is het nu af? Het is bijna tijd!

Bijna mijn vriend.

Hans is één van die zeldzame vrienden die je leven inrollen als een lieflijk liedje. In het begin is de melodie nieuw en toch ook weer griezelig bekend. Een glimlach en een gevoel van harmonie brengend als je het maar wilt horen. Steeds bemoedigend, bekrachtigend, steunend, is hij altijd mijn grootste fan, helper, vertrouweling, broeder en partner in het Lichtwerk geweest. Voor altijd een helper en medewerker in het Licht.

16 Jaar geleden kwam Hans d.m.v. een email onverwacht in mijn leven. Hij had gegoogled op ‘liefde’ en kwam uit bij de planetlightworker.com site waarvan ik één van de oprichters en schrijvers was. Onder mijn verhalen was daar Meditations from the Grasses Roots. (Wij zouden zeggen: Huis- tuin en keukenmeditaties). Hans wilde graag zijn mening delen en ik herinner me hoe enthousiast hij was over de ‘Stillness of No Thoughts’ meditatie: ‘De stilte van Niet-Gedachten’.

Uiteindelijk stelde Hans de vraag: ‘Vind je het goed als ik je meditaties in het Nederlands vertaal en ze deel?’ Waarop ik zei: ‘Tuurlijk!’ Dat bleek vaak een uitdaging want ik heb nogal de gewoonte om nieuwe woorden te verzinnen.

Nadat ik ongeveer 40 meditaties had geschreven (het zouden er 52 worden), vroeg hij: ‘Vind je het wat als ik een uitgever voor je zoek?’. Denkende dat dit toch wel een flinke opgave zou worden, zei ik weer: ‘Tuurlijk, ga je gang!’ Tot mijn grote verbazing had hij er binnen twee weken een gevonden, Uitgeverij Akasha, en opeens was ik een internationaal publicerend auteur! Hans zette zich in als tussenpersoon en agent ten bate van mijn werk, zorgde voor contacten en creëerde de ruimte voor mij om naar Nederland te komen.

Toen de mogelijkheid zich voordeed om daarheen te reizen voor het geven van boekpresentaties, regelde hij zorgvuldig dat er door heel het land bij andere Lichtwerkers verblijfplaatsen waren, nauwkeurig de mogelijkheden onderzoekend en steeds mijn belangen vooropstellend. Veel van hen zijn tot op heden vrienden gebleven.

Bij het plannen van mijn reis, herinner ik me dat ik mijn hand boven de kaart van Nederland liet gaan en een golf van emotie voelde bij een zekere plek. Toen ik het daarop bij Hans navroeg bleek het om het straf- en doorvoerkamp Westerbork te gaan waar gedurende de tweede wereldoorlog mensen werden vastgehouden voordat ze naar de concentratiekampen vervoerd werden. Samen regelden we een bijeenkomst in de buurt en droegen bij aan een zegening aldaar. Nooit was er een ‘nee, dat is onmogelijk, dat kunnen we niet doen,’ maar in plaats daarvan een geduldig: ‘Ik kom erop terug’. Waarop ik ontdekte dat hij zelfs iets nog beters in elkaar had gedraaid dan ik had verwacht.

Maar Hans is zelf ook verhalenverteller en ik was een van velen die hem aangemoedigd hebben om ook zijn Licht avonturen te delen. Hoe blij zijn we niet dat hij dat gedaan heeft! En daar zijn we dan: nieuwsbrief nummer 100.

Toen Hans een verhaal had geschreven over vijf meeuwen, vroeg hij aan mij om de Engelse versie te redigeren. Hoe interessant was het om te ontdekken dat ik één van de vogels in het verhaal was. Toen hij me later hetzelfde vroeg n.a.v. het verhaal over Athor, zwom ik mee, zijn buddy in dolfijn gestalte. Bij vele van zijn Nada Kronieken voel ik een sterke verbinding en vaak deel ik mee in de ervaring zoals hij het had opgeschreven.

Hans heeft een special gave om mensen te verbinden door middel van zijn werk en de website: www.runningfox.nl Zijn verhalen roepen zielsherinneringen op, bekrachtigen de lezer om hun innerlijke Licht te ontwikkelen en anderen aan te moedigen hun eigen belevenissen te delen. Zijn bescheiden en zachtmoedige aanwezigheid onthullen een schat aan wijsheid in sprankelende lachende ogen. Samen met zijn essays en verhalen, fungeert Running Fox als een internationale brug tussen vele Lichtwerkers om ervaringen te delen en Licht en Liefde over de hele wereld te verspreiden. Hans heeft veel materiaal in het Nederlands vertaald en heeft ook toestemming gekregen Hopi materiaal te vertalen en beschikbaar te maken voor de Nederlandse lezers.

Hans en ik hebben elkaar door de eeuwen heen duidelijk her- en gekend en met elkaar gewerkt. Ik heb een diep gevoel dat ik hem al heel lang ken, golf na golf na golf. Ik ben zo dankbaar voor zijn lach, gemakkelijke omgang, positieve instelling en doorzettingsvermogen. Ik zou willen dat iedereen een broeder of zuster had die een dergelijke niet aflatende supporter was als Hans voor mij. Ik blijf voor altijd zijn dankbare vriendin.

Op dit moment zit er een vos door het raam naar me te loeren. Mijn woonkamerraam zit een meter boven de vloer maar buiten is de onderrand op gelijke hoogte met de grond. Net een goede halve meter verder begint een klein bos maar tussen bos en raam bevindt zich een veelgebruikt dierenpad en het uitzicht is elke middag fenomenaal. Beer, wasbeer, mijn speelse zwarte katten en een rennende vos.

Deze rennende vos vindt het leuk om langs het raam te snellen en naar binnen te gluren. Hij wil niet dat ik het merk als hij kijkt en hij haat het als hij de bewegingssensor activeert op het achterterras als hij uit het waterbakje probeert te drinken dat ik voor mijn katten buiten heb staan.

Onze blikken kruisen en we kijken elkaar even diep in de ogen, een flits van weten manifesteert zich voordat mijn vriend verder rent.

Bedankt Running Fox, voor alle zegeningen die je mij, en de vele zegeningen die je de wereld geeft. Ik hef het glas op de komende 100!

terug


My Buddy Hans

Is it done now? It's almost time!

Almost friend.

Hans is one of those rare friends that come into your life like a sweet song. At first the melody is new, yet soon hauntingly familiar, always bringing a smile and sense of harmony whenever you hear it. Ever encouraging, empowering, supporting, he has been my biggest fan, helper, confidant, brother, and partner in Lightwork. Always a helpmate and coworker in the Light.

Hans came into my life unexpectedly via email 16 years ago. He had done a web search for ‘love’ and came upon the planetlightworker.com site, where I was a founding writer in its first years. Among other essays, I had been sharing Meditations from the Grasses Roots. Hans was eager to share comments. I remember he was very much excited about the Stillness of No Thoughts meditation and discovering how to quiet his mind. 

Eventually Hans posed the question, “Do you mind if I translate your meditations into Dutch and share them?” Of which I said “Sure!”  This proved too often be a challenging endeavor because I have a habit of making up words.

And then after I’d written close to 40 meditations (there would be 52 total), he asked, “Do you mind if I find a publisher for you?” Thinking that would be a daunting quest, I again said “Sure, go ahead!” To my astonishment, within two weeks he’d found one, Akasha Publishing, and suddenly I was an internationally published author! Hans then acted as a facilitator and agent for my good, providing contacts and opening the space for me to be in The Netherlands.

When I got the opportunity to travel to The Netherlands and provide a book tour, he carefully found homes of other Lightworkers for me to stay in throughout the country, meticulously interviewing prospects and looking out for my best interests, and most of whom we’ve all remained friends to this day. 

When planning my trip, I remember placing my hand over a map of The Netherlands and felt a pang of emotion over a certain area. I asked him what that was and discovered it was the Westerbork detention and transit camp where during World War II people were held before being sent to concentration camps. Together we arranged to have a gathering there and participated in a blessing of the area. There was never a “no, that’s impossible, we can’t do that,” but instead a patient “let me get back to you,” and discovering he’d master minded something even better than I had anticipated.

But Hans is a story teller himself, and I was one of many who encouraged him to share his own adventures in the Light. And how glad we all are that he did! And now here we are, issue #100.

When Hans wrote the story about the five seagulls and asked me to edit the English version, how interesting it was to discover myself as one of those birds in the story.  When he asked me to edit the Athor story, I was right there swimming along, his buddy in dolphin form. In many of his Nada Chronicles I also felt a strong connection, and often that I was participating in the experience as he wrote it. 

Hans has a special gift of connecting others through his writing and website, www.runningfox.nl. His stories invoke soul memories, empower the reader to expand the Light within, and encourage others to share their own experiences. His humble and gentle presence reveals a wealth of wisdom beneath his sparkling laughing eyes.  Along with his own essays and stories, Runningfox acts as an international bridge for a variety of Lightworkers to share in their experiences and expand Light and Love for the globe. Hans has served to translate information into Dutch, and also has received permission to translate Hopi material for his Dutch readers.

Hans and I have obviously known and worked with each other throughout all time. I have a deep sense of knowing him for wave after wave after wave. I’m so grateful for his laughter, easy going presence, positive outlook, and perseverance. I wish all human beings had a brother or sister who was a ceaseless supporter of your good, as Hans is for me. Forever I remain his grateful friend.

At this moment, a fox is peering at me through the window.  My living room window sits 3 feet up from the floor, but outside the bottom sill is level with the ground. Just two feet beyond the window is a small forest, but in-between forest and window is a well-used animal trail, and the view is exquisite each evening. Bear, raccoon, my playful black felines, and a running fox.

This running fox likes to run by the window and peer in. He doesn’t want me to know when he’s watching me, and hates it when he trips up the motion sensor light on the back deck when trying to get a drink from the water bowl I leave out for my cats.  

We catch each other’s eyes, and hold the gaze; a spark of knowing is shared for a brief moment before my friend runs on.

Thank you Running Fox, for the blessings you’ve given to me and the many blessings you share with the world.  Raising my cup to the next 100.

back